mike1997
Bijdrager

accepteren

wie kan helpen !! onze zoon is depressief en accepteert nog geen diabetes …al bijna 14 jaar heeft hij het maar gast echt heel slecht met hem !! is depressief.
en geen onzin met je moet !! want niet iedereen is hetzelfde!!

  • Elly
    Bijdrager

    Wil je iets meer vertellen ?? Wat is er allemaal geprobeerd? Studeren of werken? Wil hij zelf mailen?
    Kent hij deze groep van de DVN? https://www.dvn.nl/leven-met-diabetes/jongeren
    En hij heeft gelijk, we zjn niet allemaal hetzelfde. Ieder mens is anders.

  • Astridh
    Bijdrager

    Hoi Mike,
    Juist erg wisselende bloedsuikers kunnen een enorme invloed hebben op je psyche. Veel mensen met diabetes hebben psychische problemen zoals depressie.
    Het is een bekend probleem.
    Heeft je zoon erover gesproken met zijn behandelend arts? Psychologische hulp en medicatie kan hem goed helpen.

    Mij hielp het goed te weten dat veel mensen met diabetes hiermee tobben, hij staat niet alleen!

    Veel sterkte!

  • Maye
    Bijdrager

    Als ik me depressief voel, kan ik de diabetes er niet ook nog bij hebben. Dan valt tandenpoetsen of een boterham eten me al zwaar, laat staan ook nog meten, spuiten, koolhydraten tellen en op de klok letten… Dus dan gaat de diabeteszorg op een lager pitje. Voor mij is dat kh tellen en bijklikken met de pomp, en meten als ik me niet goed voel.

    Die laatste is wel verraderlijk als het langer duurt, want dan zie je alleen de bg’s die niet goed zijn, wat me weer demotiveert om er iets voor te doen ‘het helpt toch niet’. Dus als het langer dan 2, 3 dagen duurt probeer ik om ook steekproefsgewijs te meten op momenten dat ik me lichamelijk okee voel.

    Of het nu gaat om acceptatie of het gaan ondernemen van noodzakelijke actie, wat mij altijd heeft geholpen en nog, is als ik begrip en erkenning ervaar vanuit m’n omgeving, en dat mag (als ik in een goede bui ben) best gepaard gaan van advies, als dat maar op een steunende en niet bekritiserende manier is.

    Hopelijk heb je hier iets aan.

  • Merel1975
    Bijdrager

    Herkenbaar.
    Ik ben autistisch en heb helaas ook nog persoonlijkheidsstoornissen.
    Officieel ben ik sinds februari dit jaar ook depresief.
    Heb wel gemerkt dat mijn depressie met het houden aan de onwijze strikte regels mbt de diabetes nog dieper is geworden en ik nog minder en minder plezier in het leven ervaar.
    Het niet houden aan de regels gaat helaas ook niet meer.
    Accepteren kan ik geen van alle (daar bedoel ik mee het spuiten, het eten, het niet meer mogen hebben van …, het toestaan van wat meer waardoor het leven dragelijker zou worden ook weer niet want het spuiten heeft al gezorgd voor enorme gewichtstoename ondanks veel minder calorieen, dus meer toestand betekend nog meer spuiten en dus nog meer gewichtstoename, en ook alle kwalen die gekomen zijn door minder calorieen, door anders eten, door gewichtstoename) het is te veel.

    Val nu wel in een heel goed zorgteam wat ook veel contact met al mijn andere behandelaren heeft, maar dat is allemaal net startende dus nog niet echt mega resultaat.

    Maar weet wel dat diabtes bij mij heeft gezorgd voor een nog heftigere depressie.
    Hoe hier mee om te gaan weet ik nog niet, intussen blijf ik wel vechten.
    Denk dat dat het enige is wat ik je mee kan geven, zorg voor teams die met elkaar communiceren en blijf vechten. Geef het niet op ergens moet een oplossing zijn.

  • Chaim
    Bijdrager

    Dag Mike,
    Hoe gaat het nu met je zoon. En ook belangrijk, met jou?
    Want hoe jou zoon zich voelt, heeft een enorme invloed op hoe jij je voelt.
    Redden jullie het nog?

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.