Forums / Ouder van een kind / Diabetes op school

Diabetes op school

Het is ons gelukt! Samen met de coalitie ‘Zorgeloos met diabetes naar school’ (bestaande uit DVN, Voluit, het Diabetes Fonds en Diabeter) hebben we dit jaar voor elkaar gekregen dat ook juffen en meesters kinderen met diabetes mogen ondersteunen onder schooltijd en dus mogen prikken en
spuiten. Het was een lange weg, maar dit jaar zijn er spijkers met koppen geslagen.

Onze beleidsmedewerker Dharma vertelt deze maand in Diabc wat we allemaal gedaan hebben.

Hoe gaat het met jouw kind op school? Hoe is de diabeteszorg geregeld? Zijn er problemen ontstaan door de stelling van de Algemene Onderwijsbond? Deel je ervaring met ons.

Tags: 

  • Markpompje
    Bijdrager

    Heel mooi resultaat, daar zullen veel leerlingen mee geholpen zijn.

  • Teetje1970
    Bijdrager

    Onze zoon van nu 13 jaar heeft sinds september j.l diabetes type 1. Wij dachten dat hij nav een buikgriepje wat uitgedroogd was maar die zelfde middag is hij via de huisartenspost, SEH op de kinderintensive care van het Sophia Kinder Ziekenhuis terecht gekomen omdat hij dus een diabetische ketoacidose bleek te hebben. Erg heftig allemaal!
    Gelukkig ging het snel de goede kant op en mocht hij 5 dagen later het ziekenhuis verlaten.
    Maar toen weer naar school, hij moet 12 km fietsen om op school te komen want hij zit in de 2e klas van het voortgezet onderwijs. Hij meet en spuit helemaal zelf maar wij hebben er voor gezorgd dat de mentor van alles op de hoogte is; het stroomschema wat te doen bij een hypo en hyper hangt in de lerarenkamer met foto van onze zoon, zodat er indien nodig gehandeld kan worden. Ook hebben we een gesprek gehad met de zorgcoördinator van school gehad en en die heeft ook alle gegevens van bv de diabetes verpleegkundige. Hier dus alles goed geregeld, bijkomend voordeel is wel dat het ziekenhuis waar hij voor controles heen moet tegen over de school zit!
    Al met al hier hele goede ervaringen met school.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @teetje; Dat was flink schrikken. Een buikgriepje wat uiteindelijk een Diabetische keto-acidose bleek te zijn. Gelukkig is de school ook begripvol. Dat scheelt een heel stuk.

    Hoewel een stroomschema “wat te doen bij Hypo/hyper” goed bedoeld is heb ik mijn twijfels over de bruikbaarheid daarvan. Voor een buitenstaander is het lastig om het onderscheid te maken wanneer hij een hypo c.q. hyper heeft.
    Een hypo treedt namelijk veel sneller op dan een hyper (deze gaat geleidelijker) waardoor je als diabeet zelf kan ingrijpen. Bij een hyper word je beroerder hoe langer je wacht met actie te ondernemen. Je wordt vanzelf gedwongen tot actie om je weer beter te gaan voelen.

    Ik omschrijf een hypo altijd als “ene moment sta je en het volgende moment lig je.” Een hypo overvalt je, zeker wanneer de ziekte net is ontdekt zul je door ervaring moeten leren hoe een hypo/hyper aanvoelt.

    Heb mijn bedenkingen dat zo een stroomschema mogelijk voor verwarring kan zorgen en daardoor mogelijk verkeerde acties worden ondernomen. Het lijkt mij zinvoller om het telefoonnummer van het ziekenhuis (zit tegenover de school) te vermelden.

  • Teetje1970
    Bijdrager

    @racingbike; Dom dat ik dat niet heb vermeld, zorgcoordinator en mentor hebben het telefoonummer van de diabetesverpleegkundige, en we hebben destijds ook een mail naar de desbetreffende personen gestuurd wat bij onze zoon de symptomen zijn van een hypo/hyper omdat dat ook bij iedereen weer anders kan zijn, zodat ze in ieder geval, als ze iets merken wat niet in de haak is en Nathan kan zelf niks doen, actie kunnen ondernemen.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @teetje 1970; niet dom. Door de omstandigheden was je dat simpelweg ontschoten. In geval van een hypo is het adequaat ondernemen van actie van essentieel (levens) belang.

    Zo was ik een paar geleden bij iemand op kantoor en die had voor zijn collega’s een “stappenplan” gemaakt wat men moest doen indien hij een hypo/hyper had.

    Mijn eerste vraag was; ” hoe denk je dat mensen dat gaan herkennen, dat je een hypo of hyper hebt?”? Het was toen stil. Als reactie kreeg ik te horen dat hij een aantal mensen had geïnformeerd en had uitgelegd het verschil er tussen.

    In mijn optiek hoef je een hyper niet uit te leggen, want je bent zelf nog “bij” genoeg om die stappen te zetten zodat het niet verergert. Alleen bij een hypo is het vele malen lastiger.
    Het ene moment sta je en het volgende moment lig je en kan je niets meer. (heb dit een keer meegemaakt.)

    Het is goed om te lezen dat de mensen op school en in zijn omgeving weten wat er gedaan moet worden. Zo een ziekte is ingrijpend genoeg en goede opvang is van essentieel belang.

    In elk geval heel veel succes en als je (jullie) vragen hebben kan je dit rustig kwijt op het forum.

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.