Forums / Omgaan met je diabetes / Ervaring met diabetes type 2 omkeren?

GevraagdaanDVN
Moderator

Ervaring met diabetes type 2 omkeren?

Je hoort het zo vaak: door minder koolhydraten te eten en meer te bewegen, kunnen mensen met diabetes type 2 hun ziekte stopzetten of zelfs omkeren.

Heb jij diabetes type 2 en ben je bezig met het drastisch omgooien van je leefstijl? Of heb je zelfs al medicijnen kunnen afbouwen?

Of heb je hier heel andere ervaringen mee?

Deel je verhaal hier en help anderen met jouw ervaring. Hoe heb je het aangepakt, wat zijn de resultaten die je geboekt hebt? Deed je het alleen, of onder begeleiding?

  • Magnolia
    Bijdrager

    De Hba1c was 1 punt gezakt naar 45. Kan afronding zijn, maar omdat ik me beter voel bij het eten van minder koolhydraten,ga ik daar mee door. Ben benieuwd hoe het bij het volgende meetmoment is.

    irene
    Bijdrager

    ben onder begeleiding van Harriet verkoelen prima google maar eens op
    harrietverkoelen.nl en ga maar eens kijken op de video het gaat heel goed

    groetjes irene

    hendom
    Bijdrager

    Ben in mei 2016 begonnen met kha leefwijze. De aanleiding was een publicatie over het boek Diabetes 2, maak jezelf beter. Na overleg met mijn praktijkondersteuner begonnen en het resultaat mag er zijn. Van kleding maat 54 naar 48 (broek 46), 26 kg en 25 cm taille-omvang minder. Was even wennen, maar met behulp van de recepten van http://www.koolhydraatarmrecept.nl en eerdergenoemd boek, is het eigenlijk gewoonte geworden.
    Het fijnste van dit alles is dat ik kon stoppen met de insuline.

    jackozie
    Bijdrager

    Hallo!

    Over dat omkeren van diabetes type II heb ik een gedachte.Ik zelf heb vanaf 2003 diabetes type II en na het slikken van alleen pillen gaf mijn alvleesklier het op en begon ik insuline te gebruiken.Nu gebruik ik Apidra en Lantus gedurende 4 jaar.Ik denk en mijn behandelende arts ook dat mijn alvleesklier geen of nauwelijks meer insuline aanmaakt.Als je dus besluit je levensstijl aan te passen zodat je geen insuline meer hoeft te gebruiken denk ik dat dit niet goed is daar er dan helemaal geen insuline meer in je lichaam is.Insuline is een lichaams eigen hormoon.Dat omkeren van diabetes is in mijn ogen dan schadelijk voor je lichaam of is mijn zienswijze verkeerd??

    groeten Koos!

    Ben42
    Bijdrager

    Als je dus besluit je levensstijl aan te passen zodat je geen insuline meer hoeft te gebruiken denk ik dat dit niet goed is daar er dan helemaal geen insuline meer in je lichaam is.Insuline is een lichaams eigen hormoon.Dat omkeren van diabetes is in mijn ogen dan schadelijk voor je lichaam of is mijn zienswijze verkeerd??

    Afvallen bij overgewicht, meer bewegen en gezonder eten **), dat is over het algemeen voor iedereen goed. Iemand die dat doet, zal over het algemeen ook zijn/haar insuline behoefte (iets) verminderen. Bij een gezond iemand kan de alvleesklier ongeveer 4 maal zo veel insuline produceren dan het lichaam nodig heeft.

    Iemand die vrijwel de gehele ‘productie’ capaciteit gebruikt van de alvleesklier is eigenlijk niet meer ‘volledig’ gezond, maar heeft nog geen verschijnselen van diabetes. Het lichaam kan het nog net aan.

    Iemand die net over het randje heen gaat. Dus net niet voldoende insuline meer kan produceren, zal diabetische verschijnselen gaan vertonen. B.v. hoge bloedsuikers na een maaltijd.

    Vaak wordt iemand pas met diabetes gediagnosteerd als continu verhoogde bloedsuikers zijn. Op dat moment is de alvleesklier helemaal niet meer in staat om voldoende insuline te produceren.

    Het geheel bestaat dus uit een aantal stapjes. Noem het even een ‘trap’ met veel treden. Bij aanpassen van de levensstijl is het altijd mogelijk om een paar treetjes terug te gaan richting de gezondheid, maar de volledige trap afdalen naar totale gezondheid zal niet meer gaan.

    Die paar treetjes kunnen net het verschil uitmaken. Mensen die dus net op de grens zitten zullen soms de diabetes 2 kunnen omkeren, door net onder die grens te komen.

    Bij iemand die op de grens zit en dus net wel of net niet voldoende insuline kan produceren, daarbij wordt de alvleesklier ‘flink gestressed’, de productie van insuline gaat wel omhoog door dit stressen, echter dat is op de lange termijn niet goed voor de alvleesklier. Vaak zal namelijk de behoefte omhooggaan van het lichaam en de productie van insuline zal iets verminderen. Het is op dat moment waarschijnlijk beter om met bepaalde medicatie de stress op de alvleesklier te verminderen waardoor de alvleesklier het langer zal volhouden, waardoor je weer langer stabielere waarden kunt behouden. Een en andere is natuurlijk wel afhankelijk hoe de behandeling is. Met spuiten van insuline (b.v. langdurige) wordt er iets minder van de alvleesklier gevraagd. Voor orale medicatie is het afhankelijk van wat gebruikt wordt. Globaal worden er drie soorten medicatie gebruikt. 1. Medicatie die de alvleesklier stimuleert om insuline aan te maken. Of deze medicatie de stress verminderd of juist vermeerderd weet ik niet. 2. Medicatie de de insuline resistentie van de cellen iets verminderd, deze zal de stress op de alvleesklier juist verminderen. 3. Medicatie die de opname van koolhydraten vertraagt waardoor ook de pieken iets verminderen, deze zal ook de stress op de alvleesklier juist verminderen.
    Een en ander is dus heel erg afhankelijk waar je op de trap staat (naar diabetes toe). Een paar treetjes terug kan. Helemaal terug zal niet lukken. Stoppen van medicatie kan volgens mij inderdaad onverstandig zijn omdat er dan meer van de alvleesklier wordt gevraagd.

    Voor de meeste mensen met diabetes type 2, zitten deze al zover over de grens dat het omkeren van diabetes 2 niet meer mogelijk is. Dus hoe gezond ze ook leven, ze kunnen nooit meer voldoende treetjes afdalen zodat ze zonder medicatie kunnen. Voor deze mensen is het dan ook frustrerend dat berichtgeving zou suggereren dat diabetes omkeerbaar is, terwijl dit alleen maar het geval is voor een kleine groep mensen.

    Zoals met alle berichten op het internet, beschouw ook dit bericht als onbetrouwbaar. Ik ben geen arts en ik ben een onderzoeker, weet wel wat van diabetes maar lang niet alles.

    Vriendelijke groet,
    Ben

    **) Wat gezonder eten is weet ik niet precies, dit zal ook per individu verschillen.

    L33ntje
    Bijdrager

    Ik ben helemaal nieuw op dit “forum” dus moet nog erg mijn weg vinden ; lees kris kras wat en hoop dat ik het spoorzoeken een beetje onder de knie krijg, want een normaal overzichtelijk forum heb ik helaas niet kunnen vinden.

    Ik ben Marleen, 49 jaar en heb sinds eind 2009 diabetes II (althans, dat ik het weet. Zal er al heel lang aan hebben zitten komen). Daarnaast ben ik in 2014 gediagnosticeerd met slaapapneu, heb (uiteraard zou ik bijna zeggen) metabool syndroom, en natuurlijk grijpt alles in elkaar en heeft alles met elkaar te maken.

    Na jarenlang stabiel en klachtenvrij te zijn geweest, is het de laatste twee, drie maanden helemaal bal. Zie slecht, mijn voeten slapen soms zomaar ineens, en bij de laatste driemaandelijkse diabetescontrole waren ineens al mijn waarden de pan uit gerezen. Terug naar de diabetoloog, waar ik vier jaar geleden “ontslagen” was want te stabiel.

    Die heeft me nog niet meteen op de insuline gezet maar probeert nog wat met de metformine, ik ben een dag of tien geleden begonnen koolhydraatarm te eten, en moet nu vier keer daags mijn bloedsuiker meten – en daar word ik niet vrolijk van. Bang zelfs.

    Nuchter is mijn bloedsuiker boven de 200 ; iets hoger zelfs dan waar ik mee naar bed ga eigenlijk. Overdag komt hij echt niet onder de pakweg 160, hoe actief ik ook ben. En ja, ik ben de laatste twee weken ook weer heel actief geworden. (p.s. dit zijn Duitse waarden ; de mmol-waarden schommelen tussen de 9 (voor het eten) en de 11 (’s morgens en ’s avonds). In de tussenliggende perioden is hij vermoedelijk nog iets hoger, als ik pas gegeten heb).

    In “omkeren” of “genezen” van diabetes geloof ik niet. Hooguit kun je een gewicht bereiken waarmee je (weer) gevoelig wordt voor je eigen insuline (ALS je die nog aanmaakt ; bij mij is dat station vrees ik gepasseerd), maar het gevaar blijft op de loer liggen en kan elk moment weer de kop opsteken. Tenslotte spelen naast lifestyle ook je genen een grote rol.

    Ik hoop met koolhydraatarm eten en meer bewegen en afvallen (als dat dit keer lukt)_ het tij een klein beetje te kunnen keren. Waarom het van de ene op de andere dag zo slecht gaat weet ik niet. Stress op mijn werk, wisseling van baan (dus nu geen stress meer ;-) ) maar vooral van een lichamelijk loodzware baan na een paar maanden niets doen kunnen bijgedragen hebben, maar het naarmate het steeds goed gaat steeds minder bij de les blijven qua eten en (niet) bewegen zal zeker hebben bijgedragen. Kan ook stom toeval zijn. Bovendien ben ik in die periode gestopt met roken, wat ook nog invloed zou kunnen hebben ondanks dat ik damp. Geen stress op dat niveau in elk geval.

    Ik moet nu een maand lang twee dagen in de week meten en dan weer contact opnemen, maar met de suikers die ik meet denk ik dat dat te lang is, vooral omdat er de afgelopen vier dagen (zo lang meet ik) een stijgfende lijn in lijkt te zitten.

    Maar genezen zal ik nooit. Ik hoop echter wel dat ik op korte termijn weer wat lekkerder in mijn vel ga steken. Want dat watterige gevoel in je hoofd, dat steeds wisselende zicht en die slapende voeten vind ik maar helemaal niks……

    Beste L33ntje

    Hopelijk kun je op deze community inderdaad snel je weg vinden. Heb je gezien dat je per categorie kunt zoeken, dat er een zoekfunctie is en dat je kunt besluiten alleen de actieve, ongelezen of populaire topics te bekijken? Dat laatste is vooral voor gebruikers die regelmatig terug komen een fijn hulpmiddel.

    Sterkte met je strugggles en heel graag tot vaak ziens😊
    Moderator

    johnny
    Bijdrager
    Magnolia
    Bijdrager

    Een update: ik val niet echt af in kgs, maar ik merk wel verandering van mijn ‘model’. Ik heb een personal trainer ingeschakeld om gericht krachttraining te doen en dat werpt zijn vruchten af. Ik eet nog steeds koolhydraatbeperkt en daar voel ik me goed bij.

    Ben van huisarts veranderd, ook daar voel ik me goed bij. Slik 1 tablet metformine per dag. De praktijkondersteuner zei dat ik veel zieker zou zijn geweest, als ik niet minder koolhydraten was gaan eten.

    Wat Ben schreef, daar kan ik me in vinden. Dat diabetes type 2 een ziekte is met een aantal treden. Ik had al een gezonde leefstijl voordat ik de diagnose kreeg, dus is er voor mij moeilijker winst te behalen. Toch doe ik erg mijn best om dat wel te doen. Wat mij motiveert is mijn oudste zus, die totaal anders met haar diabetes type 2 omgaat. Zij eet en drinkt alles waar ze zin in heeft, gelooft niet in koolhydraatarm eten en beweegt nauwelijks. Ik zie van dichtbij wat het met haar en haar lichaam doet. Het doet mij enerzijds verdriet, en anderzijds maakt het me fanatieker om door te gaan op mijn eigen weg.

    In ‘omkeren’ of genezen geloof ik nog steeds niet. Wel in ‘vertragen’.

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.