Forums / Werk / Ervaringen school, werk icm diabetes

melissa.c.meijer
Bijdrager

Ervaringen school, werk icm diabetes

Hallo,

Mijn naam is Melissa, ik ben 22 jaar en heb sinds mijn geboorte diabetes type 1.

Voor mijn opleiding heb ik als onderzoeksvraag:

Wat voor invloed heeft diabetes op werk, school. Wat zijn de ervaringen en wat hoe gaan collega’s, werkgevers, klasgenoten, leraren ermee om?

Superfijn zou ik het vinden om reacties te krijgen!

De reacties komen in mijn verslag onder het kopje ervaringen van diabeten, zonder identiteit.

Tags: 

  • Markpompje
    Bijdrager

    Wat heeft onze doelgroep eraan ? maw weer iets enkel voor je eigen schoolcijfer ?

    je beweerd dat je type 1 hebt sinds je geboorte maar je enige bericht hier is deze ?

    melissa.c.meijer
    Bijdrager

    Het is inderdaad voor mijn schoolcijfer, maar ook persoonlijk om te weten wat ik kan verwachten op het werkveld en dus ook voor anderen.
    Het stukje beweren klinkt wat negatier. Ik heb niet eerder op zo’n forum gezeten, omdat ik daar nog geen behoefte aan had. Nu wel

    Jasper
    Bijdrager

    Hoi Melissa,

    Vanaf mijn 3e heb ik diabetes type1

    Ik werk bij veel verschillende bedrijven als technisch engineer en tekenaar via een detacheringsbureau.
    Tot nu toe eigenlijk nog maar weinig belemeringen gehad van mijn diabetes.
    Ik ben alleen wat vaker afwezig ivm afspraken in het ziekenhuis (internist, dvk, oogarts en laser behandelingen)

    Met collega’s gaat het eigenlijk ook altijd wel goed. En ik heb er al een boel gehad aangezien ik via een detacheringsbureau werk en zo veel verschillende opdrachten en dus ook collega’s heb.

    Meestal meld ik dat ik suikerziekte heb tussen door bij een kenningsmakingsgesprek, dat is over het algemeen met de direktleidinggevende waarvoor ik ga werken, en daar door af en toe op controle naar het ziekenhuis moet.
    Die is dan meteen op de hoogte en dan krijg je soms vragen over hoe suikerziekte werkt of ervaringen over mensen die ze zelf kennen met diabetes.

    Als ik een voorstel rondje heb met de nieuwe collega’s dan heb ik het er meestal niet over, die merken het vanzelf tijdens de lunchpauze. Dan controleer ik natuurlijk mijn bloedsuiker en zet een spuit in m’n buik.
    Je krijgt dan vanzelf vragen of opmerkingen, dan kan ik meteen uitleggen dat ik diabetes heb en moet spuiten voor eten, en dat ik in geval van nood altijd wel een flesje cola in mijn tas heb zitten.

    Voor de rest ben ik denk ik een gewone collega, die af en toe een stukje verjaardagstaart overslaat als ik al aan de hoge kant zit met mijn suikers en z’n koffie zonder suiker drinkt.

    Met het werk zelf heb ik er ook weinig last van, ik ben ongeveer de hele dag achter een computer bezig, als ik het idee heb dat mijn suikers niet kloppen controleer ik die en neem maatregelen indien nodig.
    Ik heb alleen wel geleerd dat het beter voor me is om zelf brood mee te nemen ipv gebruik te maken van een eventuele bedrijfskantine. Ik weet dan beter hoeveel koolhydraten ik binnenkrijg en hoeveel ik dus moet spuiten.

    Succes met je opdracht!
    Groeten,
    Jasper

    Ben42
    Bijdrager

    Hallo melissa.c.meijer

    Door in de Google zoekbalk het volgende in te typen:

    https://www.diabetestrefpunt.nl werk ervaring

    Zoek je binnen deze site op de woorden werk en ervaring, je krijgt dan heel veel hits die over dit onderwerp gaan. Dan kun je verschillende draden op dit forum lezen van met vragen en mensen met ervaringen.

    Vaak kun je door een site in Google in te type met daarachter de zoekwoorden binnen een site heel goed zoeken. Dit levert al heel veel informatie op. En hiermee hoeven mensen in dit forum vragen niet heel vaak te beantwoorden.

    Veel succes en geef even aan of je wat aan dit antwoord en andere antwoorden op dit forum hebt. We verwachten een reactie.

    Vriendelijke groet,
    Ben

    Gottfried
    Bijdrager

    Dag Melissa,

    Ik heb al 35 jaar diabetes en heb 40 jaar bij “de radio en tv” gewerkt in m’n geboorteplaats Hilversum. Ben nu met pensioen.
    In mijn sector is alles wat makkelijker realiseer ik mij dan bij andere “normale” bedrijven.
    Controle en spuiten deed ik altijd gewoon tijdens het werk in de studio dan wel tijdens besprekingen. Niks verbergen. Ik maakte me wel eens boos tijdens vergaderingen e.d. en dan zeiden de collega’s vaak “moet je niet even wat bij “scoren” ?”. Wijzend op m’n insulinepen.
    Ik was ook regelmatig in het buitenland en nooit problemen met eten en in het begin met de injectie naalden. Zelfs in Oost-Duitsland ( halverwege de jaren 80 ) ging het OK met m’n naalden, als ik door de douane moest om in West-Berlijn te komen.

    Nee, ik heb nooit een probleem gehad tijdens m’n werk, of zoals jij schrijft ” werkveld”.

    En net als Ben, verwacht ik als kleine tegen prestatie wel een berichtje terug.

    Ben42
    Bijdrager

    Wat zijn de ervaringen en wat hoe gaan collega’s/werkgevers/klasgenoten/leraren ermee om?

    Eerst even hoe ga ik er zelf me om, dit heeft namelijk extreem veel invloed over hoe de omgeving er mee omgaat.

    Toen mijn diabetes eindelijk met insuline behandeld werd (ik ben type 1) na een maand me ongelooflijk beroerd te voelen, voelde ik mij zo’n stuk beter en ik was blij met de behandeling. Mijn vrouw en ik hadden toen twee kleine kinderen. Dat betekende dat het leven gewoon doorgaat en het gezin had voorrang. De diabetes was pech, maar daar kon ik niet in blijven hangen. Mijn instelling was dan ook “Ik zal het ermee moeten doen”.

    Deze houding heb ik ook onder collega’s en mijn werkgever, ik zal het ermee moeten doen en dat geldt ook voor mijn omgeving op het werk. Mijn werkomgeving is altijd erg ondersteunend geweest. Daar waar er vragen zijn beantwoord ik die en ben altijd erg open over de diabetes. Ik meet en spuit waar het mij uitkomt en doe daar heel feitelijk/zakelijk over. De houding die ik heb; zo van we doen het er maar mee, wordt min of meer automatisch overgenomen door de omgeving. Door zelf geen ‘zorgen’ uit te stralen en mezelf als gewone collega te zien, zien mijn collega’s mij ook als gewone collega.

    Voor mij (en mijn collega’s) werkt dit. Maar anderen zullen hier anders mee om gaan, zo zijn er veel (jonge) diabeten die er minder open over zijn. B.v. door de diabetes zo veel mogelijk te verbergen. (Zelf had ik het makkelijker, ik had al een gezin, ik had al werk en dat open zijn pas wel bij mijn aard).

    Ook zijn er diabeten, die het diabetes zijn als een ‘full time job’ zien. Met deze houding, zal ook de werkgever deze visie overnemen en waarschijnlijk ook collega’s. Dan wordt je daardoor een ‘bijzondere’ collega. Dat lijkt mij geen wenselijke situatie. Verwacht ook niet van je collega’s dat ze veel kennis hebben van diabetes, ook b.v. de BHV (Bedrijfs Hulp Verlening) zal niet veel van diabetes (en tientallen andere aandoeningen) weten.

    In het kort:
    Je eigen houding is heel belangrijk voor de omgang met collega’s.

    Ben

    Ben42
    Bijdrager

    Dubbel en verwijderd.

    Gottfried
    Bijdrager

    Waar zou Melissa nu zijn ?

    Markpompje
    Bijdrager

    Weer weg want ze had dit forum enkel nodig voor even snel een schoolcijfer te halen.

    Ben42
    Bijdrager

    Hallo Markpompje,

    Je verwacht solidariteit van een aantal mensen. Je verwacht dat de maatschappij een bijdrage levert aan de diabeten. Mag de maatschappij (o.a. het onderwijs) dan ook een bijdrage van ons verwachten ?
    Of zijn wij diabeten de enigen in de wereld die van belang zijn ?

    Jou zure reacties dragen niet bij aan de sfeer op dit forum, wij diabeten hebben er niets aan. Daarom graag geen ‘bijdragen’ meer die voor de deze groep en anderen niets opleveren.

    Hallo
    Melissa, ook wij zouden het superfijn vinden om nog een reactie van je te krijgen.

    Vriendelijke groet,
    Ben

    Momo
    Bijdrager

    Helemaal mee eens Ben. Ik denk dat het juist erg belangrijk en fijn is dat jonge mensen geïnteresseerd zijn in de wereld om hen heen.
    Ik vind het ook onnodig dat elk voorzichtig verzoek van studenten of scholieren acuut de kop in wordt gedrukt door (vaak onvriendelijk) te zeggen dat dit verzoek alleen uit eigenbelang is.

    We kunnen prima per verzoek bepalen of we daar een reactie op willen geven en ongewenste aanvragen kunnen we rapporteren. Geen interesse? Dan reageer je gewoon niet.

    Deze verzoeken kunnen immers in sommige gevallen ook voor ons bijzonder leerzaam zijn.

    Gottfried
    Bijdrager

    En toch ben ik het niet eens met Ben z’n reactie. Want Ben,
    vroeg jij niet al eerder of Melissa een reactie wilde geven?

    “Veel succes en geef even aan of je wat aan dit antwoord en andere antwoorden op dit forum hebt. We verwachten een reactie.”

    En daar wacht ik ook een beetje op.

    En daarom kan ik mij vinden in de opmerking van “Markpompje”

    Markpompje
    Bijdrager

    Het is heel simpel, hoeveel van dergelijke scholieren hebben we voorbij zien komen, hoeveel hebben er daadwerkelijk een bijdrage geleverd in onderzoek of ook maar iets voor onze doelgroep of ook zelfs maar de resultaten van hun zogenaamde onderzoek teruggekoppeld, NUL, NIKS NOPPES NADA.

    Dus deze zogenaamde ‘onderzoeken’ zijn enkel uit egoistisch zelfbelang van de student om even snel een schoolcijfer te halen door het misbruiken van ons forum waarna het in de prullenbak beland.

    laat dus even duidelijk zijn dat dergelijke studenten (als het al studenten zijn) hier het forum lopen te verzieken en niet de mensen die er commentaar op geven.

    kijk onderzoeken waar we wel wat aan hebben, zoals via het ziekenhuis een pilot voor de freestyle libre in een poging om deze vergoed te krijgen voor de diabeten, daar doe ik uiteraard wel aan mee(deze maand weer), daar hebben we namelijk wel wat aan

    Momo
    Bijdrager

    Ik snap het heel goed als Melissa in dit geval geen reactie meer geeft, die is zich waarschijnlijk rot geschrokken van wat ze hier om de oren krijgt. Deze hele discussie heeft uiteraard niets meer te maken met haar oorspronkelijke verzoek. Ik denk dat we vooral ons best moeten doen om mensen in hun waarde te laten en een vraag van iemand niet direct af te serveren als ‘uit eigenbelang’, want dan kan er hier op het forum geen enkele vraag meer worden gesteld.
    Het kan best zijn dat het forum zelf weinig reacties terugkrijgt van studenten/scholieren, maar ik vind het persoonlijk toch wel erg fijn dat deze jongens mensen geïnteresseerd zijn en er misschien zelfs iets van opsteken. Dit kunnen tenslotte de internisten, artsen en onderzoekers zijn van de toekomst. Bovendien, over wiens eigenbelang hebben we het eigenlijk als wij iedere vraag gaan behandelen uit de gedachte ‘wat schiet ik er mee op als ik jouw vraag beantwoord, wat levert het mij op?’.

    Markpompje
    Bijdrager

    Melissa heeft al toegegeven dat ze het enkel uit egoistisch eigenbelang doet voor een schoolcijfer en dat ze daarvoor naar dit forum gekomen is, dus zelfs als het waar zou zijn dat ze diabeet is dan is haar enige doel even snel een schoolcijfer halen, en uiteraard net als al die andere studentjes die even snel een schoolcijfer willen halen blijft het bij een bericht, het enige bericht wat ze ooit geplaatst hebben en komt er geen uitslag/eindresultaat waar wij als lotgenoten iets aan hebben, het enige wat die studentjes er van leren is dat je bepaalde fora(dit is niet het enige fora waar ze het doen) makkelijk kan misbruiken voor een snel schoolcijfer en dat er zelfs nog leden bijzitten die het voor je opnemen en smoesjes verzinnen…

    Er zou een regel moeten komen dat dergelijke berichten pas gesteld mogen worden nadat men 5 berichten of reacties heeft geplaatst en een maand lid is, dat houdt dergelijke egoistische studentjes makkelijk tegen.

    mijn reacties zijn niet wat levert het mij op maar wat levert het ons als lotgenoten op, nou het antwoord is duidelijk helemaal niks.

    Als je iets wil doen voor ons als lotgenoten doe dan net zoals ik al 25+jaar doe mee aan trials, pilots, testen, tuurlijk het kost je wat tijd, moeite en geld maar daar help je lotgenoten mee.

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.