Forums / Bloedsuikerwaarden / Hoe voelt een hypo?

Anne1998
Bijdrager

Hoe voelt een hypo?

Hallo!

Een groot deel van de mensen met diabetes heeft wel eens een hypo meegemaakt, maar er lopen ook een boel mensen rond met diabetes die weten dat het risico op een hypo op de loer ligt, terwijl ze niet weten hoe dit voelt. Dit zijn bijvoorbeeld mensen die onlangs de diagnose type 1 diabetes gekregen hebben of mensen die type 2 krijgen of overstappen op insuline of andere medicatie die de kans op hypo’s vergroot.

Op internet en in folders zijn ontelbaar veel lijstjes te vinden met de ‘klassieke’ hypo symptomen als: zweten, trillen, wazig zicht, honger enzovoort. Toch ervaart iedereen een hypo op zijn/haar eigen manier en ik dacht dat het misschien een leuk idee was om hier met elkaar te delen hoe een hypo ‘praktisch’ voelt.

Ik doel dus niet op een rijtje symptomen, maar écht op gevoel. Ik geef hieronder zelf een voorbeeld van mijn eigen ervaring en ik hoop dat meer van jullie willen delen hoe een hypo voelt!

Liefs,
Anne
__________________________________________________________________________________________

Een hypo bestaat voor mij voornamelijk uit een paradoxaal gevoel (een gevoel wat zichzelf een beetje tegenspreekt): aan de ene kant voel ik me slap en wazig, terwijl ik ook een soort kleine ‘rush’ ervaar.

De wazigheid zit voornamelijk in mijn hoofd: als ik een hypo heb dan ben ik heel afwezig en zijn mijn gedachten meestal helemaal ergens anders mee bezig. Mijn concentratie is dus behoorlijk slecht, maar ik kan wel heel gefocust met iets bezig zijn. Als andere mensen iets zeggen hoor ik dat wel, maar het is net alsof het vertraagt binnenkomt en ik niet écht ervaar wat ze zeggen. Woorden komen binnen maar hebben minder betekenis. Het is een grote waas in mijn hoofd waardoor alles wat ik zie, ruik, hoor en voel, wel binnenkomt maar niet omgezet wordt in een concrete betekenis of gedachte.

Aan de andere kant voel ik dus een soort ‘rush’ in mijn lichaam, voornamelijk in mijn buik. Eigenlijk een soort licht ‘vlinders in de buik’ gevoel, in combinatie met spanning en angst, alsof ik een heel spannend examen moet maken. Ik voel me onrustig en een beetje gehaast. Het is een soort algemeen ‘lamlendig’ gevoel.

Praktisch gezien zou ik het omschrijven als een slap en wazig gevoel, met een een ‘rush’ die je letterlijk en figuurlijk probeert op de been te houden, waardoor je toch nog de energie hebt om door te gaan met de dingen die je doet, al dan niet afwezig en wazig en zenuwachtig.

Het gevoel wat ik hier omschrijf kan bij een heftige hypo heel extreem zijn, maar meestal is het maar een licht gevoel: ik ben een klein beetje afwezig, een klein beetje zenuwachtig en voel me een klein beetje net niet helemaal lekker.

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.