Forums / Nieuw met diabetes / Hoeveel impact had diabetes op je toen je ermee geconfronteerd werd?

Stier80
Bijdrager

Hoeveel impact had diabetes op je toen je ermee geconfronteerd werd?

Vorige week moest ik van de 1 op de andere dag gigantisch plassen en had een onstopbare dorst. Ik heb toen een paar dagen gewacht omdat ik best wel veel suiker die week had genuttigd: veel ijs, frisdranken, alcohol en dacht trekt vanzelf wel weg. Maar het bleef helaas aanhouden en toen besloten om gisteren naar de dokter te gaan.

Hoewel van zondag op maandag de dorst en plassen weer weg getrokken waren, toch maar naar de dokter gegaan en mijn suiker was nuchter 16. Had het van te voren al gegoogled en rekening mee gehouden dat het diabetes kon zijn maar hoopte uiteraard op wat anders, is dit overigens waarschijnlijk type 2?

Gelijk wat tabletten gekregen en vanochtend bloed laten prikken en urine ingeleverd en zal de uitslag deze week horen.

Maargoed, ik heb in 35jaar al behoorlijk wat tegengeslagen gehad en kan meestal wel goed met tegenslagen om gaan maar dit nieuws kwam toch wel hard aan, weet niet precies waarom maar heb er ook even flink wat tranen over gelaten toen ik thuis kwam.

Hoeveel impact had het op jullie toen je er voor het eerst mee geconfronteerd werd?

  • Pedro
    Bijdrager

    Voor mij kwam het absoluut niet als verrassing omdat diabetes in de familie zit en ik ook de symptomen wel kende. Ook heb ik tussendoor wel eens getest en dan was de BG ook hoog. Het was gewoon een bevestiging en de dokter was ook een beetje verbaast dat ik wat laconiek op de uitslagen reageerde.

  • Chaim
    Bijdrager

    Joh, ik kan me voorstellen dat er nu heel veel met je gebeurt.

    Ik sluit me helemaal aan bij de ervaring van Pedro.
    Bij mij komt het ook voor in de familie, in verschillende generaties.
    Ik heb mijn moeder 16 jaar verzorgd en heb haar van DM II naar I zien gaan.

    Kan het zijn dat jouw diagnose op dit moment nog open is?
    Je nuchtere bloedsuikers waren 16 mmol/l, maar dat is ook een moment opname.
    Je geeft zelf aan een periode ongezond te hebben gegeten.
    Je krijgt de diagnose niet op basis van een meting.
    Wat je nu hebt laten meten (de uitslag waar je op wacht) is het gemiddelde over een bepaalde periode.

    Ook mensen die geen diagnose diabetes hebben, kunnen last krijgen van verschijnselen van hoge bloedsuikers. Of lage.
    Zeker bij minder gezonde eetpatronen.

    Misschien valt het uiteindelijk nogal mee en kun je heel veel met je eetpatroon (weer) gezonder te maken, je lichaamsbeweging (weer) wat op te schroeven en zelfs met tabletten, hoeft dat niet te betekenen dat je nu diabetes hebt.

    Laat je weten hoe het afloopt?

  • Stier80
    Bijdrager

    Klopt ja, totdat ik opeens gigantisch moest plassen en de drinken, de 2 weken daarvoor heb ik veel alcohol gedronken, veel frisdrank, veel ijs ben even goed los gegaan en zelfs de donderdag nog een beetje gedronken maar toen helemaal niks meer tot maandag maar de waarde was wel zo hoog.

    Grote kans dat het in mijn familie ook voorkomt, ik spreek niemand daar maar weet wel dat ze allemaal overgewicht, drugs en alcohol misbruik hebben dus diabetes waarschijnlijk ook.

    Nu heb ik zelf de laatste jaren heel slecht voor mijzelf gezorgd, alcohol misbruik, slecht eten, weinig beweging dus heb het voornamelijk aan mezelf te danken en dat terwijl ik bovengemiddeld verstand van voeding heb en anderen met voeding schema’s help, de irony.

    Het is in iig een wake up call en zodra ik uitslag heb van alle testen en onderzoeken ga ik het roer ook drastisch omgooien.

    Hou jullie op de hoogte.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @stier80; de impact die het op mijn leven heeft is helaas te veel. Ben vaak “jaloers” als ik mensen zie eten en dan bekruipt mij wel eens het gevoel “dat wil ik ook.” Eten wanneer én wat ik wil.
    Aan de andere kant; ik kan veel dingen doen die anderen weer niet kunnen. En dan denk ik aan de basale dingen als lopen, fietsen etc.

    Kan mij heel goed voorstellen dat je thuis een flinke traan hebt gelaten; je wordt letterlijk en figuurlijk voor het blok gezet. Vergeet niet dat je de afgelopen jaren flink wat tegenslagen hebt moeten verwerken. En dat gaat niet in je koude kleren zitten.

    En zoals Chaim al opmerkte; misschien valt het mee, en was het een zeer indringende “wake-up call.”

    Ben benieuwd naar de uitslag.

    En bij vragen; gewoon stellen.

  • marit
    Bijdrager

    Sterkte Stier. Misschien is het nog omkeerbaar als je anders gaat eten en drinken en meer bewegen. Hier bij de fysiotherapie is er een programma voor nieuwe diabeten met een dietiste samen om te proberen de bloedsuikers beter te krijgen. Misschien is dat bij jou in de buurt ook. Je kunt het aan je huisarts vragen.
    Als je vragen hebt kun je ze hier stellen er reageert altijd wel iemand.

  • SimonW
    Bijdrager

    Bij mij was het behoorlijk confronterend. Maar toch ook wel een opluchting omdat ik mij al een tijd niet goed voelde en niet snapte hoe dat kwam. Toen ik vervolgens veel ging lezen over hetgeen ik zelf kon doen en zag dat het effect had ben ik het meer gaan accepteren. Immers wat je ook (ten dele) kan beïnvloeden wordt meer van jezelf. Wat je ook veel leest is dat de tijd dat het ontdekt wordt zeker niet de leukste is en dat als je eenmaal goed ben ingesteld je algehele welbevinden (ook geestelijk) verbetert. Sterkte!

  • puck1
    Bijdrager

    Heel herkenbaar.
    Ik kreeg 4 jaar geleden van het ene op het andere moment te horen dat ik dm2 heb en omdat mijn bloedglucose boven de 33 was moest ik direct starten met 4 x daags spuiten.
    Vanwege pijnlijke ,onrustige voeten, kon ik nauwelijks meer slapen, ik was in korte tijd 20 kilo afgevallen en was vooral heel erg moe.
    Langzaamaan ben ik weer mezelf aan het terugvinden. Heb er veel van moeten huilen, voelde me niets meer waard. Naast de polyneuropathie, waar ik pijnstillers voor gebruik, ook last van mijn ogen, nog steeds veel vermoeider als voorheen.
    Ik raak nog steeds regelmatig gefrustreerd van alles wat ik heb moeten inleveren. Kan mijn werk waar ik veel voldoening uithaalde niet meer volledig doen.
    ik probeer zo gezond mogelijk en zo positief mogelijk in het leven te staan. Niet altijd haalbaar , maar wel mijn grote streven!
    Sterkte stier80!

  • Chaim
    Bijdrager

    @stier80 Heb je inmiddels alle uitslagen binnen en weet je inmiddels wat het (voorlopige) behandeltraject zal worden?

    @puck1 Bloedglucose van boven de 33 mmol/l is wel heel heftig! Wat moet jij je ziek hebben gevoeld.
    Ik kan me best voorstellen dat je je nog regelmatig gefrustreerd voelt.

    Sterkte allemaal. Het is niet niks.

  • marit
    Bijdrager

    Puck ik heb diabetes typem1 en ook last van vermoeidheid. Een kennis die fysiotherapeut is vertelde me een training bij de fysio te gaan volgen. Dit heeftnwel geholpen buitendat ontmoet je anderen en was het erg gezellig. Zij hadden een speciale bijscholing gevolgd mbt diabetsmen ikmwerd ook goed inde gaten gehouden mbt hypo’s wat prettig was. Bij 33 zul je je wel heel ziek gevoeld hebben. Hoe is het nu met je waardes?

  • puck1
    Bijdrager

    Mijn waardes zijn nu meestal heel keurig, al sluipen de waardes nu wel weer omhoog.
    Ben nu begonnen met koolhydraat beperkt te eten. Merk dat ik ook best een controle freak ben, en de lat hoog voor mezelf leg. Het stomme was dat ik me niet ziek voelde bij die 33, maar pas toen ik ging in regelen, me steeds beroerder voelde, hoe meer ik naar normale waardes toe ging.
    Ik sport en beweeg veel, wandel daarnaast dagelijks.
    Fijn dat je zo’n positieve ervaring hebt bij de fysio! Ga ik onthouden!

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Puck1;

    Mijn vermoeden is dat je dat behoorlijk lang die hoge waardes hebt gehad. En wanneer je dan door middel van de injecties de “bloedjes” weer onder controle probeert te krijgen, dat vréét energie.
    Je lichaam was, min of meer “gewend” aan de hoge waarden. En nu wordt het proces omgekeerd. Hierdoor voel je je vanzelf wel “uitgehold” en ben je echt goed moe.

    Frustratie is heel begrijpelijk. Zeker wanneer je de vrijheid bent gewend van eten wat en wanneer je wilt. Diabetes dwingt je letterlijk en figuurlijk in een keurslijf.
    Al heb ik ruim 45 jaar diabetes; frustraties ken ik ook heel goed. Wat mij dan helpt is het om van mij af te schrijven en beter weer zit ik heel graag op mijn racefiets. Dit doet echt wonderen.

    Dat je veel sport en beweegt is alleen maar goed. Klasse. Mijn vermoeden is dat dit je zeker moeite heeft gekost met een lijf dat niet echt wilde meewerken.

    In elk geval heel veel succes!

  • Stier80
    Bijdrager

    Hier nog even een reactie want vergeet nog weleens dat ik ergens wat gepost heb.

    Ik zit momenteel aan de 2×1000 methformine, moest vanochtend bij de diabetes zuster komen en me bloed was nuchter 8,4, dus voorlopig blijf ik deze dozes aanhouden maar moet vanaf morgen ook 1 tabletje voor een te hoog cholesterol nemen :(

    Gelukkig was mijn bloeddruk perfect, me ogen hebben geen schade.

    Verder merk ik een daling in mijn libido waar ik dus helemaal niet tevreden mee ben.

  • Miepie
    Bijdrager

    Ik werd er 10 jaar geleden mee geconfronteerd op de dag dat ik met mijn partner op het punt stond om met vakantie naar Portugal te gaan en ik weet nog dat ik toen meer bezig was met de vraag of we het vliegtuig zouden halen dan met de diabetes, het was ook nog niet ernstig en nog op te lossen met een tabletje metformine per dag, waar ik pas na die vakantie mee begon. De eerste paar jaar hield ik daardoor wel steeds bloedsuikerwaarden onder de 7, hooguit 8, maar na een ingrijpende gebeurtenis in 2010 zijn mijn waarden alleen maar steeds hoger geworden en kon ik ze niet meer naar beneden krijgen, In de loop der jaren is het erger geworden en moest ik meer medicatie gaan slikken, steeds een tabletje metformine erbij, gliclazide erbij en daar steeds iets meer van, tot ik vlak voor kerst vorig jaar te horen kreeg dat ik insuline zou moeten spuiten, dat is eerst over de feestdagen heengetild, in maart heb ik een dubbele staaroperatie die al gepland stond, gehad en sinds anderhalve week spuit ik nu ’s avonds langwerkende insuline, en dat heeft wel impact op me, nu kan ik er niet meer omheen en ord ik er dagelijks mee geconfronteerd.

  • wegeraal
    Bijdrager

    Verdriet en schaamte , nu paar jaar geleden !
    Ik durf het bijna niet te vertellen dat ik diabetes type 2 heb , omdat mij gelijk gezegd is , waar het van komt ! Tja overgewicht !
    Maandag controle gehad 8,9. Ik slik 2 x metformine .
    25 apr opnieuw controle . Wat zie ik hier tegenaan. Schaam me dood !

    • Stier80
      Bijdrager

      Vervelend om te horen dat je je schaamt. Ik zelf heb er wat minder moeite mee aangezien ik het waarschijnlijk zelf heb veroorzaakt, heb gewoon jaaaren teveel gedronken en slecht gegeten en nu betaal ik de prijs.

      Enige wat ik irritant vind is de medicijnen en moet me er steeds aan herinneren om ze te in te nemen.

  • wegeraal
    Bijdrager

    Ja , medicijnen is ook een issue ! Ook daar boos om op mezelf !
    Bloeddruk , cholesterol en diabeet type 2 zorgt ervoor , dat ik 2 en voor slapen 3 tabletjes slik !
    Ik had lichamelijk geen problemen ( overgewicht ) , ik hield alleen vocht vast dus even naar huisarts !
    Thuis gekomen , sommige familieleden en vrienden , opmerkingen eigen schuld . Klap nog harder !
    Nu paar jaar later , hopeloos proberen af te vallen , veel stress en geen verandering!

    • Stier80
      Bijdrager

      Ok, ik ben daar heel makkelijk in, mensen die zulke opmerkingen naar mij maken sluit ik uit me leven totdat ze hun excuses aanbieden.
      Afvallen, tsja, niet makkelijk nee, het erge bij mij is dat ik verschrikkelijk veel van sport en voeding weet maar het nooit op mijzelf heb toegepast, moet van de dietist ook meer regelmaat hebben met alles en natuurlijk opletten op wat ik eet.

  • Chaim
    Bijdrager

    @wegeraal
    Weet je wat nog beroerder is? Doordat je je zo schuldig voelt, komen stresshormonen zoals Cortisol vrij en worden je suikers nog hoger van.
    Ik herken het wel, alleen gaat mijn schuldgevoel niet over diabetes. Het eindresultaat is wel hetzelfde.
    Ik had, toen ik de diagnose kreegn, geen overgewicht. Ik zat zelfs te laag. Ik heb altijd redelijk gezond gegeten en diabetes I en II komt in mijn familie voor. Mijn moeder had het ook.

    Hoewel het tegenwoordig politiek correct is om te zeggen dat je diabetes II an jezelf hebt te danken, is dat lang niet altijd het geval.
    En als het wel zo is….dan komen de meesten daar op een gegeven moment achter en doen daar dan wat aan.

    Zoals jij nu. Al of niet zonder keuze…je doet er wel wat aan.

    Fouten mag je maken. Ze ontkennen en er niets aan veranderen is de grootste fout. En dat doe je nu niet (meer).

    Meer kun je op het moment toch niet?

    Helaas is het meestal zo dat het niet uitmaakt wat een ander zegt. Je zelfbeeld kun alleen jij bijstellen.
    Misschien helpt het als je je bedenkt dat jouw schuldgevoel hierover je diabetes tegenwerkt?

  • marit
    Bijdrager

    Het is jammer dat jullie je schuldig voelen. Niemand weet of hij/zij gezonder geleefd had geen diabetes zou hebben gekregen. Ik zie het gewoon als pech hebben. Ik heb zelf type 1 en ook niet altijd goed op mijn diabetes gelet en heb nu complicaties. Maar ik heb wel leuk geleefd en dat is ook wat waard. Schamen moet je al helemaal niet doen. Geeft je diabetes een plaats en blijf van het leven genieten dat is belangrijk en gezond voor je. Kijk niet om maar vooruit.

  • wegeraal
    Bijdrager

    Bedankt voor jullie adviezen , ik ga mijn best doen , probeer gezond te leven !
    ga op fiets naar het werk , ik maak elke avond een wandeling , maar nare gevoel blijft ! Helaas , ooit zal ik het een plaats moeten geven , misschien helpt het dat ik niet alleen ben met mijn type 2 !

    • Stier80
      Bijdrager

      Er zijn waarschijnlijk meer mensen met diabetes dan je denkt en waarschijnlijk zie je ze dagelijks. Je kan aan het uiterlijk niet zien wat iemand heeft en er lopen ook veel mensen rond met diabetes die het zelf niet eens weten.
      Ik was in eerste instantie geschrokken maar het doet me nu gevoelsgewijs niet veel meer maar de medicijnen, de onderzoeken steeds, op mijn eten Letten is wel irritant maar ach, er zijn ergere dingen.

  • Miepie
    Bijdrager

    Ik voelde me wel even schuldig toen ik eind vorig jaar hoorde dat medicijnen bij mij niet meer voldoende waren en ik moest gaan spuiten, dacht meteen dat ik dat over mezelf had afgeroepen doordat ik tijdens het medicijngebruik niet altijd met mijn diabetes bezig was geweest en ook wel eens dingen hd gegeten of gedronken die niet altijd verstandig waren, zoals en patatje, ijsje, gebakje bij en verjaardag of alcohol. Heb dat met de diëtiste besproken en zij zei tegen me dat het daar niet aan lag, dat ik anders over een half jaar of zo toch zou moeten spuiten, daar was ik wel blij mee. Het spuiten valt me wel mee, maar het is meer wat er allemaal bij komt kijken.

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.