Forums / Zorg en behandeling / ik ga binnenkort voor een gastric bypas

Poldermeisje
Bijdrager

ik ga binnenkort voor een gastric bypas

Ik ben 58 jaar en heb inmiddels bijna 20 jaar diabetes type 2. Inmiddels is mijn gewicht danig uit de hand gelopen. Bij een lengte van 1.68 weeg ik nu 108 kilo en wordt steeds zwaarder en moet iedere keer mijn basaal via de pomp omhoog bijstellen. Afvallen met behulp van een diëtist is onmogelijk.
Ik start 17 mei met de 6 weken voorbereiding op de gastric bypass operatie in de obesitaskliniek in Nieuwegein. Operatie zal dan plaats vinden ergens tussen eind juni en de begin augustus. Ik hoop hiermee zeker 30 kilo te kunnen verliezen en zeker minder insuline te hoeven gebruiken. Wie heeft advies voor mij. waar moet ik op letten en wat echt vermijden.

  • Chaim
    Bijdrager

    Mensen, is het de bedoeling om zo off-topic te blijven?
    Dit gaat allang niet meer over de topicstarter die een GB heeft ondergaan en hoe dat nu ervaren wordt.
    Wat winnen we op een support-forum met het afkraken van elkaar?
    Als je het niet eens bent met de ingreep, om wat voor reden dan ook, dan is dat jouw goed recht.
    Maar laat dat dan bij jezelf en laat dit topic open voor mensen die willen ondersteunen en begrijpen en er misschien zelf steun uit halen als zij zelf een GB moeten ondergaan.

    Merel1975
    Bijdrager

    Ik ben het nog steeds oneens met de uitspraak elk pondje gaat door het mond.
    Heb jaren lang 2 a 3 kilo snoep per week gegeten, ook paar keer per week een gebakje, paar keer per week frituur, en elke avond chips en toastjes bij het tv kijken.
    Was rustig en kalm en redelijk tevreden met mijn leven.

    Ben sinds een jaar ongeveer aan het spuiten.
    De eerste 8 maanden ben ik 10-12 kg aangekomen ondanks dat ik alles compleet liet staan alleen dus mijn grote maaltijd momenten had en mijn tussendoortjes die moesten.
    Mijn dietiste die ik toen had rekende uit dat ik op 30% van de calorieen die ik in de jaren ervoor had. En toch kwam ik aan. Vond ze erg naar en ook wel raar.
    Helaas was ik ook steeds vaker ziek, bij elk virusjes en bacterie huppakee de klos en weer een antibiotica of penciline kuur. Ook kwam ik bijna niet meer buiten want heb met het spuiten en dieet onwijze last gekregen van extreme winderigheid zo erg dat ik me er voor in het openbaar schaam.
    Daarnaast voelde ik me ook steeds meer gestresst en onrustig en niet happy.
    Sinds juni spuit ik een andere insuline (omdat novorapide extreem veel pijn deed). Ben ik intussen weer 15 kg aangekomen, ondanks dat ik nu zelfs de tussendoortjes (die moeten) weglaat. Mijn honger is de hele dag extreem aanwezig, ben dol in het hoofd, misselijk vaak en mijn buik maakt geluiden en lijkt te draaien. Ik zit in een nieuw diabetes team en ook daar is een dietiste bij betrokken, en ook zij heeft het nog na gerekend ik zit op dit moment 17% van de calorieen in vergelijk met een jaar eerder. Mijn hba1c is heel goed, heb qua suiker waardes, echt dus de ruimte om de tussendoortjes te pakken, maar mijn lichaam wat alleen maar alles vasthoud en alleen maar kilo’s erbij laat komen kan dat dus niet meer.
    Ben nu door de extreme honger en het niet goed voelen nog verder weggezakt qua rust en stress. En ook door alles wat ik zo graag had en ook heel heel heftig mis.
    Ivm het heftige hongergevoel en alles wat daarbij komt kijken heb ik bij mijn team ook gevraagd of deze operatie een oplossing zou kunnen zijn, ondanks dat ik extreme angsten heb voor afvallen en alle gevolgen die dat voor je vel en lichaam heeft.

    6feet10
    Bijdrager

    @moderator

    De discussie hierboven dwaalt af in deze tijdlijn.

    Er worden meningen, beledigingen, aannames en insinuaties e.d. bijgehaald die een persoonlijk karakter krijgen die niet op dit forum thuis horen en niets meer te maken hebben met de doelstellingen van de DVN met dit forum betreffende diabetes.

    Lijkt wel de Tweede Kamer #respectloos

    Ter herinnering lees ook even de huisregels o.a. : Wees opbouwend.
    Achter iedere virtuele reactie schuilt een écht mens; wees vriendelijk voor elkaar. Behandel anderen zoals je zelf graag behandeld wilt worden. Discriminatie, seksisme, racisme of beledigende, respectloze, hatelijke, denigrerende, lasterlijke of schokkende taal of mededelingen worden niet getolereerd.

    Groetend 6feet10

    Beste 6feet10

    We zijn het helemaal met je eens! En ook met Chaim die de positieve sfeer die hier op onze community hangt te koesteren en vooral te reageren om te ondersteunen.
    Gelukkig heeft Merel1975 alweer de goede toon en on-topic-onderwerp te pakken.

    Groetjes Moderator ^JB

    Sugarboy
    Bijdrager

    Dus ik heb de verkeerde of te weinig trilhaartjes, of te luie. Ze trillen niet genoeg !!
    En een erg lage ruststofwisseling.

    Vind je het dan gek dat ik te zwaar ben? Daar is gewoon niet tegen op te die-eten.

    huil-emoticon

    Sugarboy
    Bijdrager

    Ja, graag terug naar het topic onderwerp.
    De gastric bypass.

    Over een goede week begint die molen voor mij te draaien en het enige dat k lees is foldermateriaal. Ik wi eerlijke verhalen van mensen die de operatie hebben gehad en over alles wat er bij hoort en is gebeurd.

    Is het allemaal zonneschijn of waren er ook zware onweerswolken .

    Ik weet eigenlijk nog niks. Dus svp topicstarter waar blijf je e andere ervaringsdeskundigen: kom er in svp!

    6feet10
    Bijdrager

    Hoi Sugarboy

    Misschien heb je iets aan deze boeken :

    https://www.bol.com/nl/s/algemeen/zoekresultaten/Ntt/gastric%2Bbypass/N/0/Nty/1/search/true/searchType/qck/defaultSearchContext/media_all/sc/media_all/index.html
    geschreven door ervaringsdeskundigen en/of artsen.

    Of via de bibliotheek, gratis voor leden en niet leden om inte zien aldaar !

    Veel sterkte, groetend 6feet10

    Merel1975
    Bijdrager

    Je hebt internet dus google op ervaringen gsastic bypass.
    Je ziet dan postitieve en negatiever ervaringen.
    Waar je lering uit kan trekken.
    Ook heeft er een maand geleden een artikel in brabants dagblad gestaan waarin twee dames vertelde welke stuggelingen hun nog ervaren hadden nadien, goed maar ook nare. Ook benadrukte ze heel erg dat goede nazorg noodzaak is.

    Poldermeisje
    Bijdrager

    Hallo bijdragers aan deze dicussie.
    Ik heb met afgrijzen een aantal reacties op mijn bericht dat ik een GB ga ondergaan gelezen. Dit is niet iets wat je op social media zet vanwege de te verwachten ongenuanceerde reacties van mensen die geen diabetes en de daarbij behorende gewichtsproblemen hebben. Maar ik had dit niet verwacht van deelnemers aan deze discussie. Het is jammer omdat het besluit om tot zo’n drastische ingreep niet vandaag op morgen wordt gemaakt maar vele jaren in de maak is. Daarbij komt ook dat het niet alleen een maagverkleining is waardoor je afvalt maar ook de dunne darm wordt omgelegd zodat de vertering van het voedsel wat je eet sneller en beter verloopt. Met name dat laatste is een groot pluspunt. De metformine die bijna iedereen krijgt voorgeschreven om dit effect te bereiken is dan niet meer nodig. Voor mede lotgenoten die er meer over willen weten zou ik zeggen ga eens uitgebreid surfen op Google. Dan zie van allerlei ziekenhuizen (ook buitenland) allerlei artikelen over de voordelen maar zeker ook de nadelen van zo’n GB. Je krijgt het niet voor niets en ook na de operatie kost het veel inspanning en nadenken hoe alles in te delen om gezond en fit te blijven. Maar dit allemaal terzijde.
    Het was afgelopen vrijdag precies 3 maanden geleden dat ik ben geopereerd en het gaat prima tot nu toe. Ik ben nu 20 kilo afgevallen en kan me veel soepeler bewegen e.d. Dat is een ontzettend pluspunt. Een nadeel is wel dat er dagen zijn dat ik erg weinig energie heb. Dit natuurlijk omdat mijn lichaam eigenlijk alleen bezig is met afvallen en geen energie meer over heeft. Daarom heb ik het bijna altijd koud. Met name koude vingers en tenen. Ik slaap nu al onder een winterdekbed en heb dikke truien aan met zelfs een hemd eronder. Om te zorgen dat ik tijdens het afvallen niet al te veel spiermassa kwijt raak sport ik samen met een fysiotherapeut. Daarnaast doe ik aan gentle yoga om soepel te blijven en te kunnen ontspannen.
    Mijn insuline verbruik is inmiddels met 80% verminderd. Naar alle waarschijnlijk kan ik volgens mijn internist tegen het eind van het jaar afscheid nemen van mijn insulinepomp en het misschien af met een klein beetje langwerkende insuline spuiten voor het slapen of misschien wel met een pilletje. En dat allemaal na 20 jaar tobben.
    Dat zou me een kerstcadeau zijn, nietwaar……….
    Samenvattend wil ik zeggen dat tot nu toe de GB voor mij persoonlijk geweldig is maar dat dit zeker niet zal gelden voor iedereen. Na zo’n operatie heb je een heel ander leefpatroon en dat kun je niet veranderen omdat je anders weer in een neergaande spiraal terecht komt. Ik ervaar dit als zwaarder dan toen ik 20 jaar terug gestopt ben met roken. Aan de andere kant heb ik er heel veel voor terug gekregen en krijg ik nog steeds terug. Het is een nieuwe balans zoeken. Ik wens iedereen die ook hierover nadenkt of de operatie ook heeft ondergaan veel succes. groeten van een blij persoon met een hoopvolle toekomst zonder al te grote gezondheidsproblemen!

    Markpompje
    Bijdrager

    Dus mensen die commentaar geven die je niet bevalt zijn ongenuanceerd ?, ook hangt diabetes en overgewicht niet altijd samen, helemaal niet met type 1.

    Overigens moet je na je gb wel oppassen, want de maagverkleining kan door weer te veel eten weer opgerekt worden.

    Dat jij het nu koud hebt is logisch, je lichaam had immers een isolatielaagje en die gaat nu verdwijnen(daarnaast wordt je doorbloeding beter), het lichaam zal zich dus moeten wennen aan een laagje minder, dat is net als iemand pas diabetes heeft en insuline gaat spuiten en je het gevoel hebt dat je laag zit terwijl de bloedsuikermeter aangeeft dat het allemaal ok is, geef het tijd om je lichaam te laten wennen.

    zonder pomp in de toekomst zou mooi voor je zijn

    Chaim
    Bijdrager

    Dank je wel voor je update.
    Voor hen die een de GB nog moeten ondergaan, geef je een duidelijk beeld van wat het met jou gedaan heeft.
    Voor hen die inmiddels een GB hebben ondergaan, geef je vermoedelijk veel herkenning.

    Ik hoop voor jou dat we hiermee definitief weer bij het topic zijn dat jij gestart bent.

    Ik wens jou heel veel kracht en geloof in jezelf op deze reis.
    En vooral dat je de insuline vaarwel kunt gaan zeggen.
    Dan heeft deze enorme ingreep in jouw leven en levenswijze dat toch teweeg gebracht.

    Sugarboy
    Bijdrager

    dank je topicstarter,
    Nu, wat jij schrijft kan ik op veel plaatsen lezen. Maar ik ben erg bang, nieuwsgierig, voor de eerste weken.
    Want je hebt dan toch wonden. Heb je pijn? Kun je naar het toilet? Alleen naar het toilet? In en uit bed. Moet je verzorgd worden, komt er een verpleegster.
    Zeg je, hadden ze me maar de eerste 3 dagen of week onder narcose gehouden, het was verschrikkelijk? Kijk, dat soort dingen lees ik nergens.
    Tuurlijk dat je je wel eens slap voelt, het koud hebt. Logisch als je minder eet dan je eigenlijk nodg hebt, of tenminste minder uit je voedsel opneemt dan je nodig hebt.
    Heb je sinds de operatie altijd diarhee? Of de eerste maand. Vloeistof neemt ook plaats in. Ik heb moeite met voldoende te drinken. Drink ook niet graag water. Wordt dat een probleem, om bv een mok koffie te drinken.

    Is je honger weg, of heb je gewoon altijd honger. De geur van voedsel, bakoven, grill, frituur, bakkerswinkel enz. kun je daar nog tegen, of word je misselijk.
    Als je iets vettigs zou nemen, bv hard gekookt ei met kwak mayonaise, moet je dan overgeven.
    Die “kleine” ervaringen interesseren me.

    En natuurlijk mensen, iedereen is anders, reageert anders wordt dan gezegd.
    Maar ik ben wel geïnteresseerd in de persoonlijke verhalen.

    Sugarboy
    Bijdrager

    Kun je nog normaal leven na de OP. Of ben je een soort kasplantje geworden. Altijd zwak, ziekelijk, koud, verkouden, altijd kwaaltjes en pijntjes. Of voel je je als een jonge God? Heb je trek maar moet je nagenoeg alles laten, nee op zeggen. Vertel me svp hoe jij (iedere ervaringsdeskundige hier) dat ervaart.

    Hoe is het om met een partner of zelfs gezin verder te leven na een OP. Dus mensen die gewoon leven, stukje taart met verjaardag, iets lekkers in het weekend, frietje of eens grill. Die dus gewoon leven en eten zonder echt te moeten opletten.
    MOET je echt opletten na de OP?

    Krijg je hoofdpijn, van te weinig voedsel? Heb er nu al hoofdpijn van, van al dat gepieker.
    Woensdag is overigens een eerste onderzoek om te kijken of het geschikt wordt geacht voor mij.

    (benauwd kijken emoticon)

    Poldermeisje
    Bijdrager

    In antwoord op de laatste 2 bijdragers aan dit forum.
    Ik ben op donderdagmiddag om 13:00 uur geopereerd. Toen ik een beetje wakker werd in de uitslaapkamer had ik wat krampen in mijn slokdarm gebied (achter mijn borstbeen). Daarna heb ik wat extra morfine gekregen en is dat weggetrokken. In de avond om ongeveer 18:00 uur werd ik weer wakker maar dan op zaal. Nadat ik een beetje bij mijn positieven was voelde ik me eigenlijk heel goed. Geen pijn en ik lag comfortabel in bed. Kreeg in een soort vingerhoed een beetje te drinken en dat ging prima. Via een infuus kreeg ik regelmatig pijnstilling toegediend zodat ik echt geen pijn heb gevoeld. Ook was ik absoluut niet misselijk en had verder geen andere problemen. Ik ben in de avond met infuuspaal en al naar het toilet geweest. Later op de avond al wat gelopen op de gang. De nacht was een verschrikking omdat zo’n ziekenhuis erg gehorig is en mijn andere lotgenoten op de kamer wel misselijk waren en natuurlijk daarom veel geluid maakten. Uiteindelijk heb ik gevraagd om oordopjes en toen ging het wel. De ochtend daarna ben ik heerlijk gaan douchen en daarna geluierd in bed. Om 17:00 uur was ik weer thuis. Daarna heerlijk thuis in mijn eigen bed geslapen. Had totaal geen last van mijn wondjes of pijn (pijnstilling innemen). Kon ook gewoon op mijn zij slapen, geen probleem voor mij. Ik ben alleenwonend en had wel mijn buren geinformeerd zodat ik ben hen zou kunnen aankloppen als er iets zou gebeuren. Nou dat was helemaal niet nodig. Ik had meer de gedachte “is dat alles”.
    Ik heb 3 weken rustig aan gedaan, boodschappen laten brengen door Picnic en dat is alles. Na die 3 weken ben ik weer aan het werk gegaan.
    Wat betreft het eten. Je moet iedere 2,5 of 3 uur een portie eten en tussendoor drinken. Dat is even wennen. In principe kun je alles eten, alleen als iets te vet of teveel suiker bevat kun je een dumping krijgen. Maar verder gaat alles als voor de operatie alleen de hoeveelheden zijn veel kleiner. De maag die overblijft is de grote van een kiwi. (in ziekenhuis noemen ze het ook echt een kiwimaag) Als je dat voor ogen houdt heb je enig idee wat daarin past. De ene dag kan ik meer eten dan de andere dag. Waar dat in zit weet ik niet. Ik hou gewoon op met eten als ik het gevoel heb dat ik vol zit. De ene keer is dat sneller dan de andere. De kunst is alleen om met deze kleine hoeveelheden voldoende van alles van je nodig hebt binnen te krijgen.
    Zoals gezegd is het voor mij 3 maanden terug en ik heb nog geen dumping meegemaakt maar ik weet ook dat dit een keer gaat gebeuren. Ik ben van mezelf geen zoetekauw of snoeperd dus van teveel suiker zal ik het niet snel krijgen. Ik eet verder normale dingen maar wel zoveel mogelijk suikervrij. Maar dat deed ik ook al voor de operatie. Bovenstaande is wel mijn persoonlijke verhaal en het kan dus zijn dat het bijna een ander persoon heel anders lopen.
    Samenvattend: operatie en de dagen erna waren voor mij makkelijk, eten en drinken gaan prima, hongergevoel heb ik nog niet gehad sinds, afvallen gaat gestaag verder en ik voel me prima. Het is ook niet zo dat ik me iedere dag futloos en zonder energie voel. Gewoon zorgen dat je voldoende rust/slaap krijgt. gr

    Poldermeisje
    Bijdrager

    Nog een aanvulling. Ik drink gewoon bronwater zonder prik. Kraanwater doet pijn. Verder drink ik zwarte koffie, capucino en andere koffiesoorten. Van Geuren heb ik absoluut geen last en af en toe een frietje met wat mayonaise is voor mij ook geen probleem.
    Ik ben altijd gek geweest op een heerlijk hollands speklapje van tijd tot tijd. Niet al te vaak omdat het zo vet is maar soms oh zo lekker. Vorige week heb ik 2 speklapjes gegeten en ook daar geen last van gehad. Ik eet ook pasta, witte rijst of aardappelen met groente of een sausje. Alleen zo als gezegd in kleine hoeveelheden. Ik ben ook al weer met een vriendin uit wezen eten. Daar heb ik alleen een voorgerecht gegeten en zij een hoofdgerecht. Daarna een lekkere kop koffie. Dat ging ook prima. Je moet gewoon langzaam dingen proberen en niet bang zijn.

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.