Inspirerend verhaal: ‘Voor het eerst in mijn leven geniet ik van eten’

Diabc is het ledenblad van Diabetesvereniging Nederland

Diabc
Bijdrager

Inspirerend verhaal: ‘Voor het eerst in mijn leven geniet ik van eten’

In het Diabc-zomerboek, meegezonden met de reguliere juli-editie, staan verhalen van mensen die een inspiratiebron willen zijn voor anderen. Bijvoorbeeld omdat ze anders zijn gaan eten. Ook Pieter Plaatsman (67, gepensioneerd, diabetes type 2) heeft zo’n verhaal. Hij is zich veel beter gaan voelen sinds hij koolhydraatarm eet. Zijn motto: ‘Kijk niet naar wat je niet kunt, maar naar wat je wel kunt’.

In anderhalf jaar tijd viel ik vijftien kilo af en ben me veel energieker gaan voelen

“Toen ik zeventien jaar geleden hoorde dat ik diabetes had, zag ik weinig ruimte om mijn levensstijl om te gooien. Als interim-directeur leidde ik een onregelmatig leven, maakte lange dagen, sliep weinig thuis en at veel buiten de deur. Niet dat ik daarvan genoot, hoor; eten was voor mij vooral een middel om in leven te blijven.

Uitgeput
Dankzij de medicijnen voelde ik me aanvankelijk prima. Maar met de medicatie, nam met de jaren ook mijn vermoeidheid toe. Op een gegeven moment was ik zo uitgeput, dat ik de Afsluitdijk niet meer over durfde met mijn auto. Drie jaar geleden ben ik daarom eerder gestopt met werken.

Kort daarop kreeg ik een nieuwe huisarts, een geschenk uit de hemel. Hij had in Australië gewerkt en daar gezien dat diabetici minder medicatie nodig hadden zodra ze koolhydraatarm gingen eten. ‘Geen brood, geen aardappels’ zei hij en omdat ook mijn diabetesverpleegkundige hem vertrouwde, dook mijn vrouw de keuken in om koolhydraatarme recepten te bedenken. Ze maakte de heerlijkste salades en we kochten een airfryer waarin ze vlees en vis bereidt. Het krijgt daar zelfs een krokant laagje van.

De winst is enorm
In anderhalf jaar tijd viel ik vijftien kilo af, ben me veel energieker gaan voelen en inderdaad, ik hoefde niet meer te spuiten! Zónder te sporten. Gelukkig maar, want vanwege een heupaandoening uit mijn jeugd ben ik geen sporttype. Wel ben ik meer gaan wandelen; vier à vijf keer per week trek ik bewust mijn jas aan en ga ik tien kilometer lopen, weer of geen weer.

Inmiddels moet ik weer een klein beetje insuline spuiten, maar de winst is nog steeds enorm. Van vijfenveertig eenheden per dag ben ik naar één keer tien gegaan, en dan ook nog een lichte, langwerkende insuline. En het mooie is: voor het eerst in mijn leven geniet ik van eten.”

Deel deze post:
  • Moderator
    Moderator

    Is de smaak beleving in de loop der tijd ook veranderd?

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.