Mijn introductie in de wondere wereld van diabetes

Paul Jansen (45) heeft diabetes type LADA, neuropathie en retinopathie

PaulJansen72
Bijdrager

Mijn introductie in de wondere wereld van diabetes

Oke, ik heb dus diabetes (lees hier mijn vorige blog). Ik kende wel iemand die het had, maar echt ervaring met de impact van de ziekte had ik niet. Het leek me als pure Bourgondiër wel lastig. Maar ik had wat andere zaken aan mijn hoofd; ik lag in het ziekenhuis.

Eenmaal thuis kocht ik het boek: diabetes voor dummies.

De operatie was prima verlopen. Vier keer per dag nam een zuster bloed af. Dat was mijn introductie in de wondere wereld van diabetes. Wanneer de waardes te hoog waren, werd er gebeld met de internist en kreeg ik wat novorapid bijgespoten. Dat liet ik lekker aan de verpleging over. Ik zou uiteindelijk toch starten met metformine, wat nu nog niet mocht vanwege de antibiotica, en het zelf injecteren was niet aan de orde, dacht ik.

Een beetje angstig
Na twee nachten mocht ik naar huis maar met een temperatuur boven de 40 en hoge ontstekingswaardes lag ik al snel weer in het ziekenhuis. In de volle week dat ik daar was, maakte ik kennis met de diabetesverpleegkundige. Die leerde me hoe ik zelf moest meten en legde me uit hoe de medicijnen werken. De verpleegkundige twijfelde vanaf de eerste kennismaking of ik geen diabetes 1 had. Dat paste beter in het plaatje.

Eenmaal thuis kocht ik het boek: diabetes voor dummies. Ik wilde wel eens weten wat het allemaal inhield. Ik begon tijdens het lezen toch wel een beetje angstig te worden. Er komt veel meer bij kijken dan een pilletje of een injectie. Ik zou nooit meer zonder nadenken gaan eten. Alles wat je in je mond stopt heeft veel meer gevolgen dan ik dacht.

Hoger dan hoog
Vreemde situaties van voor de diagnose begonnen een plek te krijgen. Ik snapte ineens bepaalde stemmingswisselingen en het gevoel dat ik flauw ging vallen. De bladzijdes over de gevolgen van diabetes op lange termijn sloeg ik over. Dat zou mij niet gebeuren en als ik het ga lezen ga je er toch over nadenken. Ik vond het wel genoeg zo.

Na de eerste afspraken met het diabetes team bleken de medicijnen helemaal niet te werken. De waardes bleven veel te hoog en de HbA1c was zo hoog dat het niet eens op het voorbeeldkaartje stond. Het was nog hoger dan de dieprode hyper waardes. De metformine werd aan de kant gezet en ik ging over op injecties.

Dit is het vervolg op Pauls eerste blog Waarom ik mijn diabetes verwaarloosde (zonder het te weten) en zijn tweede blog De eerste dag van mijn leven met diabetes. Paul schrijft over de ontdekking van zijn diabetes en hoe hij ondanks chronische pijn toch kan blijven genieten van zijn leven.

Deel deze post:
  • JoalBetes
    Bijdrager

    Inderdaad welkom in de wondere wereld van een diabeet.
    Na 5 weken ziekenhuis, revalideren, opnieuw beginnen en weer doorgaan ben ik het na ruim 3 jaar ook meer dan zat.

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.