Forums / Voeding en dieet / Je leven compleet veranderen qua voeding

Merel1975
Bijdrager

Je leven compleet veranderen qua voeding

Sorry maar dit gaat een lang verhaal worden.
Hallo, ik ben hier erg nieuw en ook erg nieuw mbt het spuiten en het hebben van een dieet.
Ongeveer 10 jaar geleden is er bij mij type 2 geconstateerd ik hier ging ik pillen voor slikken maar meer veranderde ik in mijn leven niet. Want als autist zijn veranderingen bijna niet te doen. Dronk gerust 7 blikjes red bull op een dag, at elke dag zowat frituur, een zak chips bij het tv kijken en dronk liters gewone frisdranken op een dag. Voelde me hier happy bij en het hield mijn leven rustig en heerlijk stressloos. Ik woog toen 120/130 kilo en was trots op mijn lichaam en ging ook lekker naar het strand om in bikini te zonnen en te genieten van een warme dag.
Ongeveer 5 jaar geleden waren de waardes erg hoog en moest er iets worden gedaan, dit ben ik gaan doen door dingen een klein beetje te veranderen maar nog wel zo dat ik rustig bleef, plezier in dingen bleef hebben, van eten en drinken bleef genieten en het niet echt stress opleverde. Ik begon mijn dag met blikje red bull (om wakker te worden) dus van 6/7 stuks naar 1tje. Dan at en dronk ik tot rond de middag niks meer, tussen 12 en 13 ging ik dan mijn broodjes eten (witte zachte op waterbasis broodjes dit waren er meestal 5) in de loop van de middag ging ik wel gewoon drinken (gewone frisdranken) en lekker snoepen (manna’s, zure beertjes, spek gummy’s) daarna ging ik dan warm eten dit was soep met extra dingen toegevoegd (bv championensoep met extra gebakken champions erin), brood met hamburger (en saus verder niks), stamppot, aardappelpuree met een beperkte keuze (ivm lusten) aan hak potjes groente en daar wat vlees bij en nog 3/4x per week frituur (voornamelijk dan frikadellen en kroketten) na het avond eten was het ook vaak nog het gewone drinken en bij tv kijken half zakje chips en wat snoepjes. Ik weet dit klinkt voor anderen waarschijnlijk nog als kei veel en heel weinig veranderingen maar voor mij waren de eerste weken toch echt heel erg afkicken en stressvol. Door dit alles viel ik helaas ook af van 120/130 naar 95/100 zo beetje. Ben altijd mijn hele leven al bang geweest voor afvallen ivm het hangvel. En dat kreeg ik ook heel heftig, helaas, daardoor ben ik in de afgelopen jaren ook nooit meer naar het strand geweest omdat ik mezelf in afgeslankte vorm lelijk vind. Ook werd ik steeds vaker ziek helaas.
Nadat mijn suiker toen wat meer onder controle was en wat lager werd, begonnen op een gegeven moment mijn waardes toch weer te stijgen ik kreeg wel andere medicatie maar het hielp niet echt. Maar ik had eigenlijk zelf op slechte genezing van mijn wondjes na nooit last van mijn hoge suikers. Dus liet ik het en vertelde ik ook bij de verpleging (toen nog van de huisarts) dat ik liever zo door ging en dan bv maar 10 of 20 jaar korte te leven had dan, nog meer te moeten laten dan ik al deed. Ze snapte dat niet echt maar lieten me wel daarmee. O ja en ik had ook altijd heel graag 1x per week iets van gebak wat ik me ook 1x per week toestond.
Afgelopen eind september kwam ik in het ziekenhuis te liggen met een bacterie infectie in mijn bloed, en daar werd ook geconstateerd dat mijn bloed compleet verzuurd was door de suikerwaardes. Kreeg diverse infusen en ook dus een met insuline. Na een paar dagen en de infectie begon weg te trekken en ik weer wat normaler ging eten en drinken en geen koorts etc meer had werd daar duidelijk gemaakt dat ik mijn leven compleet moest gaan omgooien en dat ik dat maar gauw eventjes moest gaan doen. De artsen daar erkende wel dat het ivm mijn autisme echt heel heel heftig zou gaan worden, die diabetes verpleegkundige en de dieet kundige die erkende dat niet echt, want volgens hun was het gewoon effentjes doen.
Sinds mijn thuis komst hou ik me aan het mega strikte dieet. Morgens eten, dan tussendoortje (die wil ik nog wel eens overslaan omdat de tijd te krap is tussen morgen prikken en spuiten en middag prikken en spuiten vaak maar amper 3.5uur) dan mijn middag eten 3 broodjes dan binnen de 4uur van de novorapide nog het tussendoortje en dan nog meestal 2.5 tot 3 uur afzien tot het prikken en spuiten voor het avond eten waarin ik niks meer mag hebben. Dan mijn avond eten wat lastig is omdat ik heel beperkt ben in wat ik lust en wat ik mag hebben (en bij mij is de reactie op eten wat niet lekker/vies is echt heftig nl meteen heftig kokhalzen daarmee moeilijk kunnen stoppen en dan ook niet meer willen eten) dus daarin en daardoor heb ik helaas extreem weinig keuze in het avond eten. En dan mag ik ’s avond nog een tussendoortje en dat is ook heel weinig nl een klein bakje popcorn zout of een pakje toastjes die ik wel mag beleggen maar met vleeswaren. Ik vind eten en drinken nu met alles wat mij is ontzegd en de mogelijkheden die ik nu heb een enorme straf en ook niet meer prettig of leuk. Ook zijn mijn waardes ondanks dat ik me aan alles houd wat me is opgedragen nog niet om over naar huis te schrijven. Ook geniet ik niet meer van dingen zoals bv tv kijken, vind het zo moeilijk om tv te kijken en niet te mogen snoepen, eten, drinken dat ik er geen plezier meer in heb en dit levert vaak zo veel stress op dat ik maar mijn bed op zoek. Zodat ik er niet mee wordt geconfronteerd.
Ik vind het heel moeilijk om alles vol te houden doordat alles waar ik plezier in had me is afgenomen, ik er geen goede waardes voor terug krijg, ik van alles erg depressief wordt, enorm gestrest ben, me lichamelijk veel slechter ben gaan voelen ook (heb het ondanks 3 lagen kleding of altijd met dekbed op de bank te zitten altijd en eeuwig koud, vroeger nooit, mijn voeten doen meer zeer dan voorheen, er zijn dagen dat ik de deur niet meer uit durf omdat ik heel erg veel meer winderig ben geworden en dan soms extreem dagen waarbij 100 makkelijk worden gehaald, bij waardes onder de 7.5 heb ik geheid hoofdpijn, veel meer wondjes gekregen op mijn lichaam en die genezen net zo slecht of zelfs nog slechter dan vroeger), omdat ik ook altijd honger heb de hele dag door en niks mag pakken, en op de momenten dat ik mag eten ook zo weinig mag eten dat ik nooit een verzadigd gevoel heb voel ik me altijd leeg en weeig. Er werd gezegd tegen mij dat ik door het spuiten weer wat zou gaan aankomen, dus ik wat dat betreft helemaal happy. Maar helaas het tegenovergestelde is waar ik ben alleen nog maar meer en meer aan het afvallen, nog meer hang vel en dus nog meer me verstoppen onder kleding en de deur niet graag meer uit gaande, het is maar goed dat ik alleen ben en geen partner heb anders zou ik me kapot schamen voor wat die zou zien.
Ook heb ik helaas ondanks dat ik wel begeleiding ivm mijn autisme heb, helemaal geen begeleiding in dit heftige proces en moet ik alles alleen doen.
Hoe houden jullie de moed erin en het allemaal vol?
Of waren de veranderingen minder heftig en de effecten daarvan ook minder?
Hoe krijgen jullie weer het plezier en lust voor eten en drinken terug?
En werden jullie hierin wel begeleid/goed begeleid?
Ga je eraan wennen dat je amper meer mag eten en drinken?
of wennen aan het feit dat eten gewoon een moetje is omdat je ook niet kan leven zonder eten?

  • Wat een mooi verhaal Merel1975. En wat ontzettend herkenbaar. Je verhaal is inderdaad erg lang, vergeleken met de meeste topics op deze community. Misschien dat er daarom nog geen reacties zijn binnengekomen. Ik laat je oproep even op de Facebookpagina van DVN plaatsen, misschien komen er van die kant nog goede ervaringsverhalen voor je boven.
    Wat je ook zou kunnen doen is door dit Diabetes Trefpunt zoeken op de tag voeding. Misschien ervaar je daar al een beetje herkenning bij. Sterkte!

    Moderator

    Chaim
    Bijdrager

    Hoe houden jullie de moed erin en het allemaal vol?
    Soms zinkt de moed in je schoenen, maar je hebt geen keuze. Want hoge suikers maken dat je je gewoon ziek gaat voelen. Dan kom je tot weinig meer en dat is ook geen kwaliteit van leven.

    Of waren de veranderingen minder heftig en de effecten daarvan ook minder?
    Alleen iemand die ook autisme heeft of autistiforme problemen, kan misschien iets invoelen van wat jij doormaakt. Maar voor iedereen die insuline moet gaat spuiten en zijn/haar eetpatroon helemaal aanpassen, is het heftig. Mensen die opeens koolhydraatbeperkt eten en alles wat ze eten wegen en tellen. Ik kan dat ook niet en wil dat ook niet. Dan ben ik alleen met eten bezig en het niet mogen en niet kunnen.

    Hoe krijgen jullie weer het plezier en lust voor eten en drinken terug?
    Ik heb al vele jaren geen lust voor eten meer. Drinken wel, maar ik dronk nooit frisdrank, alleen water, koffie en thee en soms limonadesiroop.

    En werden jullie hierin wel begeleid/goed begeleid?
    Kan ik kort in zijn…nee. Niet in Engeland waar ik de diagnose kreeg, niet hier in Nederland.

    Ga je eraan wennen dat je amper meer mag eten en drinken?
    Je wordt creatief. Ik heb geleerd dat ik mezelf niets moet ontzeggen, maar vervangen of verminderen. En keuzes maken, maar dat lijkt me met autisme niet makkelijk. Wil ik wat ijs, dan pas ik mijn eten aan. Dat soort dingen. Ik hoef mezelf weinig te ontzeggen. Een poos terug had ik mezelf een stukje appeltaart gegund. Gevolg: mijn bloedsuiker was 13. Dat is het me niet waard, dus voor mij geen appeltaart meer. Zo gaat dat met meer dingen.

    of wennen aan het feit dat eten gewoon een moetje is omdat je ook niet kan leven zonder eten?
    Dat heb ik al mijn hele leven, hoewel ik wel degelijk dingen lekker vind. Ik heb een half jaar op vloeibaar voedsel moeten leven en dat smaakt nergens naar. Sindsdien waardeer ik de smaak van dingen beter. Maar eten is wel een moetje.

    Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

    Merel1975
    Bijdrager

    Dank je wel voor je antwoord chaim
    Ik moet eerlijk bekennen dat ik me alleen maar slechter ben gaan voelen lichamelijk met lagere suikers dan met hogere.
    Elke keer als ik onder de 7.5 raak dan heb ik gewoon standaard hoofdpijn (en heb al dagelijks ivm blessure veel schouderpijn).
    Mijn voeten liggen compleet open aan de onderkant nooit gehad met hogere waardes (zelfs diabetes pedicure weet niet goed meer hoe en wat en schrikt elke keer heftiger over de staat van de voeten)
    Ik had 2 plekjes op mijn onderbeen wat wondjes waren, nu heb ik over beide onderbenen heel veel wondjes gekregen en genezen is nog net zo erg als vroeger of misschien zelfs nog wel langzamer.
    Ook durf ik bijna niet meer naar buiten ivm de winderigheid sinds ik ben gaan spuiten ben ik extreem winderig geworden.
    Ook ben ik extreem koud ik had het nooit koud nu klaag ik voortdurend over koud en bv als ik op afspraak ben bij de dokter/tandarts kan ik echt op de stoel zitten rillen en trillen van de kou.
    Daarnaast doe het injecteren me dagelijks erg veel pijn en bloed ik ook best heftig na, hier ben ik ook aan het proberen wat het beste is maar geen of weinig pijn oplossing helaas nog niet gevonden.
    Dus kwaliteit van leven is bij mij juist heel erg afgenomen eerlijk gezegd.
    Ook omdat het plezier wat ik vroeger bv ook met tv kijken (met snoepje hier, drinken en gewoon ’s avonds chipjes) totaal verdwenen is. Ik kan niet meer genieten van tv kijken, kruip juist vaker eerder mij bed in om me maar niet ’s avonds ongelukkig op de bank te moeten voelen omdat ik niks meer mag.
    Ik heb als hobby bloemschikken en de mensen daar zien dat ik niet meer mijn sprankelende zelf ben en dat ik er kom voor afleiding, maar dat ik er geen plezier meer in heb.

    Vervangen van dingen is er bij mij totaal niet bij. Tenminste nog niet misschien dat weet ik ook niet en mensen hebben het daar niet over. Maar moet ook best wat eenheden in spuiten en het is nog mega wisselend.
    Bij mij is alles nog echt weglaten en wat ik niet weg kan laten moet ik minderen ongeveer 75& minder dan wat ik vroeger binnen kreeg en gebruikte.
    Dus heel erg extreem. Ik weet ook wel dat wat ik gebruikte ook wel erg extreem was dat geef ik eerlijk toe.

    Markpompje
    Bijdrager

    Tja je geeft nu de zere voeten e.d. een beetje de schuld aan dat je afgevallen bent, helaas zal dat andersom zijn, door het jarenlangs ongezonde leven zit je nu met complicaties en je type2 tja overgewicht zal daar ook mee te maken hebben.

    dat je hoofdpijn krijgt bij een bloedsuiker van 7,5 kan ik me goed voorstellen, je lichaam zal helemaal moeten wennen aan een lagere bloedsuiker.

    Probeer je niet achter je autisme te verschuilen, ook autisten kunnen nieuwe routines aanleren, hetzij met een pictobord of andere hulpmiddelen, maar je moet het zelf wel willen (ik spreek uit ervaring, ik heb een zoon van 19 met autisme).

    Het grootste probleem zit in je hoofd, je moet zelf een omschakeling maken van je zelf volproppen om je lekker te voelen naar iets anders om je zelf lekker te voelen, dat kan enkel jijzelf en ik hoop dat anderen je daarbij wat hulp kunnen geven.

    Sterkte

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.