Forums / Nieuw met diabetes / lichaam moet wennen aan de lagere waarden

fred50
Bijdrager

lichaam moet wennen aan de lagere waarden

Beste Mensen,

Dat is mooi. mijn waarden zijn in ongeveer anderhalve week gezakt van een nogal hoge 22 naar een meer aanvaardbaar niveau van rond de zeven. En dat stemt tot tevredenheid. Althans… ik voel me niet echt jofel. Ik bedoel een stuk slechter dan pak hem beet een maand geleden. Eigen theorie ” je lichaam moet weer wennen aan de lagere waarden”? Kan iemand dit ontkennen of beamen?

Dank

Fred

  • Chaim
    Bijdrager

    Dag Fred,

    Ik heb jarenlang veel te hoog gezeten.

    Sinds april spuit ik Levemir en sinds juli ook Novorapid. De waarden gaan langzaam naar beneden, maar zijn nog altijd te hoog. Maar niet meer veel te hoog.

    De dvk maakte duidelijk dat zakken naar een acceptabele waarden in geleidelijke stappen moet worden gedaan, omdat het anders niet goed voor je lijf is.

    Als ik dan lees dat jij in een maand van waarden rond de 20 mmol/l naar normaalwaarden bent gezakt, dan vind ik het niet vreemd dat je je belabberd voelt.

    Jouw theorie werd door mijn dvk en huisarts bevestigd. Je lichaam moet wennen aan lagere waarden, zeker als je lang te hoog hebt gezeten.

    Leg het voor aan je behandelaar.

    • andrew
      Bijdrager

      klopt je lichaam krijg zo een op tater ben nu 2 jaar aan het romelen van 24.5
      naar 9,5 soms uit schieter naar boven kan beter naar een boven
      als onder de norm je ben dan gelijk verrot
      je doet niks maar je bent super moe dan
      en als het heel erg onder norm is kan je het bewust verliezen

  • fred50
    Bijdrager

    Hoi,

    sterker nog in anderhalve week gezakt van rond de 20 naar ongeveer 7.uiteraard ben ik daar wel happy mee. zal de DVK vandaag eens mailen. Aan de andere kant je bericht heeft mij wel enigszins gerustgesteld. Afwachten dus maar.

    Fred

  • fred50
    Bijdrager

    Hmm..Dat laatste is niet zo handig om te vermelden aan een notorische panieker!

  • Anoniem

    Bij een pseudohypo verlies je niet zomaar het bewustzijn hoor fred50. Het voelt als een forse hypo maar is dat feitelijk niet, je lichaam moet inderdaad aan lagete waarden wennen. Dat kost even. Maar je doet jezelf er een groot plezier mee om de waarden weer naar normaal niveau te krijgen.

    Toen ik begon met insuline, had ik ook het gevoel dat ik een hypo had bij 5-6 mmol. Na een paar weken wist mijn lichaam de waarden wel juist te interpreteren. Komt goed, houd vol!

  • glazenwasfreak
    Bijdrager

    duurt idd even had en heb ik ook een 5 voelt nu nog aan als een 2 het gevoel even kwijt maar zo langzamerhand word het beter en voel me steeds beter en das echt fijn na een jaar of wat te hoog te hebben gezeten heb ik nu af en toe het gevoel van is dit mij lichaam voel me weer jaren jonger en heb over het algemeen weer zin om dingen te ondernemen af en toe door schommelingen nog stemmings wisselingen maar word ook beter dus gewoon doorgaan en langzaam naar beneden gaan denk dat hoe langer de waardes niet goed zijn hoe langer er schade aan je lijf ontstaat

  • fred50
    Bijdrager

    Dat van die meer energie kan ik nu al bevestigen. Lig niet maar als een zombie op de bank.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @fred50; Met hetgeen wat de anderen hebben geschreven kan ik mij geheel vinden.
    Je lichaam heeft een lange tijd hoge waardes gehad en raakte daaraan gewend. Uiteindelijk zijn de waardes gelukkig naar beneden gegaan, en dat kostte de nodig inspanningen.

    Je lichaam is nu verplicht aan het “detoxen” van de te hoge waardes. En dat vreet energie. Langzamerhand zul je je ook beter aan voelen. En heb je meer energie om dingen te doen.

    Ik heb jaren geleden hetzelfde doorgemaakt en nu merk ik aan mijn lichaam wanneer ik te hoog of te laag zit.
    En onderneem ook de benodigde stappen om alles zo goed mogelijk te houden.

    Het zijn de langdurige te hoge waardes die voor de complicaties verantwoordelijk zijn.

    Voor een “buitenstaander” klinkt het zo heerlijk eenvoudig; “Je moet je bloedjes naar beneden zien te krijgen want ze liggen te hoog.”
    De inspanningen die daarmee gepaard gaan, die zien de meeste niet. En hoeveel moeite het je kan kosten om de zaak 24 uur per dag gewoon goed te krijgen en te houden.
    Ook dat is een strijd die de “buitenstaanders” niet of onvoldoende beseffen.

    Succes!

  • Chaim
    Bijdrager

    @fred…dat merk ik ook. Ik heb chronische vermoeidheid, maar gisteren had ik twee grote activiteiten en dat kan nu opeens. Vandaag zit er weinig energie in, maar dat mag dan. Bovendien is het voor een COPD-er heel benauwd, dit weer.

    Ik herken dat je lijf je vertelt dat je een hypo hebt, bij een waarde van 5 mmol/l. Ik heb dat nog steeds.

    Ik heb ook pseudo-hypo’s gehad. Dan viel ik zomaar op de grond. Voelde dat niet aankomen. Kon niet reageren, maar hoorde wel alles. Dat kon van een aantal seconden tot een aantal minuten duren.
    In het revalidatiecentrum waar ik in die periode zat, legde de dvk daar uit wat er gebeurde, maar mijn huisarts geloofde er niet in. Die vond dat ik alleen maar aandacht wilde. Het heeft me de plaats in het revalidatieprogramma gekost.
    Ze vond een waarde van rond de 17 mmol/l “licht” verhoogd en verdacht me van het drinken van liters cola op een dag om zo hoge waarden te creëren.

    En dat staat in mijn dossier.

    Zo heb je dan jaren veel te hoge suikers. Ik had wel een meter. Die had een weekendarts me voorgeschreven toen ik longontsteking had en aan de Prednisolon moest. Zo weet ik dat ik jaren rond de 20 mmol/l en hoger heb gezeten. Ik prikte dat dan voor de 3-maandelijkse controle of als ik het niet vertrouwde. Maar de huisarts of dvk stelden alleen vast dat het te hoog was. Geen Metformine willen? Tja.

    De nieuwe huisarts die de praktijk overnam, wilde me een kans geven en schreef Metformine voor. Maar dat heb ik wel 4 jaar geslikt zonder significante veranderingen. Ik heb me een jaar van alle controles onttrokken, omdat het gewoon geen zin had. Ik zat te hoog, maar de maximale dosering deed niet genoeg meer.
    Toen werd ik zo ziek dat ik toch weer naar de huisarts ben gegaan.
    Een nieuwe dvk heeft voor een kentering gezorgd. Die kwam met Levemir en later NovoRapid.
    Wat een gevecht is me dat…slopend.

    Ik startte met haar in april met een gemiddelde waarde van rond de 17 mmol/l.

    Dan is het niet vreemd dat ik nu hypo gevoelens ervaar als ik waarden van rond de 5 heb.

    Ik heb mezelf een jaar gegeven en dat is nu half om.
    Mijn gemiddelde waarden liggen rond de 8 mmol/l, dus een enorm verschil.

    Ik merk dat mijn dvk moeite met mij heeft, zoals gewoon begeleiding mis.
    Slechte communicatie helpt ook niet.

    Ik lever mijn eigen gevecht om het stabiel te krijgen.

    Ik leer zoveel hier. Van wat andere doen, ervaren en hoe ze dat zelf-reguleren.

    Ik schrijf zoveel omdat ik hoop dat ik anderen (h)erkenning kan bieden dat ze dan weer een stukje op weg helpt.

    Zoals ik hier ook op weg ben geholpen, antwoorden heb gekregen of gewoon begrip als ik dat nodig had.

    • fred50
      Bijdrager

      Beste,

      Jouw verhaal zou het mijne kunnen zijn. Ik ben een aantal jaren geleden gediagnosticideerd met DB type 2. Ach naast de MS kon dat er ook nog wel bij. Was er ook grotendeels onbekend mee en dat pilletje Metformine dat kon er ook nog wel bij.
      Ging wel trouw naar de controles en de waarden waren nu niet zo dat ik me daar ongerust over moest maken. dat ging een tijdje goed totdat eigenlijk van het ene op het andere moment het faliekant de mist inging. Ja en toen begon het angstzweet toch wel te komen. Ja en dan kon ik in mijn optiek twee dingen doen.1- trouw gaan spuiten en de leefregels volgen of de kop in het zand gooien.
      Dat laatste heb ik dan maar gedaan. Nam de metfo nog wel maar controleren en naar de controles gaan ging ik niet meer.
      Zo naïef als het maar ging. Compleet negeren. Dacht dat het met het drinken van Light dranken en een zoetje in mijn geliefde koffie allemaal wel los zou lopen. Voelde mij nu ook niet echt beroerd dus leve de lol. tsja…en toen ging het mis voor een drie weken terug, een herseninfarct en een suiker van gemiddeld dik boven de 20.en dan word je keihard met de neus op de feiten gewezen.
      Gelukkig heb ik aan de cva niks overgehouden maar ja de DB moest wel rigoureus aangepakt worden daar was ik nu wel van doordrongen, Gelukkig heb ik een lieve Huisarts die ik zeg het wat oneerbiedig zelf ook een spuiter is en dat geldt ook voor de dvk. Ze kennen de ziekte van haver tot gort en dat blijkt uit alles.

      Mvg

      Fred

  • Wat een prachtige reacties. Wat een schrijnende verhalen, emotionele ervaringen en geweldige herkenning! Hier doen we het (als DVN) allemaal voor. Want artsen en farmaceuten kunnen het wel allemaal op hun manier weten… wij ervaren het op onze manier en daar zit soms een wereld van verschil tussen.
    Toi toi toi allemaal, jullie zijn kanjers!
    Warme groet,
    Moderator

  • Chaim
    Bijdrager

    Ik denk dat heel veel mensen met diabetes die insuline spuiten, geholpen zouden zijn met een behandelaar die zelf ook diabetes heeft en insuline spuit.
    Vooral de dvk speelt hierin een belangrijke rol.

    Uit boeken/internet kun je niet leren wat het is om te leven met diabetes, wat het vraagt om een strak insulineschema aan te houden, altijd te letten op wat je wel en niet kunt eten en wanneer en al die momenten dat je je gewoon ziek voelt, maar dat de klachten te vaag zijn om ermee naar de arts te gaan.

    Een behandelaar die uit eigen beleving kan begeleiden, zou zeer welkom zijn.
    Men hoeft natuurlijk niet met de wolven in het bos mee te huilen, maar enige empathie zou niet verkeerd zijn.

    De kracht van een forum als dit is dat het zo herkenbaar is. Dat sterkt. En een werkelijk empathische behandelaar zou je eigen kracht ook kunnen versterken.

    • andrew
      Bijdrager

      hoi chaim ben ik niet helemaal mee eens over boeken en internet
      alleen kijk welk site of boek je leest zo heb ik het 2 jaar lang moeten doen
      om dat ze zo makkelijk waren
      geloof niet alles wat er op internet staat of in de boeken check het

  • Anoniem

    @chaim, ik ben verbijsterd over de opmerking dat je bewust cola zou drinken om hoge waarden te creëren. Of het fijn voelt om de hele tijd veel te hoog te staan.

    Ik kreeg ook ooit de mededeling dat er niet noemenswaardig wat aan de hand was zolang ik onder de 18-19 mmol bleef na de maaltijden. Daarboven konden we eens over een behandeling gaan praten. Het moge duidelijk zijn dat ik die arts daarna niet meer geconsulteerd heb. Ik heb nu een hele prettige endocrinoloog die me actief mee laat denken en beslissen over welke behandeling het beste bij mij en mijn leven past. Zo hoort het, de dokter heeft de kennis waar ik uiteraard mijn voordeel mee doe en naar luister maar het is nog steeds wel mijn leven en mijn diabetes. Ik wil dus overleg over mijn behandeling, gelukkig heb ik die mogelijkheid nu.

  • Mel83
    Bijdrager

    Ik kan het ook zeker beamen. Begonnen met 19 en zit nu gemiddeld tussen de 5 en 10 door de dag heen. Zodra ik onder de 6 kom voel ik mij ook echt niet goed. Dit is ongeveer al 5 mnd zo. Waarschijnlijk loop ik ook al jaren met veels te hoge waardes.

  • Chaim
    Bijdrager

    @andrew
    Ik heb bijna alle tips en zeker alle ervaringen van het Internet.
    Je hebt gelijk dat je niet alles moet geloven wat er op het internet staat en zeker moet checken wat de bronnen zijn.

    Het probleem is dat niet alle behandelaars open staan voor informatie die jij van het internet afhaalt. Temeer daar inderdaad niet alle informatie betrouwbaar is.

    Bovendien zie je vaak niet het hele plaatje, maar informatie uit boeken/internet is dan soms het enige wat je hebt.

    Krijg je nu betere begeleiding?

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.