Forums / Oproepen / Lotgenotencontact gezocht (partners van mensen met diabetes )

Lampje79
Bijdrager

Lotgenotencontact gezocht (partners van mensen met diabetes )

Al bijna 20 jaar heb ik een relatie met mijn man. Zo’n 14 jaar terug kreeg hij DM1. Een hele ‘makkelijke’ man is het nooit geweest. ADHD,af en toe beetje snel boos. Sinds de diabetes is het allemaal veel erger geworden. Stemmingswisseling spelen een grote rol in ons dagelijks leven, hierbij hoort extreme boosheid, schreeuwen vloeken,onredelijk zijn. Het valt gewoonweg zwaar om er mee te leven, ook voor onze jonge kinderen. Ik durf er met niemand over te praten hoe het er soms aan toe gaat. Ik schaam me diep… Graag kom ik in contact met partners die dit herkennen…

  • Jacobus171
    Bijdrager

    Zelf heb ik ook T1 en ADD, wat voor mij echt werkt is dat ik (nog) bij een psygiator zit voor de ADD. Het helpt mij om mijn frustraties daar kwijt te kunnen. Zo’n persoon kan je ook tips geven in het beter beheersen van je stemmingen en emoties. Het beste is dat deze persoon de mensen en plekken alleen via jou kent, daardoor kun je makkelijk praten over wat je dwars zit, zonder dat andere mensen er achter kunnen komen.

    Ik hoop dat dit help en als je dit aan hem voor wil stellen moet je het heel voorzichtig doen op een moment dat hij opstaat voor nieuwe dingen.

  • josepha13
    Bijdrager

    Ik heb type 2, en een Borderline persoonlijkheidsstoornis. Een van die twee kan een mens bijzonder onredelijk maken, dus de combinatie is al helemaal funest. De man waar ik mee getrouwd ben draagt veel zorgen met zich mee, kan ik u zeggen… Waarom hij dat volhoudt is me een raadsel, maar ik ben er wel dankbaar voor. Feit is wel dat je nooit alleen ziek bent; je omgeving heft er ook onder te lijden, en ik weet niet of uw partner zich daarvan bewust is. Op het moment dat u rept over schaamte, gaan er bij mij alarmbelletjes rinkelen… Als uw partner agressief is naar u en de kinderen toe -geen idee of het zo is, maar ALS…- dan ligt uw verantwoordelijkheid bij uw kinderen en uw eigen lijfsbehoud. Sommige mensen zijn niet te helpen als ze het zelf niet willen ook of inzien, en soms is liefde alleen, niet genoeg. Is hij niet bereid hulp te zoeken voor zijn labiliteit, dan zouden moeilijke keuzes wellicht gemaakt kunnen worden. Ik ken enkele mensen die met een gewelddadige danwel sadistische vader/moeder zijn opgegroeid, en die schade gaat generaties lang mee. Nogmaals, ik weet niet of dit het geval is… Maar ik hoop dat uw verhaal een gelukkig einde krijgt, van ze legde nog lang, en gelukkig.

  • mamaAngelan
    Bijdrager

    Heel herkenbaar. Weet niet of we op een of andere manier privé kunnen chatten? En of je dat zou willen natuurlijk ;)

  • Lichtpunt56
    Bijdrager

    goed dat je dit plaatst. Herkenbaar. Sinds kort weet ik pas dat de boosheid door de diabetes van mijn man komt. Sinds 9 jaar heeft hij het, 16 jaar samen en jonge kinderen.

    Het chagrijn werd met de jaren erger.
    Mijn man is het zich nu wel wat bewust. Mijn zoon heeft ‘m er op aangesproken daar was ie van onder de indruk.
    En mijn man krijgt nu begeleiding in het omgaan met een chronische ziekte. Zijn DM1 zorgt er door erge schommelingen voor dat hij niet kan werken.

    Succes, ik leef met je mee.

  • SMF-026
    Bijdrager

    Mijn partner heeft type 1 al bijna 16 jaar. wij zijn net geen 2 jaar samen en het is zwaar. Hij heeft het er zwaar mee. Ik ben net nieuw in deze wereld en moet echt nog veel leren. Maar vooral wil ik hem helpen maar voel me een beetje een vis op het droge. Mijn partner voelt zich veelal somber en neerslachtig. Ik heb aangeraden om met iemand te gaan praten die er verstand van heeft. Dat heeft volgens hem geen zin omdat het door de diabetes komt. al met al moet ik zelf eerst leren om vervolgens hem te kunnen overtuigen. Fijn dat deze topic er is want nu ik het van me afschrijf voel ik me al stabieler.
    succes en schrijf vooral nog een keer een bericht!! ik zal reageren!!

  • Doornroosje
    Bijdrager

    Minder snelle koolhydraten eten zorgt voor minder schommelingen. Het zijn juist de schommelingen die voor het slechte humeur zorgen. Het lichaam raakt uitgeput want het is een aanslag op alle organen.
    Aan alle echtgenotes, verdiep je eens in de GI (glycemische index) van het eten en zo krijg je een gezelligere (uitgerustere) man.

    Aardappel -> bataat
    Frisdrank -> gewoon NIET
    Brood -> eieren met spek
    Pasta-> niet
    Dit scheelt al enorm.
    Met dit weer kun je ook lekker de BBQ aan steken.
    Of een paar goede stevige maaltijden zoals steak met groenten en salade, de aardappelen weglaten.

  • Lampje79
    Bijdrager

    Dankjewel voor de reacties!! Ik zie ze echt nu pas, op de een of andere manier kon ik niet inloggen en ben ik gewoon vergeten dat ik hier gepost had…. De reactie zijn voor mij fijn om te horen. Echt blij dat ik niet de enige ben. Ik zag ook een bezorgd berichtje. Wil daarop nog wel reageren dat hoewel mijn man zich zo als een enorme zak gevraagd, maar echt wel een heel liefhebbende man en vader is en agressie alleen maar verbaal is. Mama angelan wil wel privé contact hoor.

  • mensje
    Bijdrager

    Hi Lampje.

    Wat een herkenning. Hier ook jonge kinderen en partner heeft type 1 en ADD.
    Dus een lotgenoot….
    Woedeaanvallen maar ook super lief kunnen zijn, veel beloven maar komt heel vaak beloftes niet na, slachtofferrol, heel creatief, veel humor, impulsief etc etc. Ook even privecontact? Ook met mama Angelan?

  • mamaAngelan
    Bijdrager

    Hoe krijgen we privé contact zonder hier persoonlijke gegevens te delen? :)

  • Jasper
    Bijdrager

    Hoi Angela

    Je kan een privebericht versturen.
    Dat kan door op iemands naam te klikken, zo ga je naar hun profiel en kun je rechtsboven op de pagina een privebericht sturen.

    Succes.

  • mama
    Bijdrager

    Dag!

    Ik heb zelf type 1 diabetes en kortgeleden heb ik ook de diagnose ADHD gekregen. Die combinatie is natuurlijk onmogelijk zwaar. Die ADHD verklaart waarom ik al die jaren moeite had met die diabetes. Ik ben momenteel op zoek of meer mensen die combinatie (DM type 1 en AD(H)D hebben en valt me toch op dat dat best regelmatig voorkomt. Ook in dit forum lees ik het een paar keer voorkomt!

    Ik merk zelf dat psychologische begeleiding hierbij absoluut heel prettig is. Het zijn geen ziektes van alleen prikken, slikken en meten. Voor mij zijn ze beiden een mentale kwestie. En dat vraagt een psychologische aanpak en begeleiding. Ik ga nu onderzoeken welke ADHD medicatie mij kan helpen en tegelijk een traject starten met therapie/begeleiding door een psycholoog om routines aan te leren.

    Ik ben gelukkig niet vaak neerslachtig of snel boos.
    Sterkte daarmee.

    Ik denk dat ik een ander item ga starten over die combinatie DM Type 1 en AD(H)D

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.