Forums / Nieuw met diabetes / Me wereldje op z’n kop

Anoniem

Me wereldje op z’n kop

Beste mensen,

Op deze manier wil ik ook even mijn verhaal kwijt. Zelf ben ik een fitte man/jongen van 23 jaar die veel sport, gezond eet en veel discipline heeft om allerlei dingen te doen die ik leuk vind. Vorige week ben ik begonnen met mijn nieuwe baan (40 uur) en deze week heeft dit helaas moeten stoppen. Ik was vorige week al een beetje grieperig, maar dat heb ik stabiel weten te houden door gezond te eten (wel veel fruitsuikers en dergelijke). In het weekend merkte ik dus ook dat de griep afnam, maar dat ik allerlei symptomen kreeg waardoor ik nu inmiddels weet dat ik diabetes heb. Een enorme shock zoals jullie allen beschrijven.
De doktoren zijn het nog aan het vaststellen/onderzoeken, maar het lijkt er erg op dat het om type 1 gaat. Ik heb bloedsuiker niveaus gehad tot wel 27,5 en de hele week regelmatig dit soort waarden. Dit is erg schrikken en ik moest vaak ook direct naar het ziekenhuis.Ik heb ook een goede begeleiding van de diabetes deskundige. Vandaag heb ik, naast de langdurige insuline spuit ook een snelle versie voor tijdens de maaltijden gekregen. Dus het is allemaal nog niet stabiel momenteel. Ik merk wel dat ik ups en downs heb over hoe ik me voel, maar ik ben voornamelijk down over hoe ”niet fit” ik me voel, over de toekomst en wat dit allemaal met zich meebrengt. Dat ik op eten moet gaan letten en moet spuiten en controleren en dergelijk, dat vind ik nog niet het ergste. Ik leef al erg gezond, dus zoveel hoef ik niet aan te passen. Waar ik vooral bang voor ben is dat ik straks minder kracht heb om te gaan sporten (krachttraining) zoals eerst. Koste wat kost wil ik hier straks (na herstel) verder mee gaan en wil ik ook op dat gebied weer aankomen, omdat ik nu aardig ben afgevallen. Ik hoop dat dit allemaal mogelijk zal zijn.
Daarnaast is werk belangrijk voor me. Vooral omdat ik nu een nieuwe baan heb waar ik vol energie mee verder wil gaan, na herstel. Ik ben nu bijna een week uit de running. Enig idee wanneer ik me weer de oude begin te voelen en dit allemaal weer kan oppakken? Sporten en weer mijn normale leven terug krijgen, geeft me energie. Dit moet ik dan natuurlijk wel op kunnen brengen en dat is waar ik nu voor vrees.

Hopende op een reactie van één van jullie hierop :)

Groetjes,

Jarah

  • Chaim
    Bijdrager

    Jarah,
    Wat komt er dan veel op je af, hè?
    Dat overzie je dan even niet meer.

    Dat je je zo gammel voelt als je bloedsuikers van 27,5 mmol/l hebt gehad, lijkt me heel normaal.

    Ik begrijp je vraag…hoelang voor ik me weer fit voel?
    Alleen kan niemand daar een sluitend antwoord op geven.
    Want het is jouw lijf, jouw omstandigheden, jouw eventueel andere gezondheidsproblemen.

    Toen ik moest gaan spuiten, had ik ook een hele periode dat meer dan 20 mmol/l niet ongewoon voor mij was.
    Ik spuit 72 eenheden Levemir (langwerkend) en 3x 14 eenheden NovoRapid bij de maaltijden.
    Ik heb mezelf een jaar gegeven om er alles aan te doen om weer stabiele bloedsuikers te hebben.
    Ik ben een heel eind gekomen, na 7 maanden.
    Maar een verkouden en een luchtweginfectie en de boel gaat weer stuiteren.
    Dan kost het weer extra tijd om je weer fit te voelen en je suikers weer zo stabiel mogelijk te krijgen.

    Alles wat je doet en overkomt, tot en met je emoties toe, hebben invloed op je bloedsuikers.
    Dat zal zo blijven.

    Maar jij komt heel gemotiveerd over en je eet al zo gezond mogelijk, schrijf je.
    Dan geef je jezelf al de beste kans om zo snel als voor jou mogelijk is, stabielere suikers te krijgen.

    Overleg met je behandelaars hoe dat zit met de krachttraining.
    Er wordt veel gesport door mensen met diabetes. Er is heel veel mogelijk, maar overleg het altijd met je behandelaars.

    Je leven en je lijf staat op zijn kop. Dat heeft tijd nodig. Een heel rekbaar begrip, maar helaas niet een die je kunt begrenzen.

    Diabetes betekent niet dat je niet kunt werken. Overleg ook dit weer met je behandlaars. Wanneer zij denken dat je weer aan het werk kunt en voor hoeveel uur.

    Het komt weer…met jouw wil en motivatie.

  • glazenwasfreak
    Bijdrager

    Een heel herkenbaar verhaal bij mij begon het ook met een griepje dat aanhield en gelijk daarmee de enorme dorst en erg vaak plassen ik heb toen bijna een week in het ziekenhuis gelegen waarvan een dag of 3 aan de pomp ik heb na mijn ziekenhuis ontslag nog een week rust genomen en ben toen weer aan het werk gegaan wel op de basis van ik doe wat ik kan en niet meer mijn toenmalige baas had er alle begrip voor en heeft me de ruimte gegeven om te ontdekken hoe ik tijdens men werk met de diabetes moet omgaan denk ook at dit de enige manier is zowel op het werk als met sport etc iedereen heeft zen eigen manier om ermee om te gaan de dvk of internist kan je veel vertellen maar je moet het zelf doen en daar is dit forum echt een hulp bij als er veel op je afkomt je kunt hier alles vragen en krijgt antwoorden uit de praktijk en niet uit een boekbedoel hier uiteraard niet mee dat je niet naar de dvk moet luisteren maar navraag als ie iets niet begrijpt of weet is nooit verkeerd de diabetes is voor mij eigenlijk nooit een reden geweest om iets niet te doen dus sporten kan ook als je goed ingesteld bent en je eigen weg hebt gevonden veel succes met alles wat op je af gaat komen

  • M.vanHoorn
    Bijdrager

    Hallo Jarah,
    Balen (zachtjes uitgedrukt) hè?!
    Je stelt jezelf nu waarschijnlijk allemaal vragen, je krijgt ook allerlei informatie. Dat moet je proberen een plek te geven.
    Je bent zo erg afgevallen door de diabetes. Maar nu je weet wat je hebt en je krijgt de juiste medicatie (insuline) kan dat allemaal weer herstellen.
    Volgens mij ben je erg gedisciplineerd wat betreft voeding, lifestyle en gezondheid. Als je straks meer kennis hebt wat betreft de diabetes en wat het met jouw lijf doet, dan kan je daar waarschijnlijk goed mee overweg. Je zal dan ook je energie weer terugkrijgen. Dan kan je het sporten waarschijnlijk ook weer oppakken.
    Ook je werk zal je weer op kunnen pakken.
    Heb je verteld dat je diabetes hebt?
    Ik hoop dat je op begrip kan rekenen.
    Vrees niet dat je alles kwijt raakt. Je bent nu al gemotiveerd om gezond te leven, en dat is al winst.
    Je moet jezelf de tijd geven om uit te zoeken wat je lichaam nodig heeft om weer zo goed mogelijk te functioneren.
    Ik wens je heel veel sterkte!
    Kom gerust met vragen. Waarschijnlijk zal Anne je ook een berichtje sturen.
    Zij kan dit goed (duidelijke uitleg).
    Laat je weten hoe het gaat?

  • Anoniem

    Goedemorgen,

    Wat mooi dat er al zo snel en uitgebreid gereageerd wordt op mijn verhaal. Dit doet me goed. Ik denk dat ik het alleen nog ietwat onderschat allemaal. Zelf dacht ik volgende week of de week erna weer aan de slag te kunnen. Dit onderschat ik wellicht en dat vind ik ook niet leuk. Mijn nieuwe werkgever heeft er alle begrip voor, zoals ze al aan me laten weten. Hopelijk blijft dit ook als ik aangeef langer nodig te moeten hebben voor mijn herstel. Wellicht kan het inderdaad in het begin met wat minder uren. Dit zal ik wellicht kunnen voorstellen/overleggen, hoe erg ik dat op het moment ook vindt. Het is een stukje acceptatie lijkt me. Vanmorgen was mijn suikerniveau voor het eerst onder de 10, 6,2 zelfs. Hier ben ik blij mee. Even kijken wat het de rest van de dag zal doen.

    Groetjes,

    Jarah

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Jarah; Welcome on board. Er is in een kort tijdsbestek heel veel op je af gekomen en je uitlaatklep, heb je, door Diabetes een tijdje niet kunnen doen.
    Met bloedjes rond de 27, dat vreet energie en je voelt je net een uitgewrongen vaatdoek.

    Het scheelt een heel stuk dat je gemotiveerd bent en je best doet om alles zo “snel” mogelijk op de rit te krijgen.
    Je waarde van vanochtend was prima. Dat geeft de burger weer stimulans om verder te gaan.

    Wanneer je bloedjes weer beter in het gareel gaan liggen kom je energie niveau vanzelf weer terug. Dat is mijn ervaring met ruim 45 jaar op de teller.

    Wat ik ook heb geleerd is dat je niets moet forceren. Ik heb vroeger, omwille van werk en collega’s dat wel gedaan, ging een tijdje goed.
    Alleen de prijs die ik achteraf daar voor moest betalen was te hoog. Het ging ten koste van mijn gezondheid.
    Ik werk graag en ben ook zeer gemotiveerd; alleen begrip aan de zijde van de werkgever was in mijn geval nihil.

    Vraag anders aan je arts of hij je kan ondersteunen indien je nieuwe werkgever wat “lastige” vragen begint te stellen.

    Wat mij ook heeft geholpen is een verklaring te kunnen vinden wanneer mijn bloedje eens finaal uit de bocht vliegt. Heb ik die, dan heb ik er meer vrede mee. Heb ik die niet, is niet prettig maar ik heb geleerd om dit beter te accepteren. 9 van de 10 keer heb ik wel een oorzaak.

    Mijn grootste uitlaatklep is mijn racefiets. Wanneer ik het eens goed zat ben dan pak ik de racefiets en trap de ellende en zorgen letterlijk en figuurlijk uit mijn lijf.

    Jij heb krachttraining als uitlaatklep, moet met Diabetes (het “pretpakket”) zeker mogelijk zijn, mogelijk wat minder zwaar. Het belangrijkste is dat je niets forceert.

    Heel veel suc6 en bij vragen.. altijd stellen.

  • petermulder1989
    Bijdrager

    @ Jahrah, Het kan in de begin periode best even lastig zijn. Wennen aan een “nieuw” leven. Bij mij is het op mijn 10e ontdekt en ben na een weekje weer naar school gegaan. Eerst halve dagen en dat langzaam weer opgebouwd naar normale dagen. Wat ik erg prettig vond is dat de docenten geïnteresseerd waren en mee dachten waar nodig. Als je werkgever dit ook doet is er vast heel veel te regelen. En wat misschien helpt is het open en eerlijk zijn over de diabetes. Leg uit aan je werkgever wat er aan de hand is en wat er kan gebeuren. En als alles lukt kun je straks gewoon weer makkelijk 40 uur per week werken.

    Sporten zal ook geen probleem worden, de eerste paar keer zal je weer moeten wennen en leren hoe je bloedsuikers reageren op het sporten, gewoon heel veel prikken en bijhouden wat er gebeurd (en zorg er voor dat je iets van een energie drankje bij je hebt voor het geval dat je bloedsuikers te laag worden). Zelf ben ik erg snel na de diagnose weer gaan sporten en train momenteel ruim 4,5 uur per week (volleybal + en wedstrijd) en loop 1 á 2 uur per week hard. Dus sporten zal wel lukken.

    Heel veel succes er mee, zeker in deze eerste weken!!!

  • Anne1998
    Bijdrager

    Lieve Jarah,

    Wat heftig! Ik weet, samen met heel veel anderen hier op het forum, waar je op dit moment doorheen gaat.

    Je hebt het snel weer op de rails: je gaat al richting de 10,0 mmol/l. Bij mij heeft dat een hele tijd geduurd. Super fijn dat het al ietsje stabieler wordt.

    Mijn eigen ervaring is dat ik me heel snel al beter voelde. Het duurde misschien een week, maar na 1 dag insuline voelde ik me al stukken beter! Ik heb een half jaar geleden type 1 gekregen.

    Eigenlijk wil ik je heel hard knuffelen nu, maar hopelijk kan ik je op deze manier ook digitaal een hart onder de riem steken.

    Het is even lastig nu, maar alles komt goed.

    Misschien helpt lotgenotencontact je verder. Er zijn leuke facebookgroepen en mocht je toevallig interesse hebben om in een whatsappgroep te komen waqr je je vragen kan stellen, dan mag je me altijd een berichtje sturen.

  • Anoniem

    Dag beste mensen,

    Wat geweldig dat er allemaal zulke mooie berichten geplaatst worden op mijn bericht van deze week. Dit doet me erg goed en het geeft ook moed om er mee om te gaan.
    Peter Mulder, het is heel fijn om te weten dat je ook zoveel sport. Dat geeft me zeker een goed gevoel over dat ik het weer allemaal op kan gaan pakken. Nu al zin in!

    Ik moet zeggen dat ik me zo aan het eind van deze eerste week met diabetes best goed begin te voelen. Ik prik inderdaad zovaak mogelijk op een dag (soms wel 7 x) om te checken wat eten en insuline nu met me doen. Momenteel spuit ik dus zo’n 4x per dag insuline. Ik merk dat het soms al tussen de 4 en 8 ligt met de juiste eenheden en voeding. Een paar uur later kan het dan ook weer naar de 17 stijgen, maar ook dat probeer ik dan weer te reduceren met wat meer eenheden. Ik heb ook al een hypo gehad van 3 waar ik direct met veel suikers (iets te veel) op heb gereageerd. Dit was best wel even schrikken en dit wil ik zoveel mogelijk voorkomen. Ik merk wel echt dat mijn energie terugkomt naar mate ik niet meer boven de 20 kom betreft de bloedsuikers.

    Ook mijn nieuwe werkgever reageert erg goed en met veel begrip op mijn mailtjes. Ik houd ze zo goed mogelijk op de hoogte van mijn toestand en geef aan dat ik het heel erg vind dat ik niet kan beginnen met deze nieuwe baan. Hier tonen ze gelukkig veel begrip in.
    Zelf heb ik soms nog wel wat dingen waar ik tegenaan loop. Na het weekend heb ik weer een afspraak, maar ik kan ook hier mijn vragen stellen. Heel fijn nogmaals dat er zo’n forum bestaat dat ook erg actueel blijft. Voor iedereen aan te raden die zijn verhaal wil delen en ook wat ondersteuning hierin wil.

    Even een voorbeeld situatie. Vandaag was mijn suiker ongeveer 8 voor de lunch. Toen heb ik maar 2 eenheden gepakt waarna ik een broodje ging eten. Dit bleek toch iets te weinig want het werd daarna 14. Nu heb ik weer 4 eenheden gespoten om het op peil te kunnen krijgen. Hierbij heb ik alleen een soepje als tussendoortje genomen. Is het dan wel goed om het met wat eenheden proberen bij te stellen? Of moet ik wachten op de volgende maaltijd en dan pas bijspuiten?

    Daarnaast merk ik dat ik duizelig blijf, ook al is mijn suiker goed. Dan zie ik dat het 6 of 8 is en dan ben ik toch niet helemaal scherp zoals voorheen. Is dit normaal?

    Ik hoor het graag van mijn mede diabeten :)
    Oja en Anne, een whatsapp groep lijkt me altijd wel leuk en handig voor in de toekomst. Je kunt me ook even toevoegen op facebook onder de naam: jarah simons.

    Fijn weekend allemaal!

  • glazenwasfreak
    Bijdrager

    mooi dat het al een stuk beter gaatmanier waarop je er nu mee aan het spelen bent is de manier om er achter te kimen wat voeding en de insuline met je doet krijg je straks nog wel een keer met het werk en het sporten dit zul je echt zelf moeten uitzoeken dat je je nog niet helemaal goed voelt bij normale waardes is heel normaal je lichaam is gewent aan te hoge waardes en moet nu weer aanpassen denk ook dat je zicht wat minder is een hypo is idd echt niet fijn zelf gebruik ik hier ranja voor en dan 50 50 met water gaat iets sneller dan snoep als je kachten die je hebt wel even bellen met de dvk of internist die zijn er niet voor niks ook fijn dat je erk gever positief reageert das denk ik ook wel erg fijn wel belangerijk want zelfs strees zorgt ervoor dat je waardes omhoog gaan maar ook dat zul je wel gaan merken

  • Chaim
    Bijdrager

    @Jarah,
    Je schrijft dat je twee eenheden voor het eten spuit, dan een broodje eet en omdat je dan te hoog zit, nog 4 eenheden bijspuit.
    Heb je al eens geprobeerd om dan 6 eenheden tegelijk voor het eten te spuiten?
    Of na de lunch 6 eenheden?
    Vraag je behandelaar wat die het beste lijkt. Ik kan geen advies geven, alleen iets aangeven.

    Die duizeligheid herken ik wel en ook het wazig zien.
    Je hebt een poos veel te hoog gezeten en schommelt nog wel.
    En in het begin kan dat een bijwerking zijn van de insuline

    Wazig zien in het begin van de behandeling. Ook kan uw gezichtvermogen de eerste maanden veranderen. Dit komt doordat uw ogen aan de veranderingen in het bloedglucose moeten wennen. Wacht dus liefst nog een aantal weken met het aanmeten van een (nieuwe) leesbril.

    Bron: http://www.apotheek.nl/medicijnen/insuline#wat-zijn-mogelijke-bijwerkingen

    Wat fijn voor je dat je nieuwe werkgever begrip toont. Dat is gewoon heel belangrijk.
    Je werkt daar zelf ook hard aan door ze op de hoogte te houden van wat er speelt voor je. Goed hoor!!!!

    Blijven vragen hoor, als je ergens niet zeker over bent.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Jarah; Alle begin is moeilijk. Dat wat je schreef op 12 november is heel bekend. Je bent zoekende naar het juiste aantal aantal eenheden die je moet injecteren voor de voor de maaltijden. Je lichaam moet daar aan wennen.

    Een waarde van 8 en daarop 2Eh spuiten lijkt mij weinig. Als ik bereken wat ik moet injecteren voor een maaltijd dan neem ik een aantal zaken in ogenschouw:

    1) wat heb ik gedaan aan lichamelijke activiteiten? (Sport, huis schoonmaken, boodschappen?)
    2) wat ik ik na de maaltijd doen aan lichamelijke activiteiten? Ga ik bijvoorbeeld sporten kan ik proberen wat te minderen.

    Wat mij heeft geholpen is het opschrijven van de waardes, aantal eenheden, verrichte activiteiten en hoe ik mij voelde.
    Op deze wijze creëer je je eigen dagboek, wat je later weer als naslag werk kan gebruiken.
    =
    Logisch dat je probeert om je bloedjes zo optimaal mogelijk te houden, en het liefst ook nog 24 uur per dag.
    Dit probeerde ik vroeger ook, en wanneer ik te hoog injecteerde ik de te hoge waarde “zo het hoekje om…”
    Daarbij wisselde ik bij eten ook best regelmatig van eenheden afhankelijk van het bloedje, om de waardes toch zo optimaal mogelijk te houden. De waardes begonnen “te luisteren”, beter te liggen… alleen als keerzijde voelde ik mij duizelig, een licht gevoel in mijn hoofd. Gezichtsvermogen was ook niet echt optimaal.

    Dit relaas vertelde ik de arts en die keek mij aan en zei dat ik frequenter moest worden met het te injecteren van het aantal eenheden.
    Dus niet voor de lunch de ene dag 3 spuiten en de volgende dag opeens 6 zonder dat daar iets extra’s tegen over staat.

    Ik volgde zijn raad op… en waarachtig het werkte.
    =
    Zoals je schreef voor een boterham prikte je 2Eh. Je bloedje lag op 8. De gekozen aantal Eh (eenheden) bleken later te weinig te zijn.
    Als tussendoortje at je een soepje en je spoot 4Eh. Dat is royaal.

    Wat ik je kan adviseren is in zo een geval de 4 Eh te halveren en na 1 1/2 uur nogmaals te controleren.
    Is je waarde nog te hoog kan je voorzichtig proberen deze opnieuw weg te spuiten.
    =
    Wat voor kortwerkende en langwerkende insuline spuit je?
    En een keertje te hoog is niet prettig, maar nog geen ramp. Je bent nog in de instelfase en dat vergt tijd. Het scheelt een hoop dat je erg gemotiveerd bent om alles zo goed en zo snel op de “rit” te hebben.

    Het belangrijkste bij een te hoog bloedje vind ik, heb ik een oorzaak? Zo ja, dan kan ik dat beter accepteren en weet ik het voor een volgende keer.

    Je nieuwe werkgever komt je hier in goed tegemoet en dat scheelt ook een heel stuk.
    =
    Wat mogelijk een heel handig hulpmiddel kan zijn is de FSL. Zie daarvoor bijgaande link:

    https://www.freestylelibre.nl

    Ik gebruik het ook, en geeft mij zoveel meer inzicht in het verloop van de bloedjes. Het “helpt” mij zelfs met het bepalen hoeveel ik moet injecteren. Wat ik echt handig vind is de trendpijl. En deze heeft mij al een paar keer behoed voor een verkeerde actie.

    Met betrekking tot sport; dat is ook mogelijk. Een van mijn grootste “uitlaatkleppen” is mijn racefiets. En bij mooi weer pak ik hem vaak en fiets behoorlijk wat kilometers. Per jaar ongeveer 2.000 km. En niet alleen vlakke stukken, pak soms ook een heuveltje.
    Sporten is dus zeker mogelijk. En beter gezegd, wordt zelfs geadviseerd. Je lichaam wordt dan gevoeliger voor de insuline en dat heeft bij mij gezorgd dat ik met ruim 45 jaar op teller op een dag slechts 16Eh nodig heb.
    (Terwijl mijn ouders, om te beginnen, 125Eh was geadviseerd.)

    Zelfs de arts en DvK snappen er niets van.

    Heel veel suc6! En zoals anderen ook schreven; bij vragen altijd stellen. Je staat absoluut niet alleen.

  • Anoniem

    Hoi allemaal,

    Nogmaals dank voor het reageren op mijn struggles met diabetes sinds vorige week.
    Het is inmiddels alweer bijna anderhalve week geleden dat ik het allemaal te horen kreeg. Ik moet zeggen dat ik me al wat beter voel in vergelijking met vorige week. De waardes gaan steeds beter en het blijft nu meestal onder de 15 allemaal.Soms zelfs bijna de hele dag onder de 10.
    IK ben er aardig veel mee bezig geweest en morgen ga ik weer een paar uurtjes werken bij mijn nieuwe baan. Hopelijk geeft me dat wat energie en afleiding.
    Ik merk namelijk dat ik elke dag weinig energie heb en me nog best wel ziekjes voel. Zowel mentaal als lichamelijk zit ik er best wel doorheen, merk ik. De energie die ik voorheen had om elke dag van alles te doen is weg. Ik hoop dat dit snel weer terugkomt en ook weer wordt zoals het was wat betreft mijn energie level. Hoe ervaren jullie dit?

    Daarnaast zijn er nog wat andere prive problemen bijgekomen die het nu extra zwaar maken allemaal. Voor nu wil ik me vooral bezig houden met mijn eigen gezondheid en ik hoop dat het snel allemaal wat beter mag gaan.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Jarah; Dat je er mentaal en fysiek er door heen zit is niet meer dan logisch. Het “onbekommerde” leven van eten wat en wanneer jij dat wilt is van je afgepakt. Dat terwijl je al zo gezond mogelijk leeft. Dat is een dreun van hier tot Tokio.

    Je wordt, zonder enige vorm van communicatie, in een “keurslijf” geperst waar je je voor de rest van je leven mee moet doen.
    Er kunnen mogelijk vragen door je heen schieten van “waarom?” “wat heb ik verkeerd gedaan?” en mogelijk ook nog “waarom ik?”
    Dit zijn vragen waar iedereen met Diabetes mee worstelt. Ook ik heb er soms zwaar de pest er in dat ik voor alles wat ik eet ik moet injecteren.

    Daarnaast heb je ook nog andere uitdagingen op je pad gekregen, en dat kan ook zijn invloed hebben op je bloedjes.

    Gelukkig heb je je werk waar je nieuwe energie uit kan halen.
    Met betrekking tot je energie level; bij mij is dat vanzelf weer goed gekomen. Het belangrijkste zijn de bloedjes. Zo te lezen heb je op dat punt al mooie stappen gezet.

    Heel veel suc6!

  • AstridvanKessel
    Bijdrager

    Beste Jarah (en meerdere),
    Oei, wat vervelend om je verhaal te horen. Maar ik lees gelukkig dat het ondertussen wel weer wat beter met je gaat. Het is heel heftig, lijkt me, om ineens de diagnose diabetes te krijgen. Er komen dan natuurlijk een tal van vragen in je op.
    Ik ben vanuit mijn opleiding voeding en diëtetiek bezig om een goed beeld te krijgen van iemand die de diagnose krijgt, wat er dan in die persoon omgaat en welke vragen er als eerst allemaal in iemand opkomen. Ook vraag ik me af tegen welke dingen iemand aanloopt na die diagnose.

    Graag hoor ik van je, zodat hier door de hulpverlening in de toekomst beter kan worden omgegaan.

    Met vriendelijk groet,
    Astrid, student opleiding voeding en diëtetiek, 4e jaar

  • Jaapie
    Bijdrager

    Heel herkenbaar verhaal. Ik ben een paar jaar ouder, maar kreeg rond dezelfde tijd diabetesverschijnselen en ik heb denk ik 2 weken later in het ziekenhuis gelegen. Ook ik voel me daarna nog steeds niet fit. Nu pas lijk ik daar eindelijk een beetje overheen te komen. Ik hoop dat jij ook weer redelijk up and running bent. Ook ik was net begonnen aan een nieuwe baan en gelukkig krijg ik ook alle ruimte op mijn werk. Ik hoop binnenkort weer fulltime aan de slag te kunnen. Ik ben zelf alleen nog wel heel voorzichtig met sporten. Ik heb nog geen idee hoe mijn lichaam daarop al gaan reageren. Ook dat probleem ik langzaamaan weer op te pakken, zonder iets te forceren. Het is een heuse zoektocht in je eigen lichaam en kan je titel wel begrijpen: Het zet je wereld inderdaad enorm op z’n kop. Toen ik met klachten naar de huisarts ging, had ik niet kunnen bedenken dat het zoveel impact zou hebben. Jij wel?

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.