Midlifecrisis

Stefanie Rondags heeft MODY. Ze werkt als promovendus / diabetespsycholoog bij VU Medisch Centrum. Twitter @S_Rondags

stefanierondags
Bijdrager

Midlifecrisis

Ik zit in een midlifecrisis. Op mijn 33e. Ik heb een ‘is dit alles?’-gevoel. Hierdoor neem ik mijn hele leven onder de loep en ben ik fanatiek bezig met het maken van bewustere keuzes.

Ik ben er klaar mee

De term midlifecrisis doet denken aan gezette mannen van middelbare leeftijd, die hun burgerlijke gezinsleven overhoop gooien, en kiezen voor motoren, tatoeages en affaires. Maar dat is een cliché. Tegenwoordig ga je, ook ver voor je midlife, op zoek naar jezelf in retraites, ga je plantaardig eten en doe je fanatiek aan yoga en meditatie. Zo ook ik. Hierdoor ben ik ook veel bewuster bezig met mijn gezondheid. Dus ook met mijn diabetes. Want wat vind ik belangrijk?

Schuldig
Ik hou enorm van dingen met koolhydraten: broodjes, pasta, pizza, koekjes, muffins… Maar ik merk tegelijkertijd dat mijn bloedglucosewaarden alle kanten opspringen als ik deze dingen eet. Ik ben daarna vaak uren zoet met meten en corrigeren en voel me schuldig. Dat vind ik zo vermoeiend! Ik ben er klaar mee.

Rust
Ik kies er nu dus voor om volledig te omarmen dat ik diabetes heb. En diabetes en bergen koolhydraten gaan gewoon niet zo goed samen. Door elke keer bewust de afweging te maken tussen instant behoeftebevrediging of mijn gezondheid en gemoedsrust, leer ik beetje bij beetje mijn drang naar koolhydraten in toom te houden.

Lastig? Zeker. Maar het gevoel van rust (en een beetje trots), dat ik ervoor terug krijg is het me meer dan waard.

Tags: 

Deel deze post:
  • bertvaneck
    Bijdrager

    Ik hebt dat probleem nooit gehad en hebt mijn diabetes geaccepteerd en hou mijn aan de regels en eet wat ik mag eten want ik wil geen problemen op latere leeftijd vrg Bert

    SMF-026
    Bijdrager

    Wat goed van je! Mijn partner heeft diabetes type 1. hij leeft volgens mij een koolhydratenrijk voedingspatroon na, wat totaal niet bij hem en zijn diabetes past. Denk ik! Ik hoop dat hij dit ook kan accepteren in de toekomst. voor nu hebben we nog een lange weg te gaan.

    Ik zou zelf overigens stellen dat het “is dit alles” gevoel een ontzettende toevoeging is aan je leven. aangezien je blijft onderzoeken, leren en verrijken!

    Toch best positief of niet?!

    bertvaneck
    Bijdrager

    Avond ik hebt altijd in mijn gehad als ik ergens aan begin dat ik het wil volhouden en vooral als je succes hebt met dit dieet vrg Bert.

    Devrijegeest
    Bijdrager

    Tsjaahh! Wat zal ik hierop zeggen? Ten 1e…petje af als deze wijze de jouwe is en je de rest en kracht weet te geven. Ben zelf 40+ jaren Type 1 Diabeet en heb op dat vlak weliswaar niet alles gezien en ervaren,maar (helaas) wel genoeg en teveel. Midlife-crises? Als die überhaupt bestaat, dan zit ik er tot over mn oren in, maar ik denk dat elk moment van het leven zo z’n vraagstukken en ook bijbehorende persoonlijke sntwoorden heeft! Heb dus al lange tijd vrede met mijn DT1 en bijbehorende bonusmateriaal cq complicaties! Het zoeken naar de rust zoals jij die omschrijft, kan ik helemaal onderschrijven. Geloof niet in living fast and die young. Zelfs niet als man zijnde. Maar jezelf voor de gek houden, het goed des leven ontkennen en jezelf dus tekort doen omdat anderen/jijzelf denken dat dit je ziekte en jezelf ten goede komt? Evenmin! Pluk de dag, geniet en maak er het beste van…wel of geen diabetes! Dat is de bottom line vind ik! Verder hoef je je dan ook nergens voor te schamen! Komt het moment dat diabetes genezen kan worden? Dan dient zich weer een ander vraagstuk cq levenfase aan met een naam die nog niet is uitgevonden!

    bertvaneck
    Bijdrager

    Morgen ieder zijn levens stijl en ik pluk ook de dag maar hebt om mij heen gezien wat het bracht als je niet aan een dieet deed complicaties vele zelfs het eind van je leven en dat wil ik voorkomen ben nu 71 jaar en er aardig in geslaagd dus probeer ik het laatste eind ook vol te houden vrg Bert

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.