Neuropathie? Wat is dat nu weer?

Paul Jansen (45) heeft diabetes type LADA, neuropathie en retinopathie

PaulJansen72
Bijdrager

Neuropathie? Wat is dat nu weer?

In mijn vorige blogs schreef ik over de ontdekking van mijn diabetes en hoe ik uiteindelijk overstapte van metformine naar injecties. Vandaag: het verhaal gaat verder …

Voor het eerst in mijn leven vond ik er even niets meer aan.

De injecties werkten ook niet meteen goed. Ik moest langer in het ziekenhuis blijven door een infectie. De medicijnen die ik daarvoor kreeg stonden de werking van de insuline in de weg. Na een week ziekenhuis zou ik thuis nog wat aansterken en dan weer aan het werk gaan. Dat was het plan.

In januari 2014 kreeg ik enorme pijnen in mijn voeten en benen. Ik was best wel tegen wat pijn bestand maar dit leek op martelen! Mijn voeten leken in de kokende olie te hangen, mijn onderbenen voelden als enorm verbrand en op mijn bovenbenen liepen virtuele mieren die bijtend hun weg vervolgen. Jankend van de pijn kon ik alleen maar op de bank liggen.

Pijnaanvallen
Toch maar eens naar de huisarts gebeld. Hij vertelde dat het neuropathie was. Hij zou een recept naar de apotheek sturen. Verbaasd hing ik op. Neuropathie? Wat is dat nu weer? Ik sprak met mezelf af dat ik heel kort op google mocht zoeken wat deze ziekte inhoudt. Na een paar zinnen klapte ik mijn laptop dicht. Dit is serieus ernstig…

De volgende dag had ik een afspraak bij de internist. Mijn vrouw bracht me, want ik kon niet eens meer op mijn benen staan. Het leek alsof ik op heel grote tennisballen liep die ook nog eens als heel harde schelpen voelden. De internist verwees me direct door naar de neuroloog. Dezelfde avond kreeg ik steeds meer pijnaanvallen. Kermend lag ik op de bank.

Nooit meegemaakt
Voor het eerst in mijn leven vond ik er even niets meer aan. Als dit zo blijft hoefde het van mij allemaal niet meer. Ik wilde iets tegen die pijn, ik had al nachten niet geslapen. Mijn vrouw reed met me naar de huisartsenpost in het ziekenhuis. Daar kreeg ik morfine. Het hielp maar even. De pijn kwam er dwars door heen. Steeds harder en agressiever.

Zenuwachtig gingen we de volgende dag naar de neuroloog. Dat was een vreemd bezoek. Het was inderdaad neuropathie maar zoiets had hij nog nooit mee gemaakt. Iemand zo jong met deze enorme last van neuropathie. Hij herhaalde een paar keer dat hij het nog nooit had meegemaakt en ging zelfs overleggen met een collega. Uitgebreide onderzoeken zouden spoedig volgen.

Dit is het vervolg op Pauls eerdere blogs:

Waarom ik mijn diabetes verwaarloosde (zonder het te weten)  

De eerste dag van mijn leven met diabetes.

Mijn introductie in de wondere wereld van diabetes

Paul schrijft over de ontdekking van zijn diabetes en hoe hij ondanks chronische pijn toch kan blijven genieten van zijn leven.

Deel deze post:
  • TheoVroomans
    Bijdrager

    Hoi Paul ik ben Theo Vroomans
    ik heb het al jaren soms de ene keer erger dan de andere keer
    het voelt aan of je over een tapijt van LEGO blokjes loopt
    ik slik er Pregabaline voor en het is redelijk in de hand te houden
    ik kan geen 100 meter meer lopen want dan wordt de pijn te erg
    dus verplaats ik me in een race monster (me scootmobiel)
    ik ben 60 en ben diabeet van af me 2e
    sterkte er mee

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.