Forums / Nieuw met diabetes / nieuw met diabetes

susanne1412
Bijdrager

nieuw met diabetes

goedemorgen,

ik ben sinds 20 januari ineens suikerpatiënt.
de symptomen waren er wel (enorme dorst, plassen, plak tong en afvallen) maar ik doe graag aan struisvogelgedrag dus negeerde het.
toen persoon 601 vroeg of ik zo afgevallen was heb ik toch de dokter maar gebeld voor een bloedtest. en op vrijdagmiddag anderhalf uur na mn bloedtest zat ik in het ziekenhuis omdat mn suiker 41 was en mn HbA1c was 136. met andere woorden hoppa welkom in de wondere wereld van type 1 diabetes….
Na een stoot insuline was na een paar uur mn suiker alweer 16 (vonden ze ook niet goed want dat ging wel heel snel). op zaterdag kwam de internist vertellen dat ik gelijk goed mee moest kijken hoe je moet meten en ik moest eigenlijk gelijk zelf gaan spuiten, want dan kon ik maandag wel naar huis na een gesprek met de diabetesverpleegkundige.
de week nadat ik uit het zh kwam heb ik nog een keer met mn dvk gesproken en met mn dietist.
verder ging alles wel goed eigenlijk, tot ik na een week sávonds een hypo kreeg (bijna flauw vallen en warm gewoon naar eigenlijk) ouders gebeld en in de verzorging bij paps en mams. dat zelfde weekend ben ik naar Disney geweest met vrienden en dat ging (na veel vragen stellen en uitleg van de dvk) eigenlijk erg goed.

nu ben ik weer aan het werk. eerst 4 uur per dag want ik ben nog erg moe, en ondertussen zelfs al 6 uur.

nou heb ik alleen iets raars.
ik ontbijt om 7 uur en dan voel ik rond 9 uur een hypo komen (warm licht trillende handjes wat wollig in mn hoofd) dan eet ik wat en dan hoop ik dat het weer over gaat.
dan eet ik om 10 uur weer wat en om 12 uur lunch ik.
maar om 14 uur krijg ik weer een mega dip in mn suiker (weer warm en trillende handen, super wollig in mn hoofd). deze is wat lastiger om uit te komen. gelukkig mag ik rond dat tijdstip ook naar huis. als ik thuis kom ben ik wel moe.
na overleg met de dvk mag ik nu sochtends en smiddags minder spuiten (5eh ipv 6eh novarapid)

mijn vraag is (na dit hele lange verhaal) komt jullie dit bekend voor.
het na anderhalve maand nog steeds moe zijn en de dipjes in suiker toen jullie weer begonnen met werken.

groetjes Susanne

Tags: 

  • JeroenR45
    Bijdrager

    Het is voor mij een bekend verhaal, ik ben ongeveer een maand langer bezig dan jij.
    Ik weet niet hoeveel langwerkende insuline je spuit, maar ik heb dat minder gemaakt: van 19 eh Tresiba naar 17 eh Tresiba.
    Wel had dit tot gevolg dat ik in de nacht iets hoger zat, maar de grote dip van overdag was verdwenen.
    Ik ga nu naar bed met ongeveer 6.5 en in de ochtend zit ik dan op ongeveer 8.
    Is misschien iets aan de hoge kant, maar die lage waardes overdag zijn pas echt lastig. Ik was aan het begin ook erg moe, maar ik heb ook het idee dat ik er teveel mee bezig was en dan wordt je ook moe van de stress en de spanning, ik weet niet of jij dat ook zo ervaart?

  • susanne1412
    Bijdrager

    hi jeroen,

    ik spuit niet zo heel veel eh 5,5,6 novarapid en 8 eh tresiba.
    ik ben er wel mee bezig van oh het is bijna 2 uur als ik maar niet weer een dip krijg.

    en verder waarschijnlijk onbewust ben ik er meer mee bzig dan ik denk (of toegeven wil)…

    mijn waarden kunnen enorm schommelen van 5 naar 9 naar 6 naar 11.
    is soms wel wat lastig want ik kan er soms dus geen touw aan vast knopen

    groetjes

  • Racingbike
    Bijdrager

    Suzanne1412; Klinkt heel bekend. Dat je de insuline hebt verlaagd is een goede keuze geweest. Wat belangrijk is dat je ook uitkijkt met wat je eet.
    Zo heb ik ervaren dat wanneer ik mijn favoriete pasta eet (Speculoos pasta) dan moet ik voor het eten spuiten. Eet ik iets anders dan kan ik rustig na het eten spuiten.

    Eet je een boterham met kaas (langzame koolhydraten) dan dien ik mijn dosis aan te passen. Een en ander is afhankelijk van wat ik heb gedaan en wil gaan doen.

    Zeker in het begin het zoeken naar de “gouden middenweg”. En dat kan soms knap lastig zijn.

    Wel ik heb altijd in mijn tas een flesje met suikercola, Dextro’s en Dropmentos. Bij een te laag bloedje kan ik zo ingrijpen.

    Wat misschien nog een tip kan zijn; wanneer je vermoed dat je een te laag bloedje hebt, controleer voor de zekerheid. De reden dat ik aanraad is omdat ik er achter ben gekomen dat ik ook de symptomen had van een te laag bloedje.
    De eerste gedachte is dan gelijk ” hup suiker naar binnen..”.
    Alleen heel snel verdwenen die symptomen en bleek ik niet te laag, maar te hoog te zitten (stikkende dorst, knetterend hoofdpijn etc.) En dat met de extra genomen suiker vanwege, wat later bleek foutieve symptomen, kostte veel moeite en energie om dat weer te corrigeren.

    Dat je bloedjes soms net een “doolhof” lijken is heel logisch. Wat vroeger zonder problemen ging, daar moet je nu heel goed bij nadenken hoeveel je gaat spuiten. En als je iedere dag hetzelfde eet kan het toch zo zijn dat het de ene dag goed gaat en de volgende dag schiet je een hypo in.

    Dat frustreert. Wellicht dat een schriftje kan helpen waarin je opschrijft wat je score (bloedje) is, wat je hebt gedaan en gegeten c.q. gespoten. Kan mogelijk als leidraad dienen.

    In elk geval heel succes! En bij vragen rustig stellen.

  • Jaapie
    Bijdrager

    Goedendag Susanne, welkom bij de club. Of je nu wilt of niet. Er is geen ontkomen meer aan.

    Mijn verhaal toont grote gelijkheden met jouw verhaal. Afgelopen november is bij mij diabetes geconstateerd. Ook voor mij golden de gebruikelijke klachten: Afvallen, dorst, veel plassen (meerdere keren per nacht en daardoor slechte nachtrust), moeheid. Ik heb er zo’n maand mee doorgelopen, voordat ik naar de huisarts ging. De eerste twee weken begon het met alleen afvallen. Daar had ik eigenlijk niet echt een probleem mee. Dan denk je niet dat er iets ergs aan de hand is. Daarna kwam de dorst en het vele plassen erbij. Vervolgens begon ik vreetbuien te krijgen. Een dubbel portie avondeten met enorme kop was opeens normaal, maar het afvallen bleef doorzetten. De laatste week was ik zo moe, ik was niet meer vooruit te branden. Toen ben ik vrijdagochtend toch maar eens naar de huisarts gegaan en toen is het balletje gaan rollen. Ik had een afspraak rond 9 uur. Mijn bloedsuiker kwam op ruim 25 uit. Of ik me dus maar meteen bij de eerste hulp in het ziekenhuis wilde gaan melden. Iets wat ik toen eigenlijk nog steeds overdreven vond. In het ziekenhuis heb ik leren spuiten en is mijn bloedsuiker naar acceptabel niveau teruggebracht en op maandag mocht ik weer naar huis. Met mijn eigen spuitset.

    Ik weet helaas mijn HbA1c van dat moment niet. Dat is nooit tegen mij vertelt. Zo’n 2-3 weken later heb ik nog wel een keer bloed moeten prikken, zodat onderzocht kon worden of ik daadwerkelijk type 1 diabetes zou hebben. Op dit moment, begin december, was mijn HbA1c 75. Ik verwacht daarom dus eigenlijk dat mijn HbA1c ten tijde van de ziekenhuisopname rond de 90-100 gelegen zou hebben.

    Na de ziekenhuisopname ben ik eigenlijk pas gaan merken hoe uitgeput mijn lichaam wel niet was door die paar weken met zeer hoge bloedsuikers. Zelfs nu, bijna 4 maanden later, werk ik nog steeds niet fulltime. Dat trek ik gewoon nog niet. Ik zou er ook nog niet aan moeten denken om een weekendje Disney te boeken op dit moment. Dan ben ik echt versleten en zal ik daarna me een week lang volledig ziek moeten melden op mijn werk, verwacht ik. Dat je nu al 4-6 uur per dag werk, vind ik daarom heel knap. Zeker omdat ik zowel van de dvk als diëtiste te horen krijg dat ik alles heel snel oppak en alles boven verwachting voorspoedig doe. Je beeld van nog steeds moe zijn, is dus totaal niet raar te noemen. Het kost gewoon veel tijd om weer te herstellen. Ik verwacht dat ik over enkele weken de stap naar fulltime werken kan maken. Maar liefst 4 maanden heb ik er dan over gedaan. Ik ben wel blij dat het gelukkig steeds beter gaat.

    Je beeld qua bloedsuikers herken ik ook. Zeker de eerste maanden had ik enorme schommelingen die ik zeker niet altijd kon verklaren. Op dezelfde momenten als jou had ik vaak een dipje. Dat merk ik nu nog steeds wel. Het voordeel is wel dat ik de momenten zeer goed aan voel komen, waardoor ik tijdig wat eet. Een echte hypo heb ik daarom altijd kunnen voorkomen tot nu toe. In de loop der tijd zijn de bloedsuikerwaardes wel wat meer gestabiliseerd. Ik had echter het idee dat dit bij mij een veel te lage waarde was. Ik ging vreten om niet in een hypo te raken. Dat lukte met succes, maar het werd zoveel dat ik me er zelf gewoon niet goed bij voelde. Met de diëtiste afgesproken dat een tussendoortje ongeveer 15 gr. koolhydraten moest bevatten. Ik kwam geregeld boven de 60 gr. uit, terwijl mijn bloedsuiker gewoon onder de 6 bleef op dergelijke momenten. Dat voelde gewoon niet goed. Daarom is de hoeveelheid insuline nu toch ook afgebouwd. Nu heb ik dergelijke vreetbuien om een hypo te voorkomen eigenlijk bijna niet meer. Mijn bloedsuiker is op dit moment goed onder controle, eigenlijk zit ik bijna altijd tussen de 4 en 6,5. Dat zijn waardes waar helemaal niets op aan te merken is. Mijn laatste HbA1c is 33. Bizar laag dus. Daarom mag ik nu verder met het nog verder afbouwen van de hoeveelheid insuline. De periode waar ik me nu in bevind, wordt dan ook de honeymoonfase genoemd. Ik hoop dat zo lang mogelijk vol te houden, al heb ik er volgens mij weinig invloed op. Daarna zullen de waardes toch een stuk meer op en neer gaan schommelen en een HbA1c van 33 lijkt mij op dat moment niet meer haalbaar.

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.