Forums / Omgaan met je diabetes / Prikken en spuiten in het openbaar.

tafel
Bijdrager

Prikken en spuiten in het openbaar.

In de Diabc van April schreef de voorzitter van de DVN, Margreeth Smilde, dat je blijkbaar diabetes kunt hebben zonder dat het opvalt voor je omgeving. Ik heb sinds 16 jaar diabetes. Iedere week gaan we een keer uit eten, meestal in een groot gezelschap. Ik prik en spuit dan aan tafel. Ook met de emancipatie van de diabetici in het achterhoofd.
Nog nooit heeft iemand zich daaraan gestoord. Soms geeft het aanleiding tot leuke gesprekjes. Tot onlangs bij het internationaal eten in het buurthuis. Een boze mevrouw uit de leiding zei dat ik dat voortaan maar op het toilet moest doen.
Ik ben heel benieuwd wat andere diabetici hiervan vinden.

  • Frankvo
    Bijdrager

    Ik zou voor haar ogen opnieuw de meter tevoorschijn halen en opnieuw gaan meten en dan ook nog de pen pakken en zogenaamd een shot zetten en dan zeggen dat de toilet niet zo schoon is als hier.

    SimonW
    Bijdrager

    Kan mij best voorstellen dat mensen daar moeite mee hebben en voor mij heeft dat niks met de emancipatie van diabetici te maken. Als iemand een stomazakje voor mijn ogen vernieuwt zou ik dat ook niet prettig vinden. Prikken en spuiten zou ik zelf geen moeite mee hebben als het maar een beetje discreet gebeurt. Maar er zijn mensen die er echt onpasselijk van worden en dat kan je ze ook niet kwalijk nemen.

    marit
    Bijdrager

    Ik zou gewoon zeggen dat ze er niet naar hoeft te kijken. Ze kan toch de andere kant op kijken? Ik vind het maar een gedoe om dat op het toilet te moeten doen. Ik vind het ook niet vergelijkbaar met een stomazakje.

    YvonneB
    Bijdrager

    Gisteren uit eten geweest, ik spuit dan ook aan tafel, maar weinig mensen zien het, of helemaal niemand. Ik hou alles onder tafel. Tevens heb ik astma. Werd wat benauwder, dus ook medicijnen geïnhaleerd aan tafel. Het hoort nu eenmaal bij mij.

    NajGeetsrev
    Bijdrager

    Ik prik en spuit overal tussendoor. De eerste weken naar mijn diagnose schaamde ik mij er wel een beetje voor en deed ik het spuiten etc op het toilet. Maar ik heb er een beetje schijt aan gekregen.

    Ik doe het wel discreet, vind het niet zo nodig om met mijn ziekte te koop te lopen. Maar als iemand er problemen mee heeft dan heb ik mijn zegje wel klaar. :).

    Ruud
    Bijdrager

    Als het discreet gebeurt heeft er volgens mij niemand moeite mee. Net als met vrouwen die hun kind de borst geven. Maar als het iets wordt van “kijk mij eens goed zichtbaar even lekker gewoon doen” dan kan ik me voorstellen dat zoiets niet goed overkomt.

    rietwierstra
    Bijdrager

    Nooit met steriele spullen bij de wc. Daar zijn veel teveel bacteriën. Ik kijk even om me heen of het niet teveel opvalt en dan spuit ik
    onder tafel. Ook in het buitenland nog nooit een probleem gehad.

    WillyBilly
    Bijdrager

    Ik spoot meestal op de wc, later wel eens aan tafel in een restaurant. Prikken deed ik nooit buiten de deur, beetje op de gok zeg maar.
    Heb nu een pomp en een sensor, dus van beide problemen gelukkig geen last meer. Als ze nu in de restaurants nog eens (globaal) de koolhydraten op de menukaart zetten, dan zou uit eten nog leuker worden.

    Monique72
    Bijdrager

    Vanaf dat ik diabetes type 1 heb (ong. 1,5 jaar nu), ben ik er open en eerlijk over geweest. Ik verberg het niet, en dus ook niet alles wat erbij hoort. Dus ik spuit en meet gewoon in het openbaar. Mocht iemand daar moeite mee hebben, dan is dat heel jammer voor hen, maar mijn gezondheid gaat voor hun ongemak.
    Ik probeer het altijd wel discreet te doen, maar dat lukt niet altijd. Helaas dan maar. Ik weiger in ieder geval om naar een toilet te moeten gaan om te spuiten. Mijn moeder (type 2) doet dat overigens wel meestal. Zelf vind ik dat ten eerste onhygiënisch en onhandig, en ten tweede vind ik het dan aanvoelen alsof ik iets stiekems ga doen wat eigenlijk niet mag.

    Heeft iemand er problemen mee dat ze mij zien spuiten of meten, dan zal ik ze netjes uitleggen dat ik dit niet voor mijn lol doe, maar pure noodzaak is. Mocht iemand echt vervelend gaan doen, dan zal ik waarschijnlijk een opmerking maken over nu niet spuiten = straks ziekenauto bellen, of iets in die richting… Met mijn sarcastische gevoel voor humor kan ik vast wel iets verzinnen. ;-)

    Tot nu toe heb ik nog nooit vervelende opmerkingen gehad over mijn spuiten en meten. Wel een enkele keer rare blikken, zo van “wat doet die nu?”

    Op dit bericht kwamen ook op Facebook veel reacties:

    Derkien W: Ik prik en spuit wanneer het nodig is, ook in het “openbaar”, maar niet zo opvallend. Dat dan weer niet.

    Germo V: Arthur (7): in de speeltuin ofzo maakt me niks uit, dan zien ze het toch niet zo goed. Maar in een restaurant of bij Ikea vind ik wel vervelend. Vooral als er in m’n bil gespoten moet worden.
    Alleen spuiten vind ik dan vervelend, prikken maakt me niks uit.

    Ria Van S: Ook ik prik en spuit waar dan ook. Hoort er gewoon bij.

    Els van der V: Als diabeet is dat toch geen probleem? Jij weet het toch wel!

    Jeroen F: Ik spuit gewoon mijn insuline bijv. in een restaurant. Ook bij mooi weer wel eens buiten op een bankje (maar dan niet zo opvallend). Bijna niemand die het merkt. Een keer in Münster bij Karstadt in het restaurant was er iemand die mijn insulinespuit zag en netjes aan mij vroeg: “Zuckerkrankheit? (suikerziekte?)” Toen heb ik netjes “ja” geantwoord. En meteen ontstond er ook een mooi en leuk gesprek over hoe de diabeteszorg in Duitsland is geregeld en ik vertelde hoe het in NL is geregeld. Die beste meneer bleek toevallig zelf een zoon te hebben met diabetes type 1 :-)

    Monique de J: Ik spuit ook gewoon in het openbaar (in mijn buik). Soms is dat wat zichtbaarder dan anders, want als ik bv. aan een tafel zit of sta, valt het volgens mij bijna niemand op. Moet ik het het zonder “beschutting” van een tafel oid. doen, dan is dat maar zo. Ik heb dat spul gewoon nodig. Tot nu toe heb ik nog geen vervelende opmerkingen gekregen, wel af en toe een rare blik van “wat doet die nu?”

    Henk H: Ik prik en spuit waar dan ook. Hoort er gewoon bij. Het is een onderdeel van mijn leven geworden.

    Tamara B: Maak mij niet uit spuit overal Elf als man aan rijden is.
    Meestal pak ik een wc maar soms kan je onopvallend gewoon doen
    Op festivals doe ik gewoon openbaar omdat de dixies vaak niet zo schoon zijn.
    En onze groep is het ook gewent van me

    Ad V: Ik deed het altid achteraf in wc’s enzo. Voelde me dan vaak heel rot. Tot mijn dia verpl zei dat ik het gewoon aan tafel moest doen op een fatsoenlijke manier. Sindsdien nog geen problemen gehad en voel ik me een stuk beter, zelfs een beetje trots.

    Korg
    Bijdrager

    Zijn vaak de gasten die drie keer iets terugsturen naar de keuken en de meeste herrie hebben aan tafel.

    shaifnan
    Bijdrager

    Zelf spuit ik ook in het openbaar, er is type 1 pas bij mij geconstateerd. En voorheen ging ik naar de wc om te spuiten maar ik voelde mij erg onprettig erbij.

    Uiteraard doe ik het discreet, en krijg soms nog wel rare blikken als mensen het zien. Dat is wel even wennen dat mensen je zo raar aankijken.

    tafel
    Bijdrager

    Ik wil iedereen bedanken voor zijn/haar reactie op mijn post (ook via facebook). Uiteraard wil ik ook degenen bedanken die via e-mail hebben gereageerd op mijn ingezonden brief in de Diabc. En ik wil natuurlijk ook alvast de mensen bedanken die eventueel nog gaan reageren.
    De reacties zijn een grote steun voor mij (ik zie eigenlijk bijna nooit iemand in het openbaar prikken en/of spuiten). Ik had niet verwacht dat er zoveel reacties zouden komen. Ik ben er erg blij mee. Sommige reacties waren ontroerend en hartverwarmend.
    In principe prik en spuit ik onder de tafel, maar ik moet toegeven dat ik hier de laatste tijd wat nonchalanter in ben geworden. Ook bij mij ontgaat het de meeste mensen wat ik heb gedaan. Soms vragen ze of mijn diabetesdagboekje een spelletje is. Ze denken kennelijk dat het een soort sudoku is Ook vragen ze wel eens of een scoreboekje van een of ander spel is. In gezelschap spuit ik ook door mijn T-shirt heen (maar ik weet eigenlijk niet of dat wel voldoende hygiënisch is).
    Ik herinner me nu ook weer een keer toen ik in de trein spoot. Schuin tegenover mij, aan de andere kant van het gangpad zaten twee oudere dames. De ene vroeg zich af of ik een junk was. De andere zei:”Nee, die zijn nooit dik.”

    neliske
    Bijdrager

    Het is in onze huidige samenleving blijkbaar heel gewoon dat alles mag en alles kan. Ik vind spuiten in het openbaar “not done”. Dit heeft volstrekt niets met emancipatie te maken. Er kunnen mensen zijn die onpasselijk worden van een spuit en ik vind dat je daar rekening mee hebt te houden, zeker in openbare gelegenheden. Ik vind de reactie van mevrouw Aukje de Beer in het DVN blad dan ook wat kort door de bocht. In een normale samenleving heb je rekening te houden met andere mensen in je omgeving. Als zij dat niet erg vinden is dat een andere zaak dan wanneer je als buitenstaander hiermee geconfronteerd wordt. De enige keren dat mevrouw niet in het openbaar spuit is als de tafeltjes in het restaurant te dicht op elkaar staan en ze zich dan schaamt voor haar dikke buik. Mevrouw moet ook dan consequent zijn en ook dan spuiten.

    marit
    Bijdrager

    Toen ik nog spoot ging ik altijd naar het toilet tot mijn man zei niemand hoeft iets te zienmals je het hier doet. Sinds die tijd heb ik eigenlijk altijd gewoon aan tafel gespoten op zo een manier dat het vrijwel niet opviel. Maar prik je dan ook geen bloedsuiker in het openbaar? Dat vind ik nl veel confronterender. Dan moet je de spullen toch op tafel leggen. Ik doe het wel maar voel me er niet echt ontspannen bij.

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.