Forums / Omgaan met je diabetes / psychische problemen blijven me kwellen

psychische problemen blijven me kwellen

goededag,

ik heb sinds bijna 4 jaar diabetes type 1, opzich heb ik daar vrede mee en is het voor mij goede stok achter de deur geweest om me student eet gewoontes te veranderen naar een gezondere leefstijl en voedings keuze.

maar ik ben opzoek naar mensen die dit probleem hebben wat ik hier onder ga uitleggen
ik heb een lichte vorm van borderline ( achtig iets), waarbij mijn sympthomen inprincipe er op lijken maar sommige zijn juist omgedraaid, mede door een vorige relatie waar ik achteraf gezien veel psychishe mishandeling en manipulatie heb ondergaan….
maar mijn grootste probleem nu met de sympthomen is dat ik wel een vorm van automutilatie heb die in principe heel goed is … totdat het je ‘ behandeling’ in de weg komt te staan… ik kan dus mezelf NIET beschadigen als ik me slecht voel en dus ook niet mezelf prikken of spuiten ookal is dat een goed iets gezien me diabetes.. en insuline gaat goed maar vingerprik ( ook omdat het gewoon 99% van de tijd echt zeer doet en ik ben geen kleinzeerige) en die ‘ vergeet’ mijn brein dan gewoon en ben andere technieken gaan ontwikkelen om globaal te weten hoe of wat ( hoelang ik met een flesje water doe enzo) maar dit stoot ontzettend hard tegen met wat de dokters van je willen want ja cijfertjes zijn de bijbel en ( terecht misschien) de ultieme waarheid… maar ik krijg het mensen gewoon niet aan hun verstand gebracht hoe het nu werkt bij mij en ik hoop als ik meer mensen vind die dit probleem ook ongeveer hebben of vergelijkbare ervaringen.. in de hoop dat ik misschien iemand het aan zijn verstand ga krijgen.

dus concreet: wie heeft ook omgedraaide auto mutilatie en ondervind hier ook problemen ( psychish) bij. of uberhaupt door je pshyche steeds tegen een beton muur oploopt met dokters.

  • Chaim
    Bijdrager

    Hoi,

    Tjee…dat lijkt me een heel lastige.
    Ben je onder behandeling van een therapeut voor de borderline (achtige) problemen?
    Zo ja, kan die in overleg met je diabetesverpleegkundige niet tot een modus komen waarbij je wel je bloedsuikers kunt prikken, zonder dat je dat ervaart als auto-mutilatie?
    Of werken aan ervaren dat die vingerprik een andere reden heeft dan het auto-mutileren?
    Want die trigger moet worden losgekoppeld en dat kan, denk ik, alleen in therapie.
    Het checken van de staat van je gezondheid ten opzichte van het gevoel dat je drijft tot jezelf pijn doen?

    Verder…qua pijn, let je op de prikdiepte met de pen die je hebt?
    Ik heb mezelf een week lang met maximale pendiepte geprikt, omdat ik er niet op lette.
    En ik me maar afvragen waarom het zo’n pijn deed en mijn vingers zo beurs en blauw waren.
    Met prikdiepte 1 ervaar ik geen pijn, krijg de vereiste druppel en heb geen beurse vingers meer. Althans niet meer dan normaal is.

    Dit is gewoon heel ingewikkeld. Niet iets dat hier voor je opgelost kan worden met praktische tips. Therapeut en diabetesverpleegkundige lijken me echt de enige aangewezen personen om die link los te koppelen.

    Markpompje
    Bijdrager

    Dat is lastig, maar als je niet kleinzerig bent en het doet 99% van de tijd zeer als je prikt dan is er denk ik iets aan de hand, prik je niet te diep, gebruik je wel scherpe naaldjes, dat laatste verschilt enorm, heel eerlijk gezegd is er nogal wat botte troep op de markt en als ik die gebruik doet het bij mij ook zeer, ik gebruik al jaren B+D omdat die de scherpste zijn die ik ooit heb kunnen vinden in ongeveer 25+ jaar

    hoi,
    ja ik heb er therapie voor gehad in het verleden maar daarin begreep de therapeut mijn probleem ook niet echt omdat ik toen niks medicsh had waar dit een probleem zou kunnen vormen al wist ik gewoon in me achterhoofd altijd al ergens dat ik de gene zou zijn die diabetes kreeg. maarja daar hebben die profesionals meestal schijt aan helaas,

    ik krijg nu wel van het ziekenhuis waar ik onder behandeling sta beschikking over een psycholoog die gespecialiseerd is in de pschychise zorg omtrend diabetes, dus dat is al een stap de goede richting uit,

    ding is ik heb het in zoverre los gekoppeld dat ik op ‘goede’ dagen het prima kan en er geen rest verschijnselen van heb, om het zo maar even uit te drukken.
    maar als ik me ‘ dip’ dagen heb dan heeft mijn hoofd de reactie gemaakt het gewoon te vergeten en kan ik verder niet beinvloeden voorlopig, ze hebben me nu de freestyle libre gegeven en opzich helpt dat in zoverre dat ik me niet elke dag 8x ofzo moet prikken ( ene dag meer als andere dagen), om het als een mind fuck in te zetten.. echter heeft het voor nu het probleem verplaatst.. ja ik hoef nu niet meer 8x per dag me zelf lek te steken maar heb nu wel 14 dagen een naald in me lichaam en doordat ik super skinny ben niet echt veel vet op me benen ( armen en buik zijn sowieso al uitgesloten) heb voel ik dat ding dus constant zitten en weet ik dat ik nog altijd me lichaam moetwillig beschadig… en mijn grootste ontspannings vlucht is lang in bad gaan liggen of ff naar het zwembad en de elende ff letterlijk van me afwassen… maar die freestyle libre kan maar max 1 meter onderwater ( ik ben al 1.85) en ding zit op me bovenbeen dus als ik rechtstandig onderwater ga heb ik al een probleem, en kan maar maximaal 30 min in het water, opzich waterdichte pleister erover is nog een optie maar dan zit je nog met de conendence en evt loslaten van de pleister… dus waar het 1 probleem semi weg nam maakt het er meer bij, gister sinds lange tijd weer een romantish met me man geweest en vond het helemaal niks om dat ding op me te zien en voelde echt niet fijn, ook omdat ik van mezelf ervaar dat ik het uit het zicht draai van hem.. wat niet nodig zou moeten zijn en ik ook mezelf niet voor aangezien had dat ik zo zou reageren, en ook had ik een spijkerbroek aan voor de verandering en wilde er gelijk wat overheen doen om te zorgen dat je niet zag dat je die patch senor ding niet door me broek heen zag zitten ( wat dus het geval is) , echt waar oprecht ik durf met zekerheid te zeggen dat voor veel mensen dit een grote uitkomst is maar voor mij helaas niet, het meet principe enzo ben ik grote voorstander van!! en vind ik echt fijn werken alleen erg jammer van de rest :(

    hoi,

    ja ik gebruik altijd de nieuwe naaldjes, heb voor me insuline zelf ook de DB naaldjes met extra schuine vlakjes maar deze doen nog altijd zeer, misschien ook omdat ik in het midden van me buik moet spuiten want onderbuik neemt het de insuline niet goed op, had ook echt zo spuitbuikje al en dat is ernstig frustrerend als je zo je best doet een strak lichaam te houden en vooral me buik hou ik goed in shape,
    het zijn de accucheck lancet naaldjes die ik gebruik en heb meerdere varianten geprobeerd en die ik nu heb blijven in mijn ogen het langst scherp, ik schiet op 1.5mm want ondieper krijg ik geen bloed of te weinig ( zit al redelijk wat litteken weefsel op me vingertoppen door me vorige opleiding tot ambachtelijk glazenier),

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.