Forums / Ouder van een kind / Schoolkamp 2016

Quinten
Bijdrager

Schoolkamp 2016

Wij als ouders vroegen ons af of er iemand is en of er een stichting is waar mensen bij zijn aangesloten die ouders kunnen inschakelen om mee te gaan op schoolkamp.
Onze zoon van 11 gaat in september 2016 op schoolkamp. Wij zien dit zonder begeleiding niet zitten en ik kan mij voorstellen dat als een van je ouders mee gaat op deze leeftijd dat is natuurlijk niet altijd leuk. En tevens is de school niet happig op het meegaan van ouders.
Dus wij zijn op zoek naar een vrijwilliger (misschien voor een leuke vergoeding) die dan mee wil op het kamp (dit zal zeer waarschijnlijk in Amersfoort plaatsvinden gedurende 4 tot 5 dagen. School wil de begeleiding niet op zich nemen en willen dat wij voor een oplossing gaan zorgen.
Wie heeft/kent iemand of kan ons advies geven.

bedankt

Herman en Susanne uit Vlissingen

  • Hoi Herman en Susanne,
    DVN organiseert al jaren de SugarKids kampen.
    Ilja, die de kampen vanuit DVN coördineert, kan jullie vast meer vertellen over hoe begeleiding van kinderen met diabetes op kamp gaat, waar je aan moet denken en wat nodig is. Na het weekend komt ze hier op terug.

    op de website diabetesopschool.nl staat ook wat informatie over met diabetes op schoolkamp. In elk geval een brief met informatie voor de begeleiders.

    • Quinten
      Bijdrager

      Dank je wel DVN voor de snelle reactie.
      Bedankt voor de lijsten maar daar liggen er op school al meer dan genoeg van die wij persoonlijk gemaakt hebben gericht op Quinten. En school heeft al zeker 2 tot 3 gesprekken gehad over DM en gericht naar Quinten toe.

      De enige oplossingen bij ons zijn:
      * geen kamp (helaas geen goede ervaringen mee met onze oudste zoon omdat hij ook niet mee mocht op kamp)
      * wij als ouder mee (geen voorkeur van school en ons)
      * vrijwilliger mee.

      We wachten het bericht van Ilja af.

  • vonkie55
    Bijdrager

    Wat een herkenbaar probleem zeg. Onze zoon zit in groep 7, wordt in juni ook 11 en gaat dit jaar begin juni ook mee op schoolkamp. 4 dagen naar Bergeijk aan de Belgische grens onder Eindhoven. Ook wij zitten met het probleem dat school haar verantwoordelijkheid niet wil nemen want aansprakelijkheid. Thomas is gelukkig wel heel zelfstandig, sinds november vorig jaar is hij van spuiten (diagnose januari 2014) overgegaan op de pomp Medtronic Minimed 640G en daar is hij erg handig mee. Maar blijft het feit dat hij s nachts door ons gecontroleerd wordt en als dat nodig is gecorrigeerd. En wat jullie zeggen, ik wil als ouder niet mee want welk kind van die leeftijd wil nu zijn moeder mee op kamp? is ook niet de bedoeling. En zeker met een actief kamp is die controle echt hard nodig. Er is wel een vader mee met een dochter die sinds kort diabetes type 1 heeft maar zij zit nog in haar honeymoon en bovendien op pentherapie. Die vader weet dus ook niets van de pomp en dan kun je iemand toch moeilijk die verantwoordelijkheid in de schoenen schuiven waar mijn man en ik s nachts nog wel lopen te dubben hoe en of we zijn waarde gaan corrigeren..Ik zou het leuk vinden met jullie hierover verder van gedachten te wisselen. Groetjes Vonkie55 moeder van Thomas (zitten jullie trouwens in het ziekenhuis Goes en kennen jullie Stichting kinderdiabetes Zeeland?). Wij zijn onder behandeling in ziekenhuis Dirksland.

    • Quinten
      Bijdrager

      Hoi Vonkie55

      Klopt inderdaad. Wij zitten in Goes en bij Stichting kinderdiabetes zeeland. Quinten (in maart 11 en zit ook in 7) heeft het nu vanaf zijn 6de jaar en vanaf zijn 7de het pompje. Quinten kan ook heel veel zelf maar het is en blijft een kind die herinneringen nodig heeft om het te doen. Op school zijn we ook al bezig vanaf septemnber (nieuwe schooljaar) dat het niet lekker loopt. Quinten heeft ook problemen met zijn gedrag en is heel gevoelig voor prikkels. Quinten die controleert zelf zijn waarde en doet dit appen naar ons en dan doen we via deze weg heb begeleiden (hij weet het pompje nog beter te bedienen dan wij ;-) )
      Het nadeel is dat als dit is afgesproken hij terug de klas in gaat en vergeet (regelmatig) te bolussen doordat hij prikkels krijgt als hij terug is in de klas en het vergeet en dit geld voor tussendoor en lunch. Hierdoor schiet hij omhoog bij de volgende controle. En het enige wat wij van de meester vragen is, als hij terug is in de klas hem even bij je roepen en kijken of het pompje ‘loopt’ meer niet!! En dit is al te moeilijk, te druk, 29 kinderen etc etc.
      Nu moeten we wel zeggen dat de 2 juffen die hij gehad heeft het perfect is verlopen ?!
      Nu hebben wij na meerdere gesprekken afgelopen week besloten dat wij alles zelf doen, dus via de app stuurt hij een foto van zijn pompje, en dit doen we nu een dag of 3 en de waardes zitten perfect en hij schoot gisteren zelfs naar 1.6. Dus enige hulp van de leraar is zeker welkom.
      En zo kan ik wel blijven praten. Het is fijn om te horen dat meerdere hier ‘helaas’ last van hebben. Maar leuk om te kletsen Vonkie55
      groetjes Susanne (moeder van Quinten)

  • vonkie55
    Bijdrager

    Bij ons is er ook niet echt toezicht op Thomas. Zo had hij met kerst een kerstbuffet en ik had hem alle instructies gegeven hoe hij daarvoor moest bolussen maar met pomp is het juist extra belangrijk om te weten hoeveel koolhydraten (of in ieder geval bij benadering). Hij had dus niet gebolust, zat sky high door verkeerde berekening (echt gegokt maar dan verkeerd ingeschat) en we konden nog net voorkomen dat hij voor een heel groot aantal koolhydraten ging bolussen (zijn pomp kan het niet eens aan) en dan is school nog bij ons aan de overkant. Er bestaan inderdaad hele mooie verslagen en instructies van met diabetes naar school voor zo’n kamp maar ook Thomas zit in een klas waar meerdere kinderen “gebruiksaanwijzing” hebben en waar de juf ook nog eens een chaoot is. Dus wie gaat dat in de gaten houden? Thomas zelf laat zich nog wel eens te makkelijk afleiden en vergeet dan dingen die hij normaal wel zou doen, als hij veel hypo’s heeft en tijdens het kinderdiabetes kamp Zeeland bleek dat ook wel, voelt hij ze niet meer of veel te laat. Eigenlijk zouden we Thomas het liefst weer met dit diabeteskamp mee laten gaan, hij is al twee keer eerder geweest, super naar zijn zin gehad en super begeleiding van mensen die zelf diabetes hebben en kinderartsen, verpleegkundigen. Het hangt een beetje af in hoeverre we dingen kunnen regelen met school en hoe veilig we het voor hem kunnen maken. We zijn al van plan om een huisje in de buurt te huren zodat we in geval van nood in kunnen grijpen. Stel dat de nachten zo bar slecht gaan, misschien kan hij dan in ieder geval het dagprogramma tot in de avond mee doen en bij ons overnachten hadden we al gedacht? Je kunt wel net doen of Thomas een kind als de anderen is maar dat is nu eenmaal niet zo. We voelen er weinig voor om het uit de hand te laten lopen wegens te weinig begeleiding en omdat hij “er dan bij hoort”. Het diabeteskamp zou een goed alternatief vormen voor het schoolkamp. Ik begrijp van anderen dat het op de middelbare scholen allemaal veel beter geregeld is met de zorg dus het zou dan echt geen precedent zijn voor de rest van zijn leven. Bovendien zal hij naarmate hij ouder word ook steeds zelfstandiger gaan worden en s nachts ook zelf gaan regelen.

    • Quinten
      Bijdrager

      Errug herkenbsaar inderdaad. Beetje hetzelfde verhaal als bij Quinten. Wij zijn nu bezig om verlof aan te vragen voor het kamp van SKZ. We hebben al 5 dagen verlof gevraagd voor over 3 weken (1 week voor de voorjaarsvakantie). Dus we zijn benieuwd of we het krijgen. Tot nu toe heeft hij geen enkel kamp gemist van SKZ en wij als ouders hebben het ook heel hard nodig om op te laden.
      En het meegaan naar schoolkamp en in de buurt zitten is ook niet altijd haalbaar met het werk met vrij vragen. We werken allebei. (40 uur en 24 uur). En we hebben ookj nog een andere zoon die ook merkt dat er veel aandacht naar Quinten gaat. En als hij dan even weg is dan heeft hij papa en mama even voor zichzelf. We wachten even de adviezen van SKZ en DVN en misschien is er een lieve student die ons wil helpen. En lukt het niet dan hebben wij tenminste ons best gedaan om te zorgen dat hij wel kan gaan….

      Misschien kijken of we mail kunnen wisselen. Dan hoeft het niet meer via deze site?

  • vonkie55
    Bijdrager

    ja lijkt me een goed idee, maar het lukt me niet om je een prive berichtje te sturen. Misschien kun jij het eens proberen?

  • Dharma
    Bijdrager

    Dag Herman en Susanne en vonkie55,

    Namens DVN houd ik mij bezig met de problematiek waar ouders van kinderen met diabetes op school tegenaan lopen. Dankzij de inzet van DVN hoeft onderwijspersoneel bij de ondersteuning van diabeteshandelingen niet te vrezen voor aansprakelijkheid. Dat is vastgelegd in de door de ministeries van OCW en VWS gepubliceerde factsheet en dankzij DVN wordt binnenkort ook de toelichting op de voorbehouden handelingen beschreven in de wet BIG (in de Memorie van Toelichting) daarop aangepast.

    De regels van passend onderwijs, de factsheet en het stappenplan dat op zeer korte termijn wordt gepubliceerd laten zien dat de ondersteuning van kinderen met diabetes op school een gedeelde verantwoordelijkheid van ouders en school betreft.

    De school moet samen met u naar een passende oplossing zoeken en mag het dus niet onder het mom van aansprakelijkheid bij u neerleggen.

    Komt u er niet uit, dan kunt u gratis gebruik maken van een onderwijszorgconsulent. Deze consulenten worden door het ministerie betaald en weten de weg.

    Bent u lid van DVN? Dan kunt u mij altijd bellen als u hierover vragen heeft. U kunt mij bereiken via ons telefoonnummer 033 463 05 66.

    Hartelijke groet,

    Dharma Behari

    • Quinten
      Bijdrager

      Hoi Dharma
      Bedankt voor je berichtje. We hebben erover nagedacht en voor ons is alleen de optie dat wij meegaan.
      We hebben nog geen gesprek gehad op school hierover alleen heel kort bij de introductie van het kamp. Ze zijn dan ongeveer met 60 kinderen en 2 tot 3 begeleiders. Zoals we nu al een paar maanden bezig zijn om het school uit te leggen op gewone schooldagen en hoe het is gegaan met een kampje van 2 dagen hebben wij er geen vertrouwen in. Daarom waren we opzoek naar iemand die mee kon gaan. Het op tijd controleren, niet vergeten te bolussen en het prikken van een nieuw setje Is geen mogelijkheid dat school hierin meehelpt.zij heben liever dat er dan iemand mee gaat.We hebben nu de vraag bij school gelegd of ze akkoord gaan dat een van ons meegaat. Terwijl ze in de introductie hier huiverig voor waren.

      Misschien heb ik wel even de behoefte om jullie te bellen.
      Ik ga het morgen doen.

      Susanne

  • macr
    Bijdrager

    Hierbij onze ervaringen met schoolkampen. Twee van onze kinderen hebben diabetes type 1. Een van ons gaat gewoon mee op schoolkamp, hartstikke gezellig, en de leerkrachten vinden het een prettig idee. Op de school van mijn zoon (nu in groep 6) gaan ze vanaf de kleuters elk jaar op kamp (i.p.v. schoolreis). Eerst 1 nacht, daarna wordt het langer. Hij heeft er geen enkel probleem mee dat een van ons erbij is, integendeel. Mijn dochter zat op een andere school, en zij ging alleen in groep 8 op kamp, wel gelijk een hele week en best een eind uit de buurt, ruim een uur rijden. Toen is mijn vrouw meegegaan. Inmiddels zit ze op de middelbare school, en heeft ze ook al een introductiekamp van 4 dagen achter de rug. Daar heeft ze voor het eerst alles zelf gedaan, inclusief infuus verwisselen. Ze mocht als enige haar mobiele telefoon bij zich houden om met ons te overleggen, maar we hebben amper app’jes of telefoontjes gehad. En als reactie op Quinten/Susanne: ronduit schandalig dat je zoon niet mee zou mogen op kamp. Ik zou echt een enorme rel schoppen.

  • vonkie55
    Bijdrager

    Inmiddels hebben we een knoop doorgehakt wat voor ons het beste aanvoelt. We gaan zelf een paar dagen in een stacaravan op een park in de buurt staan. Helemaal niet erg om er zelf ook een korte vakantie van te maken. Overdag en s avonds draait hij dan gewoon mee met kamp en eventueel ook s nachts maar zou dat niet gaan dan kan hij de nachten bij ons in de caravan en kunnen wij zelf toezicht houden en corrigeren. Bovendien zijn we dan in de buurt voor als er iets is. De afstand van thuis naar schoolkamp zou gewoon te groot zijn. Zeker deze eerste keer terwijl hij nog niet lang op de pomp is voelt voor ons gewoon nog als een stap te ver.

    Hij blij omdat zijn ouders niet mee gaan op “zijn” kamp en we toch vertrouwen in hem stellen dat hij het overdag en s avonds gewoon zelf kan doen en wij gerust dat wij bij ontregelde nachten (bij vorige diabeteskamp noemden ze hem de hypoman dus ga maar na) kunnen ingrijpen. Er is ook niemand van school bekend met zijn insulinepomp dus die verantwoordelijkheid gaan we ook niet bij de juffen neerleggen afgezien van het feit of ze dat wel of niet willen. En die discussie gaan we ook niet meer winnen in de laatste jaren dat hij hier op school zit.

  • vonkie55
    Bijdrager

    De reactie van onze intern begeleider heeft ook weer wat meer een open karakter gekregen:

    Doordat wij de eerste stap genomen hebben zijn zij ook veel bereidwilliger om zich in te zetten voor de randvoorwaarden van zijn schoolkamp heb ik het idee.

    “Ik wil even mijn waardering uitspreken over de wijze waarop jullie meedenken om voor Thomas en school deze kamp week te laten slagen . Dat daar concessies voor moeten worden gedaan , was te verwachten. Dit zal over en weer moeten gebeuren. Ik denk dat dit in zoverre voor alle partijen een stukje rust biedt. Zodra meer over het programma en de organisatie bekend is maken we een afspraak om de belangrijke zaken en het programma door te spreken.”

    Eindelijk kan ik weer wat rust vinden in het idee dat het schoolkamp er voor Thomas aan komt en me oprecht voor hem verheugen. Zelf begreep Thomas het ook goed, “er is op school niemand die mijn pomp en het corrigeren begrijpt he mam? dus dan kan dat s nachts niet” vroeg hij nog. Ik weet ook van vorig jaar dat ze een jongen die speciale zorg nodig had bij de juffen hebben laten slapen in een zijkamertje. Dat is iets wat ik Thomas absoluut wil besparen. Ik heb hem ook gezegd dat we wel veel zelfstandigheid van hem gaan verwachten overdag en in de avond, dat we er alleen zijn in geval van nood en voor de nachten en dat vond hij wel stoer.

  • gwendolyne
    Bijdrager

    hallo allemaal
    Hier worstelen we ook met het schoolkamp …(het is maar 3 dagen }}
    Ik vind het best moeilijk om iemand de zorg over te laten nemen op school gaat t wel (minimaal hoor de belangrijkste dingen moeten ze op reageren) maarja kan je vragen aan een leraar of ze de “verantwoordelijkheid “op zich wilt nemen?? belangrijk vind ik dat ze weten wat te doen bij hypo/hyper en sja dat snachhts prikken he….. en 1 persoon als contactpersoon (iemand die het “begrijpt”)
    1ste dag hele dag fietsen (met pauzes…) snachts een spooktocht …..(dus niet slapen vonkie55) en de vlgde dag vroeg uit de veren om een wandelpad te doen en te ggaan zwemmen….
    3de dag komen ze weer terug pfff
    Gelukkig “mag “van school alles ophalen thuis slapen ….we zullen het nog eens met de juffen overleggen….
    vind het heel moeilijk…..maar komt vast goed

  • vonkie55
    Bijdrager

    Hoi Gwendolyne, je zou willen dat het net zo normaal was als voor ieder ander he, maar goed.
    Wij hebben het geluk dat het dit jaar een educatief kamp is en volgend jaar dan het sportieve kamp (dan fietsen ze naar een kamphuis in Zeeland). Dit jaar gaan ze met de bus. We hebben het officiele programma voor het kamp ook nog niet gezien dus wie weet zit daar ook wel een dropping of nachtspooktocht bij al denk ik van niet. Afgaande op wat ik van andere ouders gehoord heb waarvan hun kind al groep 7 gedaan heeft. Van onze school weten we dat ze de verantwoordelijkheid niet op zich willen/ mogen nemen “aansprakelijkheidsclausules” maar als het overdag is verwacht ik ook niet dat ze het besef hebben dat ze Thomas een beetje extra in de gaten moeten houden. Dus we moeten hem er flink bewust van maken dat het wat dat betreft echt “on your own” is ook al zitten we in de buurt. Klein lichtpuntje we kunnen de vader van het meisje met diabetes wel vragen ook een oogje in het zeil te houden wat Thomas betreft (hij weet hoe dat voelt als hypo’s en hypers elkaar opvolgen). In ieder geval zijn ze op school blij met onze oplossing en willen ze dus ook met ons het programma door spreken begreep ik van de week van zijn juf (alleen veel tijd om dat voor te bereiden hebben we daar niet in want dat programma is meestal pas 2 weken van tevoren bekend). Jouw afsluitende zin vind ik wel heel goed: heel moeilijk maar komt vast goed en daar moeten we ons dan maar op richten…

  • Angela
    Bijdrager

    Beste ouders,
    Ben gewoon even benieuwd hoe het met de schoolkampen is?? Zijn jullie eruit gekomen?
    Laten jullie je kinderen met een gerust hart gaan of gaan jullie zelf mee?

  • vonkie55
    Bijdrager

    Wij hebben in de buurt een goedkope stacaravan geboekt en zoals het er nu uit ziet slaapt Thomas bij ons in de stacaravan terwijl hij van s morgens vroeg tot s avonds laat dan kamp kan meedraaien.

    Hij heeft nu de Free Style Libre maar die vertrouwen we nog niet zo ver dat we daardoor ook zeggen, dan kan hij de nachten daar op kamp ook gaan proberen omdat ze hem kunnen scannen. Bovendien moet er dan toch vaak een correctie volgen en dan moet je ook weten wat je moet doen.

    Dit is dus voor alle partijen vanuit ons gezien de beste maar ook enige oplossing om Thomas zonder ons en zonder nachtelijke begeleiding op kamp te laten gaan maar dat zal voor iedereen anders zijn.

  • gwendolyne
    Bijdrager

    Wij gaan de uitdaging maar aan… een verantwoordelijke juf die mij evt contact en sja Rens weet het eigenlijk zelf wel maar het is alleen ff dat steuntje in de rug van “he pomp lager zetten??” ff bolussen”het zijn vaak de prikkels van buitenaf die ze verstoren.
    verder krijgen we alle vrijheid van school om het op onze manier te doen (evt langskomen , meegaan (vind Rens natuurlijk niet leuk groep 8) en ik denk dat het wel goed is als ze het zelf moeten doen …maar het blijft spannend en idd helemaal overtuigd van mijn beslissing ben ik niet maar we moeten leren loslaten….

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.