Forums / Behandelaren / Spuiten en spuitplekken: beginnersvraagje

Chaim
Bijdrager

Spuiten en spuitplekken: beginnersvraagje

Sinds bijna twee weken spuit ik ’s avonds Levemir.
Ben begonnen met 10e en zit nu op 20e.
Ik spuit in de bovenbenen, op verzoek van de dvk. Dit in verband met nuchter bloedsuiker prikken.

Nu merkte ik gisterenavond dat na het spuiten, de spuitplek branderig voelde en dat spreidde zich langzaam uit over mijn bovenbeen.
Natuurlijke reactie is om dan te wrijven en zo ontdekte ik dat ik van de laatste drie dagen onderhuids bulten heb op de spuitplekken.
De plek van gisterenavond is nog steeds gevoelig.

Ik verwissel de naalden, steek de pen er loodrecht in en trek die ook weer loodrecht uit.
De naalden zijn 5mm.

Is iemand hier bekend met deze bulten en het branderige gevoel en is er iets dat ik zelf kan doen om het te verminderen of te voorkomen?

  • Thijs-DVN
    Bijdrager

    Beste Chaim,

    Bij het “beginnen” met injecteren van insuline kunnen er verschillende reacties plaatsvinden op de injectieplaatsen (pijn, roodheid, netelroos, ontsteking, blauwe plekken, zwelling, branderig gevoel en jeuk).
    Meestal verdwijnen deze reacties na een paar weken insulinegebruik. Indien zij niet verdwijnen, neem
    dan contact op met uw behandelaar.

    Belangrijk is wel om te rouleren, dus niet altijd op dezelfde plaats te injecteren.
    Uw diabetesverpleegkundige heeft met een reden met u afgesproken om te injecteren in uw boven/dijbeen De plaats waar gespoten kan worden is bij voorkeur de boven/buitenkant van het boven/dijbeen. En blijf één hand weg van de lies en één hand weg van de knie. goede tips kunt u ook lezen in de volgende brochure https://www.bd.com/resource.aspx?IDX=19457

    Het is wel belangrijk om uw spuitplekken bij een bezoek aan uw behandelaar ook te laten controleren, misschien kunt u dan gelijk overleggen of u de juiste lengte van naaldjes gebruikt. Naalden zijn namelijk in verschillende lengte te verkrijgen. En niet iedere persoon met diabetes is hetzelfde.

    Ik wens u veel succes

    met vriendelijke groet;

    Thijs van Vilsteren
    Medewerker Frontoffice/Diabeteslijn van de Diabetesvereniging Nederland.

    Bent u lid van onze organisatie dan kunt u met individuele vragen bij onze Diabeteslijn terecht. In ons team van de Diabeteslijn zitten deskundigen op het gebied van diabetes, verzekeringen, arbeid en keuringen. Meer informatie over onze producten en diensten en het lidmaatschap https://www.dvn.nl/dvn/help-ons/maak-kennis-of-word-lid

  • Pedro
    Bijdrager

    Ik heb ook vaak dat de injectieplek nog 1 of 2 dagen gevoelig blijft, daarom is het ook zo belangrijk de spuitplekken af te wisselen.
    Gebruik je ook de rotatiekaart van Levemir voor je benen? Zoals deze:
    Rotatiekaart

  • Chaim
    Bijdrager

    Hoi,

    Thijs en Pedro, hartstikke bedankt voor de info.
    Thijs, ik ben nog geen twee weken bezig, dus ik heb nog even geduld.
    De DVK neemt volgende week weer contact met me op, dan zal ik het voorleggen.
    Pedro, die template gebruik ik inderdaad.
    De bulten/roodheid en gevoeligheid liggen ook uit elkaar en corresponderen met de template.

    Nogmaals bedankt voor de (snelle) reacties.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Chaim; prikplekken zijn irritant en doen pijn. Wat ik al jaren doe is iedere avond na het douchen mijn prikplekken masseren met een massageapparaat (met infrarood.) En bij bij werkt dit perfect!
    Ik spuit al meer dan 40 jaar en naast het masseren “rouleer” ik ook dagelijks van prikplekken.

    Helaas begon ik ook last te krijgen van prikplekken, het resulteerde op een gegeven moment dat de insuline slechter werd opgenomen. Ik besloot toen zo een massageapparaat aan te schaffen en na 1,5 week begon ik duidelijk resultaat te zien.

    Zelfs bij de DvK krijg ik complimenten dat mijn huid er zo goed uitziet.

    Succes!

    • ccmout
      Bijdrager

      Beste Racingbike,
      graag wil ik meer van je weten over je massageapparaat. Pas je massages nog altijd toe?Gebruik je het massageapparaat daarvoor nu nog altijd? Hoe vaak per week geef je jezelf de behandeling met/zonder apparaat? Hoeveel tijd was je bezig met zo’n massage? Kan je me merk/type enz geven van je massageapparaat?

      @ Chaim; prikplekken zijn irritant en doen pijn. Wat ik al jaren doe is iedere avond na het douchen mijn prikplekken masseren met een massageapparaat (met infrarood.) En bij bij werkt dit perfect!
      Ik spuit al meer dan 40 jaar en naast het masseren “rouleer” ik ook dagelijks van prikplekken.

      Helaas begon ik ook last te krijgen van prikplekken, het resulteerde op een gegeven moment dat de insuline slechter werd opgenomen. Ik besloot toen zo een massageapparaat aan te schaffen en na 1,5 week begon ik duidelijk resultaat te zien.

      Zelfs bij de DvK krijg ik complimenten dat mijn huid er zo goed uitziet.

  • Chaim
    Bijdrager

    @racingbike…dank je voor het advies. Ik heb zo’n apparaat!
    Gisteren met de dvk gesproken.
    Waarom doen behandelaars het toch altijd voorkomen alsof jij de eerste bent die problemen heeft.
    Ik had uitgelegd van de onderhuidse verdikkingen, dat het pijnlijk en rood was en dan wordt dat omgezet in: “tja…wat die blauwe plekken aangaat…” Ik heb het helemaal niet over blauwe plekken gehad. Ik heb er eentje…stelt helemaal niets voor.
    Ze had verder geen advies en zei dat ze er ook weinig mee kon zonder het gezien te hebben. Ik heb in juli pas een afspraak.

    Ze gaf als mogelijkheid om de eenheden in twee te splitsen. In mijn geval dan 2x 12 eenheden.
    Ligt dat nou aan mij of betekent dat alleen maar dat ik dan twee maal moet spuiten en dus twee plekken per spuitbeurt heb?
    En anders in de buik, maar dan moet ik dat voortaan gaan doen, omdat de nuchtere waarden anders zijn als je in je buik prikt.
    Het lijkt wel minder pijnlijk, omdat ik helaas buikvet heb en geen vet op de bovenbenen. Maar van twee keer kan ik nog weinig zeggen.

    Ik ga dat eens proberen met dat masseren. Ik spuit ’s avonds, dus dan zou dat veilig moeten kunnen, de volgende morgen.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Chaim; graag gedaan. Wij zijn er om elkaar te helpen.

    Prik jij voornamelijk in je benen? En voordat je prikt voel je eerst met je vingers of je verdikkingen voelt? Die infiltraten komen hoofdzakelijk door het te vaak injecteren op dezelfde plaats.
    Zo een roulatiekaart van Novo-Nordisk kan een uitkomst zijn.. echter wanneer je de kaart de dezelfde plaats op je been legt blijf je op dezelfde plaats injecteren.

    Mocht je toch gaan switchen van prikplek (buik in plaats van je benen) houdt er dan wel rekening mee dat je mogelijkerwijs langere naalden nodig hebt.
    En als je de insuline injecteert, hoe doe je dit dan? Stop je de naald langzaam in je huid en spuit je de insuline er snel in? Dit is de methode die wordt (werd) gehanteerd in het ziekenhuis. Heb dit één keer meegemaakt en ik lag bijna tegen het plafond van de pijn.

    Mijn moeder, geregistreerd verpleegkundige, heeft mij geleerd om de naald snel in je huid te prikken en de insuline langzaam. Wanneer je de insuline snel in je huid spuit komt dat als een “bal” binnen en dat geeft ook zulke vervelende klachten.

    Tja, wat de “behandelaars” betreft; ik kan daar boeken over schrijven. Heb ik in de 40+ jaren verschillende meegemaakt. Een opmerking van een DvK zette bij mij echter kwaad bloed en resulteerde dat ik daar niet meer kom.
    De klachten die ik had “kwamen niet voor de in de boeken….” Kijk, daar heb je wat aan. Dus ik heb een andere uitgezocht.
    Het luisteren is een tweede, daar blinken sommige ook niet echt in uit.

    Het voornaamste voor het voorkomen van de pijnlijke infiltraten is afwisseling. Ik prik in mijn buik/armen en billen. En af en toe in mijn benen.
    Na het ontbijt prik ik in mijn buik en de rest van de dag wissel ik af. De nachtinsuline gaat in mijn billen. En wanneer je loopt/fiets dan masseer je dit ook weer.

    De insuline wordt het snelst opgenomen in je buik (handig als je te hoog zit.)

    Heel veel succes en als je vragen hebt, gooi het rustig in de groep.

  • Chaim
    Bijdrager

    @racingbike
    Ik gebruik de rotatiekaart van Novodisk en ik denk niet dat die aldoor op dezelfde plek op mijn benen ligt.
    Ik heb, tot nu toe, gewoon de kaart gebruikt en op maandag in het maandagrondje geprikt etc.
    Dat is dus een week per been.

    Ik volg inderdaad naald inbrengen snel, spuiten zelf langzaam.
    Ik duw het per 2 eenheden naar beneden.

    Sinds de infiltraten (wist niet dat die zo heten) vermijd ik dat een spuitrondje over een infiltraat valt.
    Maar er blijft zo niet zoveel been over, want de infiltraten zijn langwerpig.
    De huid van mijn (boven)benen is ook niet echt in goede conditie en daar helpt geen smeren met (lanette)creme o.i.d. tegenaan.
    De huid van de buik is in veel betere conditie.
    Ik heb 5mm naalden gekregen en die zijn misschien geschikter voor de buik?

    Ik vind het een fijn idee dat ik hier gewoon kan vragen.
    Want ik krijg toch het idee dat dvk’s alleen in waarden zijn geïnteresseerd.
    De vorige was ook zo.

  • augustusjan
    Bijdrager

    Ik gebruik Bepanthol al jaren om de plekken in te smeren en werkt zeer goed. (word veel gebruikt om kleine kinderen de billen in te smeren).En uw blauwe plekken of rode zijn zo verdwenen.Maar je moet ook roteren met te spuiten. Het gemakkelijkste is eetrst rechts en dan links.
    En wanneer je het zo doet heb je geen enkele problemen meer.
    Gr. Augustjan.

  • Chaim
    Bijdrager

    @augustusjan
    dank je wel voor je reactie.
    Ik roteer wel degelijk de spuitplekken. Ik maak gebruik van de rotatiekaart zoals die eerder in dit draadje is getoond.

  • Markpompje
    Bijdrager

    let er wel ook op dat je rustig spuit, als je pen klikjes maakt dan kun je daar het tempo mee bepalen, als je als een Russische verpleegster alles erin ramt ;-) dan spuit je weefsel snel kapot en krijg je sneller bulten.

    • Racingbike
      Bijdrager

      @markpompje; daar moest ik om lachen, die opmerking van de “Russische verpleegster” die alles in één keer er in ramt. Heerlijk humoristisch. ;)

  • Chaim
    Bijdrager

    @markpompje..dank je wel voor je reactie.
    Inmiddels heb ik door dit draadje geleerd dat je langzaam moet inspuiten. Ik was zelf ook op het ritme van de klikjes te gaan.

    Had ik nog een vraagje. Ik heb een naaldencontainer voor de lancetten en naaldjes van de pen.
    Maar wat doen jullie met lege pennen? Ik heb er nu 1 leeggespoten en die staat nu rechtop in de naaldenpot. Plan is om die t.z.t. met de volle naaldenpot in te leveren. Ook al zit er geen insuline meer in de pen, het lijkt me toch niet veilig om dat gewoon bij het plastic afval te doen?

    • Miepie
      Bijdrager

      Ik wilde een lege pen bij de apotheek inleveren en toen werd me gezegd dat ik die wel gewoon in de afvalbak mocht doen.
      Maar nu ga ik binnenkort op vakantie en ik wil niet de naaldencontainer meenemen voor de gebruikte naalden en lancetten, klopt het dat er soort van etui is waar ik tijdens mijn vakantie gebruikte naalden etc. in kwijt kan?

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Chaim; De ziekte is al irritant vervelend genoeg (om het maar netjes te zeggen) en als onze tips en tricks kunnen helpen. Dan delen wij die graag.

    De lege pen kan je gewoon inleveren bij apotheek lijkt mij. Ik gebruik de pennen met patronen, probeer zo ook milieubewuster bezig te zijn. ;) Dus hiermee kan je helaas niet echt adviseren.

    Na je berichten te hebben gelezen is mijn vermoeden dat je alléén prikt in je benen? Zijn mijn vermoedens juist?

    Zoals Augustusjan ook schrijft rotatie is van essentieel belang voor het goed houden van het onderhuidsbindweefsel. Je kan ook proberen te injecteren in de plaatsen die ik aangaf in mijn 10 mei jl.
    Ik spoot vroeger alleen maar in mijn benen. Waarom? Dit was gemakkelijker en was minder gevoeliger. Totdat ik bemerkte aan de waardes dat de insuline niet meer goed werd opgenomen.
    Ben toen nog meer gaan rouleren en pak nu de eerder genoemde plekken. Mijn buik sloeg ik vroeger over, vond het geen prettig gevoel. Daar ben ik geheel van afgestapt.

    Met betrekking tot de lengte van je naald. De 5mm gebruik je voor je benen omdat daar minder vet op zit dan bij je buik? (Klinkt hard en onaardig, maar zo is het absoluut niet bedoeld.)
    Om te kijken hoe je lichaam reageert kan je het proberen met een 5mm naald. Mijn advies zou zijn om het eerst te overleggen van de DvK en kijken hoe die daar op reageert.
    Mijn vermoeden is, puur afgaand op de berichten, is dat een een 6mm mogelijk geschikter zou zijn. Maar zoals eerder gezegd; overleg eerst met de DvK.

    Met betrekking tot de DvK en sommige dokteren; zolang de waardes goed zijn is het goed. Want dat is meetbaar. Hoe jij je voelt is van ondergeschikt belang.
    Kwam vroeger bij een arts en de HbA1C was gezakt naar 11,5. Ik voelde mij goed beroerd en zei dit ook. Zijn reactie was “maar je Hba1C is gedaald.” En lachte toen schaapachtig naar mij.
    Dit zette bij mij zoveel kwaad bloed dat ik voortijdig de behandelkamer ben uitgelopen. De arts kwam achter mij aangerend met mijn afsprakenkaart en zei tegen de receptioniste “maak maar een nieuwe afspraak over drie maanden.”
    Draaide mij om en keek de arts kwaad aan, en reageerde dat ik nooit meer terug kwam. En weer de schaapachtige lach vergezelt van de opmerking dat ik binnen een half jaar terug zou zijn.

    Mijn ouders waren ook niet echt gecharmeerd van de arts en mijn moeder had al contact gelegd met ander ziekenhuis.
    Ben kwaad het ziekenhuis uitgegaan en op de Diabetespoli hebben zij mij nooit meer gezien.

    Succes!

  • Chaim
    Bijdrager

    @racingbike
    Ik vind veel herkenning in je woorden.
    Je hebt gelijk (gehad). Ik spuit alleen in de beide benen.
    Sinds een paar dagen in de buik, vanwege de spuitplekken.
    Ik heb die nu in de buik ook, maar die zijn wel minder pijnlijk.

    De dvk belt momenteel 1x per week, om te bepalen met hoeveel eenheden ik moet ophogen.

    Zij gaf aan dat ik een keuze moet maken: of in de bovenbenen spuiten of in de buik.
    Dit omdat, volgens haar, de nuchtere bloedsuikerwaarden gaan afwijken. Insuline prikken in de benen geeft de volgende ochtend een andere nuchtere waarde dan in de buik?

    Ik heb nu die 5mm naald.
    En je klinkt helemaal niet onaardig, je benoemt alleen iets wat nu eenmaal zo is.

    Tot vorig jaar was ik altijd netjes op gewicht. Nog geen twee jaar geleden had ik zelfs ondergewicht.
    Stoppen met roken heeft niet geholpen. Prednisolon en Glimeperide ook niet. Ik heb nu een zwemband en ben te zwaar.
    Ik beweeg zoveel mogelijk, maar heb ook een aandoening van de gewrichten en vervroegde artorse (ik ben bijna 57, maar heb het lijf van iemand van 80+ is mij verteld).
    Mijn huid is altijd al een probleem geweest, dus subcutaan spuiten is dan niet ideaal.

    Ik zal morgen nog maar eens vragen of er iets met de naaldjes kan.
    Maar zoals jij ook al hebt ervaren en ik al heb geschreven…het gaat om de getallen, niet om het welbevinden van de patiënt.

    Ik waardeer je imput en heb daar veel aan.

  • Chaim
    Bijdrager

    Inmiddels weer contact gehad met de dvk (ze is aan meerdere praktijken verbonden, dus vermoedelijk wel een dvk?).
    Die spuitplekken, dat moet ik maar voor lief nemen. Daar komt het op neer.
    Ik spuit nu in mijn buik en in elk geval zijn ze minder pijnlijk, vanwege het vet.

    Ik merk dat ik heel voorzichtig moet zijn met wat ik zeg, want voor je het weet staan er dingen in je dossier die niet kloppen.

    Tot nu toe moest ik twee maal per week met 2 eenheden verhogen.
    Omdat de nuchtere bloedsuikers hetzelfde blijven, vond de dvk nu dat ik toch echt met 4 eenheden tegelijk moet gaan verhogen.
    Toen ik dat bevestigde zei ze: “ja, maar u wilde maar met hele kleine stapjes tegelijk verhogen”. Dat heb ik nooit gezegd.
    Waarom zou ik? Ik heb totaal geen verstand van wat verantwoord ophogen is, daar heb ik een dvk voor.
    Het enige wat ik aangegeven heb is dat ik hypo-gevoelig ben en ze vaak niet voel aankomen.
    Daarom heeft ze voor Levemir en niet Insulatard gekozen.

    Ik merk dat er (niet alleen met deze dvk) gewoon heel slecht naar patiënten geluisterd wordt.
    Ik begrijp dat behandelaars onder een hoop druk staan, dat er te weinig tijd is etc.
    Maar daar schiet je als patiënt niets mee op.
    Ik heb ook al eerder gemerkt dat behandelaars graag hebben dat je zelf op zoek gaat naar informatie, want daar hebben zij geen tijd meer voor.

    Ik heb op dit forum al meer geleerd over insuline spuiten dan van de twee afspraken met de dvk en de wekelijkste “praatjes”.

    Wat me vooral ergert is dat er gereageerd wordt alsof jij de eerste met problemen bent.
    De dvk had nog nooit van die spuitplekken gehoord. Wat is dat dan toch voor kolder.
    Als er nu gezegd wordt, dat kan helaas een bijwerking zijn van insuline spuiten, dan weet je dat en dan is het verder ook klaar.

    De naalden waren goed, zei ze. Die zijn geschikt voor hele magere personen en dat was ik niet. Nee…dat weet ik.

    Afijn..genoeg gezeurd.

    Ik zit nu op 32 eenheden en er is nu gesproken over ook kortwerkende bij te gaan spuiten.
    Daar zie ik tegenop. Nog meer spuitplekken, hoewel ik ze van de Novorapid nooit gehad heb.
    Maar vooral tegen de hele dag bezig zijn met de diabetes.
    Bloedprikken, insuline spuiten, op elke gram eten letten.
    Ik heb diabetes, ik ben geen diabetes.

    Ik zie zo ontzettend op tegen koolhydraat beperkend eten.
    Als ik lees wat mensen allemaal moeten doen en nalaten om daaraan te voldoen.
    En ook allerlei voedingsmiddelen die volgens mij veel duurder zijn dan normale.
    Ik kan een maximum van 5 euro per dag voor 2 personen besteden.
    Dat gaat niet lukken met spelt dit en spelt dat en speciale rijst en weet ik veel wat.
    Als ik zie wat voor prijzen ze in de natuurwinkel hier vragen voor van alles en nog wat?
    Dan mag ik mijn budget wel verdubbelen.
    Want dan moet ik een speltbrood voor mezelf kopen en een gewoon brood voor mijn partner.
    Twee maaltijden koken, want mijn partner wil gewoon kunnen eten.
    En al die adviezen, tips, menu’s, afraders en moeters.
    Ik rook niet meer, ik drink geen alcohol of fris, alleen koffie/thee/water.
    Ik houd niet van vet of zout, ik eet geen rood vlees, alleen kip of vis.
    Ik eet mager beleg op brood.
    Ik heb dat al eens eerder gedaan met koolhydratenbeperkt eten en toen bleek ik niet genoeg energie binnen te krijgen.

    Help!

  • Racingbike
    Bijdrager

    @chaim; sorry voor mijn verlate reactie. Mijn bloedjes lagen in de “kelder.” (oftewel, aandelen Coca Cola met suiker kan je veilig kopen..)

    Ik heb je beide reactie gelezen, en na je laatste reactie zou mijn advies zijn: wegwezen bij haar. Ik vind haar houding niet professioneel.
    De spuitplekken moet je maar voor lief nemen. Makkelijk praten als zij ze niet heeft en dus ook niet voelt hoe het is.

    Ik heb op internet je insuline Levemir opgezocht. Zie daarvoor onderstaande link.

    De bijwerkingen die jij hebt komen vaker voor. Omdat er meerdere insulinesoorten zijn met nagenoeg dezelfde bijwerking als Levemir zou ik mijn advies zijn om te veranderen van insuline.

    Na het lezen van je tweede verhaal begin ik toch te twijfelen aan de vakbekwaamheid van de DvK. Je gebruikt de 5mm naalden (een van de kortste naalden die er zijn.)
    De 5mm naalden zouden ook goed zijn om in je buik te prikken, terwijl je daar naar mijn gevoel minimaal 6mm nodig hebt.
    Wat mij het meeste stoort is dat zij totaal geen rekening houdt met jouw ervaringen.

    Je mag alleen maar prikken in je benen, alleen daar krijg je de infiltraten. Mijn sterke vermoeden is dat je lichaam allergisch reageert op een van de bestanddelen van de insuline. Als gevolg van de infiltraten wordt de insuline slechter opgenomen. De bloedsuikers blijven dus te hoog.
    Zoals je schrijft krijg je ook de infiltraten in je buik. Is het nooit bij de DvK opgekomen dat je een allergische reactie hebt op de insuline?

    En als optie kreeg je voorgeschoteld; ga maar meer eenheden prikken?!! In mijn ogen is dat NIET de oplossing. Zoals ik het zie zal de Levemir insuline vervangen moeten worden.

    Een DvK die nog nooit van spuitplekken had gehoord? Uit welke eeuw stamt zij? Ohh, wacht of is zij iemand die alles “leert” uit de boekjes, maar alleen niet weet hoe ze dat moet toepassen?

    En nee, jij bent niet de enige die problemen heeft met de Levemir insuline. “Sla” internet er maar op na.

    Overleg anders met je arts en kijk of je doorverwijzing voor het ziekenhuis kan krijgen. Zoals het nu gaat, gaat het absoluut niet goed. En dat idee van insuline verhogen gaat niet werken. Simpelweg omdat de DvK de infiltraten eenvoudig negeert.
    Klinkt waarschijnlijk ongelofelijk hard wat ik nu zeg; maar ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat de DvK gefrustreerd is omdat de Bloedjes niet zakken. Ze moet en zal winnen dus “vergeet” ze jouw klachten.
    Mijn instelling is altijd al geweest; problemen dien je bij de wortel uit te roeien.

    Op dit moment bestuurt Diabetes je leven en jij mag kijken hoe dat gaat. Je bent eigen gevangene van je eigen lichaam. Zolang je die insuline blijft spuiten ben ik bang dat het een erg lange weg kan worden.
    =

    Ik heb vroeger ook verschillende insulinesoorten gehad. En sinds 13 jaar spuit ik als langwerkende insuline Lantus. En deze werkt bij mij perfect. Voor de maaltijden gebruik ik Humalog. Dit houdt in dat ik meerdere keren per dag moet prikken (minimaal 4 keer.) Aan de andere kant ik heb wel meer vrijheid in het eten van de maaltijden.
    De Lantus moet wel iedere dag op dezelfde tijdstip gespoten worden; lastig als je ergens druk mee bezig bent. Maar goed.

    Wellicht heb je hier wat aan:

    “>
    ==
    Je scheef dat je huidproblemen hebt; ben je al bij een dermatoloog geweest? Misschien dat hij je kan helpen?

    Heel veel succes!

  • Chaim
    Bijdrager

    @racinbike
    Wil je alsjeblieft geen sorry zeggen voor een “laat antwoord”? :-)
    Ik ben heel erg blij met jouw imput en ervaring. Wanneer die ook komt en of die wel komt, want een verplichting is het ook niet, toch? :-)

    Ik kom later op je uitgebreide bericht terug. Maar dank je wel voor alle energie die je in reageren steekt.

    • Chaim
      Bijdrager

      Ok..ik was moe (heb ook chronische vermoeidheid en cognitieve problemen) en dan gaat reageren niet meer zo goed. Erfenisje van een beroerte.

      Voel jij je nu weer beter na een aanval op de Coca-Cola aandelen?

      En nee, jij bent niet de enige die problemen heeft met de Levemir insuline. “Sla” internet er maar op na.
      Heb ik gedaan. Is inderdaad veel voorkomend. Maar de adviezen verschillen. Van inderdaad maar accepteren tot misschien allergische reactie.
      De dvk wilde nog niet wisselen van insuline, omdat ik pas een maandje bezig ben.

      Zoals het nu gaat, gaat het absoluut niet goed. En dat idee van insuline verhogen gaat niet werken. Simpelweg omdat de DvK de infiltraten eenvoudig negeert. Klinkt waarschijnlijk ongelofelijk hard wat ik nu zeg; maar ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat de DvK gefrustreerd is omdat de Bloedjes niet zakken. Ze moet en zal winnen dus “vergeet” ze jouw klachten.
      Het enige positieve dat ik kan ontdekken is dat mijn nuchter bloedsuikers wel stabiel zijn, zij het te hoog.
      Ik heb me de afgelopen maanden knap ziek gevoeld en ik voel me nu een stuk beter.
      Maar rond de 13 is gewoon te hoog. De dag moet dan nog beginnen. Het laagste wat ik krijg is 11.8 mmol/l.
      En ja..de nummertjes. Ik moet rond de 8 zitten van haar. Ik krijg ook de indruk dat ze het lastig vind dat ik niet sneller zak.
      Ik denk dat ik zelf maar eens ga prikken voor het slapen gaan, voordat de insuline kan gaan werken. En dan zien of het daalt in de nacht.

      Op dit moment bestuurt Diabetes je leven en jij mag kijken hoe dat gaat. Je bent eigen gevangene van je eigen lichaam. Zolang je die insuline blijft spuiten ben ik bang dat het een erg lange weg kan worden.
      Dat ben ik helemaal met je eens en dat ben ik dus niet. Ik heb nog meer chronische grapjes en ik heb werken op moeten geven.
      Maar ik weiger om ondergeschikt te zijn aan mijn aandoeningen. Nu beheerst de diabetes mij, in plaats van andersom.
      Als ik ook nog eens koolydraatarm moet gaan eten, dan word ik helemaal een slaaf. En ik ben er niet van overtuigd dat dat het antwoord is.
      Ik ben ook van mening dat ik zo nog een hele lange weg te gaan heb.

      De Lantus moet wel iedere dag op dezelfde tijdstip gespoten worden; lastig als je ergens druk mee bezig bent. Maar goed.
      Ik spuit de Levemir ook op hetzelfde tijdstip en neem de Glimeperide ook op hetzelfde tijdstip. Ik zet gewoon een alarm op mijn mobiel voor dat soort dingen. En dan laat ik alles vallen tot ik het gedaan heb. Anders vergeet ik het gewoon.

      Je scheef dat je huidproblemen hebt; ben je al bij een dermatoloog geweest? Misschien dat hij je kan helpen?
      Ik heb al huidproblemen sinds ik een baby was. Daar is in de 60-er jaren al van gezegd dat daar verder weinig aan te doen is.
      Na de overgang is de huid heel droog geworden en daar helpen geen smeersels tegenaan. Mijn huid is net perkament. Het zij zo.

      Ik hoop dat anderen iets kunnen meenemen van deze discussie.

      @racingbike steekt veel tijd in mij antwoorden en ik in het reageren daarop.
      Ik hoop daarmee anderen die zich in mijn verhaal en de ervaringen van @racingbike herkennen, ook een stukje op weg te helpen.
      Daar zijn we hier tenslotte voor.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Chaim; bedankt voor je begrip. Of ik dit jaar nog een dividend uitkering krijg van Coca Cola, denk het niet. Toch blijf ik hoop houden. ;)
    ==
    Om terug te komen op de te hoge nuchtere waardes; dit is frustrerend. Hoe laat spuit jij s’avonds de insuline?
    Heb je al geprobeerd om het op een ander tijdstip te injecteren?

    Mijn ervaring met de Lantus is dat ik eerst s’ochtens ook te hoog wakker werd. Na puzzelen en overleg met de DvK is besloten om de Lantus in plaats van 22:00 uur te spuiten nu om 18:30 uur te spuiten. Ik was er op voorbereid dat ik niet direct resultaat zou zien, maar na een week zag ik wel mooiere waardes nuchter.

    Mijn ervaring is wanneer mijn nuchtere bloedjes te hoog liggen is de start niet optimaal en dat werkt door.
    Het vervelende is dat ieder mens anders reageert op de medicatie en daarom kan je ook niet zeggen spuit de insuline maar zo laat want dan gaat het goed.

    Ook toen ik op de Lantus werd ingesteld had de vorige DvK gezegd dat ik minder insuline nodig had, en zij stelde voor om maar gelijk 4E minder te gaan spuiten.
    Dit heb ik niet gedaan omdat ik zeer scherp op de insuline reageer. Het duurde “wat” langer (veel hypo’s tot gevolg ;( ) maar nu 13 jaar later ik heb echt mooie nuchtere waardes (tussen 5-7 mmol/l) En daar ben ik trots op.

    Okay soms een uitschieter, maar als ik daar een verklaring voor heb dan heb ik daar meer vrede mee dan wanneer de boel zonder aanwijsbare oorzaak uit de klauwen dreigt te lopen.
    En overal leer je weer van.
    ==
    Dat je je maanden knap beroerd hebt gevoeld is logisch. Je lichaam moest alles wat je at en dronk “verwerken”.. alleen de “sleutels” (insuline) was zeer sporadisch aanwezig. Alle gegeten voedingsmiddelen bleven je bloedbaan aanwezig. Het kwam niet in de cellen en spieren terecht met (veel) te hoge bloedsuikers tot gevolg.
    Je lichaam reageert wel op de insuline, alleen met minder prettige neveneffecten. Dat je je daardoor beter voelt dan voorheen is logisch.

    Als ik zo je berichtgeving lees denk ik het tijdstip waarop je de insuline spuit ook een mogelijke oplossing kan zijn.
    Het geopperde idee van de DvK vind ik te riskant, om gelijk maar met een paar eenheden te verhogen. Je lichaam (ieder lichaam) heeft tijd nodig om zich op de medicatie in te stellen. En bij de een gaat het sneller dan bij de ander.
    Behalve dat; je voelt de hypo’s nauwelijks aankomen.

    Heb je een schema waarin je de werkingstijd van de Levemir insuline kan bekijken? Het is wel puur indicatief, maar het kan een hulpmiddel zijn. Anders de fabrikant aanschrijven.

    ==
    Als ik iemand kan helpen met het geven van advies en mijn ervaringen dan zal ik dat niet nalaten. Diabetes is zeer vervelend genoeg (netjes uitgedrukt) en onbegrip er over leeft volop.
    Zeker wanneer het niet aan de buitenkant zichtbaar is, dan zijn de vooroordelen vaak niet mis. En door middel van mijn (bescheiden) bijdrage hoop ik een positieve bijdrage te kunnen leveren.

  • Chaim
    Bijdrager

    Hoi Racingbike.
    Ik heb een beeld van iemand met een handbike :-)

    Je mag zeker trots zijn op je nuchtere bloedjes.
    Daar heb je een lange, hypoglycemische, weg voor afgelegd. :-(

    Ik hoop dat mijn dvk niet gaat vasthouden aan 5 mmol/l, want voor mij is dat een waarde waar de hypo begint. De dvk weet dat. Ik voel me het best rond de 7 mmol/l.

    Hoe laat spuit jij s’avonds de insuline?
    Heb je al geprobeerd om het op een ander tijdstip te injecteren?

    Ik spuit om 22.00 uur, omdat de dvk dit wil.
    Zij vindt het te vroeg voor wijzigen.
    Op zich is het, denk ik, geen verkeerde tijd. Ik ga om 22.30 uur naar bed en moet vanaf 22.00 uur trouwens toch nuchter blijven voor de bloedjes, ’s ochtends.

    De dvk heeft Levemir aangeraden vanwege de stabiele werking. Dit in verband met de gevoeligheid voor hypo’s en die te laat aanvoelen.
    Levemir® (insuline detemir) is een basaal analoog met lange werkingsduur. Levemir® heeft een gelijkmatige werking met verminderde intra-individuele variabiliteit in de nuchtere glycemie. Het effect van de insuline is dus minder variabel van injectie tot injectie. De gelijkmatige verlengde werking leidt ook tot het minder vaak optreden van nachtelijke hypoglycemieën.

    Op basis daarvan zou ik zeggen dat het misschien geen verkeerde keuze is.

    De afgelopen dagen begonnen de bloedjes wat te zakken. Ik zat zelfs onder de 10.
    Vanmorgen weer terug naar 11. En zo blijf je bezig. :-)

  • Racingbike
    Bijdrager

    Hoi Chaim;

    Nee hoor, ik heb een racefiets. En dat heeft mij goed geholpen met de problemen waar ik mee worstelde.
    Zoals ik het omschrijf ” lekker de problemen en zorgen van je aftrappen, en nieuwe inspiratie opdoen.”

    Ik spuit de Lantus om 18:30 uur (okay, 18:38 uiterlijk, anders merk ik het in de werking van de insuline als ik nog later spuit.)
    De reden hiervoor was dat ik nuchter niet lekker wakker werd (waardes rond de 15.) Via de bekende weg van “vallen en opstaan” heb ik ontdekt dat 18:30 uur bij mij goed werkt.
    Uiteraard check ik voor het slapen gaan nogmaals. Is ‘ie dan prima, anders neem ik maatregelen.

    Je schreef dat je om 22:30 jezelf “overgaf” aan Morpheus armen (God van de Dromen). Hoe is je waarde voordat je gaat slapen?
    Ik heb van mijn DvK geleerd dat wanneer hij rond de 8.0 mmol/l ligt dat dat een goede waarde is om de nacht in te gaan.
    Daarnaast “luister” ik ook naar de signalen van mijn lichaam. Ik heb recentelijk ervaren dat de meter een waarde van 8 aangaf, maar toch een 0.5 E bij spoot. Dit omdat ik heel sterk de indruk had dat hij ging stijgen.

    De volgende ochtend had ik een waarde van 6,5.

    Mij is geleerd dat wanneer je een waarde tussen 5-7 hebt dat je dan optimaal bent ingesteld. Echter dat is de globale meting. In mijn optiek verschilt dit van persoon tot persoon. Ik voel mij het beste met een waarde van 6,5. (Ligt niet ver bij jouw waarde vandaan ;) )
    En volgens de officiële regels is er sprake van een hypo wanneer de waarde lager is dan 3,5.
    Echter in 2014 had ik de jaarlijkse “APK” en toen kreeg ik van de internist te horen dat hij een hypo pas een hypo vindt wanneer ik zelf niets meer kan doen…..

    Het (vele) sporten wat ik doe en altijd heb gedaan heeft zeker hier toe bijgedragen. Ik reageer namelijk sterk op de insuline. En dat is ook de reden dat ik een pen gebruik (de zogenaamde “kinderpen” die per 0,5 E ingesteld kan worden.)

    Het is knap irritant dat je nauwelijks grip krijgt op de bloedjes. En dat vréét energie. Zeker omdat je, zoals eerder aangegeven, Diabetes bepaalt wat je mag/kan doen. Jij hebt niet de regie over jouw leven in handen.
    En dat vreet ook mentaal aan je. Heb je misschien al gedacht om een psycholoog raad te plegen?
    Ik heb er baat bij gehad.

    Toen je bloedjes begonnen te zakken, waar had je de vorige avond geprikt? In je been?
    Ben je al begonnen met je massageapparaat om je benen te masseren? Misschien dat dat een oorzaak geweest kan zijn?

    Het probleem is dat de werking van de insuline per persoon verschilt. Wat bij jou goed werkt kan bij een ander te sterk werken, of er treden verschijnselen op van allergische reacties.

    Een mogelijke andere oplossing is kortwerkende insuline, maar daar gaat niet mijn voorkeur naar uit. Dit vanwege de werking (kort maar krachtig) en voordat je het weet heb je een (flinke) hypo te pakken.

    Ik ben benieuwd naar je waarde voordat je jezelf overgeeft aan Morpheus armen.

    Succes!

  • Chaim
    Bijdrager

    @racingbike
    Mijn dvk is alleen geïnteresseerd in mijn nuchtere bloedjes.
    Ik heb zelf nu ingesteld dat ik op de avonden dat ik de eenheden weer verhoog, ik ook de waarden voor het slapen gaan check.

    Ik heb dat nu twee keer gedaan.
    De eerste keer kwam ik op 15.4 mmol/l uit en gisteren op 16.7 mmol/l.
    Ik heb deze week meer pijn en meer stress gehad.
    Ik heb niet iets speciaals gegeten of “gezondigd”, maar eten heeft niet zo heel veel invloed bij mij. Pijn, vermoeidheid en stress des te meer. Ik heb ook altijd wel ergens een onstekinkje. Allemaal hulpmiddelen om de bloedjes op te jagen :-)

    Vandaag belt de dvk weer, maar ik verwacht daar niet meer van dan dat ik nu zelf 3x in de week of vaker de insuline mag verhogen.

    Ik zie heeeeeel langzaam een dalende tendens in mijn nuchtere bloedjes.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Chaim; een DvK die alleen is geïnteresseerd is de nuchtere waardes… Heel apart. Waarschijnlijk zie ik iets over het hoofd, hoe wilt zij de nuchtere waardes goed krijgen als je met (veel) te hoge waardes de nacht in gaat?
    Meer spuiten zie ik als korte termijn oplossing.

    De symptomen van pijn, stress, vermoeidheid (veroorzaakt door DM met sterk wisselende bloedjes is heel bekend.) En ook ergens een ontsteking zijn factoren die allemaal negatief de bloedjes beïnvloeden.

    Wat jij schreef komt bij mij ook heel bekend voor. Stress heb ik helaas ook genoeg en mijn manier verwerken is via de racefiets of om het van mij af te schrijven.
    Wat mij wat meer rust geeft is wanneer ik aan de hoge bloedjes een oorzaak kan plakken. Want dat kan je proberen zoveel mogelijk te elimineren.

    Ik kan mij voorstellen dat het op dit moment allemaal zwaar frustrerend is omdat jij “slechts” passagier van jouw leven bent.

    Hoe gaat het met het masseren van je prikplekken, bemerk je al resultaat?

  • Chaim
    Bijdrager

    Ik kan mij voorstellen dat het op dit moment allemaal zwaar frustrerend is omdat jij “slechts” passagier van jouw leven bent.
    Die observatie heeft me aan het denken gezet. En ben tot de conclusie gekomen dat die frustratie eigenlijk wel meevalt.
    Ik heb vanaf mijn geboorte al gezondheidsproblemen en chronische aandoeningen, dus ik heb geleerd dat mijn lijf zelden niet doet wat ik graag zou willen. Lichaam en geest zijn nooit in balans geweest. Mijn geest is een stuk sterker dan mijn lichaam ooit was of nog zal zijn.

    Hoe gaat het met het masseren van je prikplekken, bemerk je al resultaat?
    Ik heb twee hardnekkige plekken op mijn buik. Aan beide zijden en op dezelfde hoogte.
    De rest is weg en er komen geen nieuwe plekken bij!

    Ik realiseerde me ook dat ik morgen net een maand bezig ben met spuiten.
    Veel medicijnen geven bijwerkingen die na de eerste weken en soms maanden weer voorbij gaan.
    Het feit dat er geen nieuwe infiltraten bijkomen, lijkt er misschien op te wijzen dat mijn lichaam gewend raakt aan de de componenten van de Levemir insuline of de naaldjes zelfs.

    Ik geef het dus nog even een kans, voor ik zou kunnen voorstellen om van insuline te wisselen.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Chaim; Dat is goed nieuws. Plekken die verdwijnen en ook wegblijven. Het moeten gebruiken van medicijnen is altijd lastig. Zeker vanwege de bijwerkingen.

    Met betrekking tot de hardnekkige plekken op je buik aan beide zijden. Daar voorlopig even niet meer prikken.
    Prik je alleen in het onderste gedeelte van je buik? Dit deed ik vroeger wel, maar heb ervaren at dat ik ook in het bovenste gedeelte kan prikken. Bemerk gelukkig geen verschil in werkingsduur van de insuline.

    Mocht je nog vragen hebben, gewoon stellen. De kennis die in de groep aanwezig is, daar kunnen ziekenhuizen nog veel van leren.
    Daar wordt slechts gekeken naar de cijfers, en niet naar de mens achter de cijfers.

    Succes!

  • Chaim
    Bijdrager

    Prik je alleen in het onderste gedeelte van je buik?
    Nee, ik gebruik zoveel mogelijk buik en dankzij de zwemband is er helaas genoeg buik.
    Ik prik elke dag aan een andere kant. De Novo template kun je ook op je buik zetten. Zo voorkom je dat je dicht in de buurt van de plek van eergisteren zit.

    Mocht je nog vragen hebben, gewoon stellen.
    Dank je wel. Je hebt me, in die eerste weken waarin ik veel moest ontdekken, een heel eind op weg geholpen. Ik hoop met dit draadje ook voor anderen hier bij te dragen en probeer op mijn beurt weer anderen op weg te helpen

    De kennis die in de groep aanwezig is, daar kunnen ziekenhuizen nog veel van leren.

    Ik ben bang dat ziekenhuizen en ook dvk’s in huisartsenpraktijken en/of praktijkondersteuners te veel aan doelen en afspraken met zorgverzekeraars gebonden zijn.
    Aan alles hangt een prijskaartje en daar hoort geen menselijkheid meer bij.

    Op de dag dat ik mijn insulinepen en prikset ging halen bij de apotheek, ben ik heel vriendelijk geholpen door een medewerkster. Ze heeft uitgebreid de tijd genomen om me te adviseren, vooral ook over voeding, want dat was haar straatje.
    Ik zag vandaag dat daar het dubbele tarief van een normale eerste uitgifte voor is gerekend.
    Ook een telefoontje is als consult berekend.

    Dat betekent dat ik zal vermijden nog eens de apotheek binnen te lopen of te bellen en mijn medicijnen/hulpmiddelen alleen via de automaat zal halen.

    Een apotheek zou bij uitstek geschikt zijn om je te informeren. Zo kun je de huisarts ontlasten, want vaak is een afspraak niet nodig. Als je weet dat je daar dan bijna € 15,00 voor moet neertellen, terwijl de huisarts nog gratis is…

  • Chaim
    Bijdrager

    Ik heb toch nog een vraag.

    Ik heb twee hardnekkige spuitplekken. Die zitten er al meer dan twee weken. Aan beide kanten van de buik eentje. Op dezelfde hoogte.

    Ook met de massage willen ze niet verdwijnen. Op mijn bovenbenen waren ze met een weekje wel weg.
    Ik prik niet in de buurt van die plekken. Ik spuit de ene dag aan de linkerkant en de volgende aan de rechterkant en ook niet in dezelfde lijn van de dag ervoor. Het komt dus niet omdat ik in de spuitplek of er vlakbij prik.

    Een van de plekken jeukt ook en wordt niet kleiner. De plek is ook rood.

    Is er nog iets (behalve dan de massage) waarmee ik die plekken kan laten verdwijnen, of moet ik gewoon geduld hebben.

    Ik merk trouwens dat ik geen nieuwe spuitplekken krijg, dus heeft het dan toch iets met gewenning te maken? Want roteren doe ik vanaf het begin.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Chaim; Spuit je ook niet in de buurt van spuitplekken? En hoe lang spuit je nu in je buik? Je lichaam zal helaas toch moeten wennen aan het prikken.
    En ook op je buik kan je roteren. Zo prik in niet alleen aan de onderkant maar ook aan de bovenkant (boven de navel.)
    Om het heel simpel te zeggen; voor het goed houden van de injectieplekken is roteren van essentieel (=levens) belang. En daarom gebruik ik mijn armen,buik,benen en mijn achterwerk.

    Wat ik je kan adviseren om op de rode plek die jeukt wat Bio Force crème van Dr. Vogel in te smeren. Een klein beetje is al genoeg.
    Als je op die plek drukt, voel je dan een duidelijke verharding van de huid? Als dit het geval is dan ben ik bang dat geduld helaas de enige optie is. En uiteraard ook niet in de omgeving te prikken.

    Het masseren van je buik? Doe je dat met het massage-apparaat? Dit deed ik vroeger ook zeer trouw totdat mijn moeder mij dat afraadde om het nog langer te doen. Dit omdat je anders kans loopt dat je je nieren (liggen aan de achterkant bij je ruggengraat Links en Rechts) over actief maakt.
    Ik begon (ruim 25 jaar geleden) last te krijgen. Nadat ik het advies had opgevolgd verdwenen de klachten later ook weer.

    Om je buikspieren te trainen kan je overwegen om buikspier oefeningen te doen. Ik had ruim 12 jaar geleden ook last van prikplekken en de toenmalige DVK zei dat ik “geduld” moest hebben, want de plekken zouden vanzelf wel weer verdwijnen… ;(
    Dus ik kocht een buikspiertrainer en heb deze intensief gebruikt. Op een gegeven had ik een discman opgezet met muziek en deed daarop de oefeningen. Dat ik zo bijna 30 minuten bezig was had ik niet in de gaten.
    omdat ik te hard van stapel liep (= rende) had ik behoorlijke spierpijn in mijn buikspieren (verrek die had ik ook nog..)
    De training had ik toen een week gestaakt, Arnica op mijn buik voor de spieren.
    En voila na een ruime week ging ik weer verder. Het resultaat was zeer duidelijk zichtbaar. De spuitplekken waren bijna allemaal verdwenen!
    Twee weken later ik voor de jaarlijkse APK naar de DvK en toen ze de injectieplekken op mijn buik wilde controleren was ze stomverbaasd.

    Wat je anders kan proberen is dus buikspieroefeningen doe je voeten onder de kast te steken en rustig opbouwen. Probeer eerst 5 x en kijken hoe je lichaam reageert. Op deze wijze “masseer” je de spieren en de rest van de buik trekt ook aan.

    Til echt met je BUIKSPIEREN en niet met je rug. Die fout heb ik in het begin gemaakt.

    Succes!

    Hoe staat je nu met de bloedjes voordat je de nacht “instapt” en hoe is de waarde als je opstaat?

    • Chaim
      Bijdrager

      Dank je voor je advies, Racingbike :-)

  • Chaim
    Bijdrager

    Inmiddels zijn we precies een maand verder.
    Ik spuit nu 72 eenheden Levemir en 4 eenheden NovoRapid voor het ontbijt.
    Mijn Hb1AC is gezakt van 92 in april naar 78 vorige week.
    Ook de nuchtere waardes zijn duidelijk lager, maar ik blijf toch rond de 9 mmol/l hangen met uitschieters naar 7 en zelfs een 5.

    Mijn buik zit vol met blauwe plekjes, waaraan je ook kunt zien dat ik roteer met spuiten :-)
    De dvk wil toch wel graag dat ik in mijn buik blijf spuiten en niet elders.
    De omvang van mijn buik is toch wel groot genoeg om te blijven roteren.

    Ik heb afwijkende bloedwaarden voor galblaas/lever/pancreas. Zou kunnen duiden op galblaasontsteking of -stenen.
    Maandag moet ik een echo laten maken.
    Het verklaart in elk geval waarom ik me, ondanks de lagere bloedjes, niet goed blijf voelen.

    @racingbike…het soort oefeningen dat jij beschrijft, met voeten onder de kast…dat kan mijn lijf al jaren niet meer.
    Door een botafwijking zijn al mijn gewrichten vroegtijdig versleten.
    Mijn rug heeft teveel afwijkingen om daar veel druk op te zetten.
    Spieren zijn beschadigd door cholesterolverlagers en links verzwakt door een cva.

    Dat neemt niet weg dat blijven bewegen van levensbelang is.
    Ik blijf mijn lopen oefenen en heb inmiddels een heel programma ontwikkelt, binnen mijn mogelijkheden om spieren en gewrichten zo soepel mogelijk te houden.
    Het is dat of over een paar jaar bijna niets meer kunnen.

    Wat tillen aangaat…ben ik helemaal met je eens.
    Ik heb 14 jaar in de zorg gewerkt en 16 jaar voor mijn moeder gezorgd en heb menige tilcursus gedaan. Toen ik begon hadden ze nog geen tilliften.

    Ik kom nu alleen op het punt dat ik niet meer omhoog kom als ik door de knieën ga, om iets op te pakken. Nou ja…daar heb je grijpers voor.

    Ik kom er wel. Hoe dan ook.

  • Anoniem

    Goedemorgen, ik heb alles doorgelezen en kom veel herkenbare dingen tegen. Ik heb bijna een jaar Lantus gespoten, naast glimepiride. Dat beviel me niet meer omdat ik 0,0 invloed had op hoge waarden maar ik ondervond daar wel degelijk last van. Veel toiletbezoek, enorme dorst en algeheel niet lekker. Ik wilde absoluut meer flexibiliteit ivm een onregelmatig leven. Dus ben ik ruim een maand geleden begonnen met Actrapid voor de maaltijden. Vooralsnog zit ik behoorlijk te hoog maar dat kost tijd en komt wel goed. Wat me sinds een paar dagen steeds meer gaat storen, is de pijn bij het spuiten. Al bij de insteek van de naald begint het enorm te branden. Ik kan het soms nauwelijks volhouden om 10 sec te wachten na spuiten met terugtrekken van de naald. De huid is nadien erg rood en branderig, veel blauwe plekken. Ik gebruik 4 mm naaldjes. Ik voel geen verhardingen, alleen tot uren na de inspuiting het branderige en pijnlijke gevoel.

  • Chaim
    Bijdrager

    Hoi Mir,
    Dank je voor je reactie.

    Ik ervaar hetzelfde en het lijkt met de dag erger te worden.
    Ik zet de naald vaak heel lichtjes op de huid en voel of dat pijnlijk is.
    Dat is een tip die ik ergens gelezen had en het werkte voor een poosje.
    Zo heb ik een hele poos vrij pijnloos kunnen spuiten.
    Nu is elke plek pijnlijk, dus druk ik maar door. Maar bij 10 trek ik opgelucht het naaldje uit de huid.
    Ik spuit heel langzaam. Druk langzaam 4 eenheden door, adem in en uit en dan de volgende 4. Zo ben je wel even zoet met 72 eenheden, maar ik krijg het niet in 1x voor elkaar.

    De dvk heeft geen antwoord op waarom het steeds meer pijn doet en brand.

    Het gekke is dat ik, met dezelfde 5mm naaldjes bij de NoroRapid geen enkele last heb.
    Dat heb ik ook al eerder gebruikt en toen had ik geen blauwe plekjes of infiltraten.

  • Anoniem

    Hallo Chaim, ik moet over twee weken weer naar de endocrinoloog voor evaluatie. Als dit met de dag erger blijft worden, bel ik hem eerder. Mijn gevoel zegt dat dit een overgevoeligheidsreactie op de Actrapid is. Jij bent niet de enige van wie ik dezelfde ervaring hoor, ik heb dit vaker gehoord. Eens horen wat de endo zegt. Ik heb meerdere allergieën en een kurkdroge schilferige huid, ook vaak last van eczeem. Dat zou wel passen bij een overgevoeligheidsreactie. Als ik wat nieuws te melden heb, laat ik het weten.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Chaim; Het is jammer dat we geen reserve lichaam hebben. Zou toch een stuk makkelijker zijn.

    En je moet vooral niet iets forceren want je krijgt later de rekening, inclusief rente, gepresenteerd.
    Wandelen is ook goed en het helpt ook om emotioneel alles op een rijtje te zetten.

    Dat met de tilliften is iets van de laatste jaren. Mensen vergeten vaak hoe zwaar iets kan zijn. Of ze forceren of tillen verkeerd. In het begin gaat het goed. Totdat het een keer goed fout gaat.
    Ik loop niet voor niets bij de chiropractor. Hij heeft mij echt van mijn spit afgeholpen.
    En dat gecombineerd met het “pretpakket” je hebt je “voordeel” echt te pakken.

    Ben benieuwd wat er uit het uit het onderzoek komt. Het kan verklaren waarom je waardes nog niet zijn wat je graag wilt.

    Een vraagje over je eenheden. Spuit je die in één keer? Mij is verteld dat je maximaal 20 E per keer kan doen en dat je dan naar een ander spuitplek moet.
    Houdt simpelweg in dat je zeker voor de 72E minimaal 3 keer apart moet injecteren.

    Wat misschien een optie kan zijn tegen het injecteren is een Medi-Jector. Zoeken met Google en dat vind je mogelijkheden. Had een link gevonden, wanneer ik op de link klikte kwam op de homepage van de fabrikant uit. Dus dan maar via Google een poging wagen.

    Ik heb dit vroeger ook gebruikt alleen ik was te dun om het te gebruiken. Het grote voordeel, vind ik, is dat de insuline onder hele hoge druk onder je huid wordt gespoten. Je hebt geen naalden meer nodig.

    Het is vrijwel pijnloos. Behalve dat de insuline wordt veel beter verspreid, beter dan met een naald.
    Met een naald komt er een “bult” aan insuline binnen en dat is niet prettig. Zeker niet wanneer je veel moet injecteren.
    Infiltraten behoren daarmee ook tot het verleden. Ik vond het een perfect systeem.

    Wellicht dat dat misschien een optie kan zijn?


    En ja, als de ene weg is afgesloten dan vind je wel een andere weg. Laat nog je weten hoe de uitslag was van je komende onderzoeken? Hopelijk is dat de sleutel tot je algemeen welbehagen.

    Sterkte alvast!

  • Anoniem

    Ik woon in Duitsland en daar mag ik naaldjes, prikkers, strips etc bewaren in een lege plastic fles en meegeven met het verpakkingsafval. Ook op vakantie bewaar ik mijn naaldjes etc in een lege waterfles die ik aan het einde van de vakantie netjes afsluit en weggooi.

  • Chaim
    Bijdrager

    @racingbike
    Mij is verteld dat ik de 72 eenheden in 2 keer moet doen.
    Of liever, daar was ik zelf mee begonnen en toen vroeg de dvk of ik alles in 1 keer spoot.
    Ik kan het best eens in 3x doen. Kijken of dat beter gaat. Misschien is Levemir wat agressiever dan NovoRapid? Aan de andere kant spuit je NovoRapid niet in van die enorme hoeveelheden.
    De dvk heeft de blauwe plekken trouwens gezien, maar vond dat verder niets bijzonders.
    Ik kan de MediJector niet op een Nederlandse site vinden, trouwens. En ik krijg op de site van de fabrikant dat toegang verboden is. Kwam hem wel ergens anders tegen en dat koste $50 voor een starterkit. Op Engelstalige fora las ik dat het een duur systeem is. Dan houdt het voor mij al op.

    En ja..de lichamelijke ongemakken en extra pijn die je gratis ontvangt in je leven…soms een beetje teveel.
    Ik post opnieuw als de uitslag van de echo bekend is. Dat zal op 12 juli zijn, dan moet ik erover bellen.

    @miepie
    Ik doe mijn lege pen ook gewoon bij het plastic afval. Alle delen van de pen zijn plastic. Ik zorg er wel voor dat de pen helemaal leeggespoten is.

    @Mir
    Dat laatste lijkt me een goed idee.
    Alle afval in een waterflesje. Desnoods thuis leven in de gele pot.
    Of een plastic bakje met een goed afsluitbaar deksel. Volgens mij kun je dat bij elke apotheek in Europa inleveren.
    Overigens..ik heb nu een hele grote pot staan, maar ik ben begonnen met een kleintje.
    Die kan makkelijk mee in een reistas of -koffer.
    Ik kijk uit naar jouw ervaringen bij de endo.
    Kan ook zomaar zijn dat die grote hoeveelheden insuline reacties veroorzaken.
    Ik had geen last van branden en blauwe plekken toen het nog 40+ eenheden was.
    Dus dan denk ik dat het geen intolerantie of allergie is.

    Ik heb net de 72 eenheden Levemir over 3 keer verdeeld.
    Dat maakt voor mij het verschil dat het nu 3x pijn doet en 3x brand.
    Zomaar een gedachte. Dit doosje met 5 pennen is niet in Nederland gemaakt. De NovoRapid wel. Op de Levemir pennen zit een etiketje met Nederlandse tekst geplakt. Zo te zien zijn deze pennen in Italië gemaakt. Hoewel het geen verschil zou moeten maken, vraag ik me dat toch af. Iemand schreef dat die bijvoorbeeld problemen had met Griekse Levemir en niet met andere.

  • sunny
    Bijdrager

    Hallo,

    Ik weet niet of ik mijn vraag mag stellen in dit topic, maar ik ben ook een beginner met spuiten. De eerste weken had ik nergens last van maar sinds 4 dagen als ik de naald eruit trek begint het te bloeden. Heeft dit invloed op de insuline of komt die er met het bloed niet uit. En het spuiten staat me nu al tegen. De eerste keer had ik iets wits aan en dan loop je opeens rond met bloedvlekken. Ik durf bijna de naald er niet meer in te duwen.
    Ik spuit in de buik, maar misschien doe ik iets verkeerds.
    Alvast bedankt

    Groetjes Monique

  • Pedro
    Bijdrager

    Uiteraard mag je die vraag stellen.
    Soms heb je dat wel eens dat je net een adertje raakt en er dus wat bloed uit komt bij het verwijderen van de naald. Kan verder geen kwaad en heeft naar mijn weten ook geen of nauwelijks invloed op je dosis.
    Soms heb ik het weken niet en dan weer een paar keer achter elkaar. Is inderdaad balen als er net weer een bloedvlek(je) in je shirt of andere kleding komt.
    Dus zorg dat je b.v. een tissue bij de hand hebt met het prikken en bij het verwijderen van de naald even checken of er geen bloed mee komt.
    Op mijn buik heb ik er niet zo veel last van maar in mijn benen heb ik regelmatig dat ik wat bloed mee krijg.

    Op een gegeven moment wordt het spuiten gewoon onderdeel van je leven en wen je er ook wel aan.

  • Chaim
    Bijdrager

    Hey Monique,

    Ik ben de topicstarter. Als ik een topic begin hoop ik niet alleen dat ik antwoord op een vraag krijg, maar dat mijn ervaringen en de reacties ook anderen weer kan helpen.
    Ik ben dit topic begonnen toen ik net was overgestapt op insuline spuiten.

    Is best een gigantische stap, hè…jezelf met insuline moeten injecteren.
    Dan is er niet veel voor nodig om het als snel zat te zijn.
    Ik had een moeder waar ik voor zorgde die ook diabetes had en insuline spoot.
    Dus toen ik dat moest, was dat geen grote stap meer.

    Dat er wat bloed vrijkomt bij het spuiten is heel gewoon, hoor. Maar het moet niet echt gaan bloeden. Een druppeltje of twee, meer niet.
    Bloed het heftiger, dan houd je misschien de pen niet stil genoeg?

    Zorg ervoor dat de naald recht in je buik gaat en dat je de pen stilhoudt als je de eenheden wegdrukt. Dan is het wondje minimaal.
    Ik zorg dat ik een schoon stukje tissue klaar heb liggen. Een make-up watje mag ook.
    Dat druk ik gelijk op het wondje als de naald eruit is. Even met je vinger dichtduwen. Een paar seconden is genoeg. Dan heb je ook geen vlekjes op je kleren.

    Het heeft trouwens geen invloed op de insuline. Als je, niet te snel, tot 10 telt voor je de naald eruit trekt, dan is de insuline wel in je lichaam. En een druppeltje dat vrijkomt, is ook geen ramp.

    Ik kan me voorstellen dat er veel op je af komt en niet iedereen is blij met naaldjes.

    Als je niet zeker weet of je wel de juiste spuittechniek gebruikt, neem dan contact op met je dvk.

    Je kunt het ook hier op een video bekijken:
    http://diep.info/Diabetes-educatie-Behandeling-en-management-Nadere-info-Over-op-insuline-Spuittechniek

    Heb je vragen? Je bent meer dan welkom om daar dit topic voor te gebruiken.

    • sunny
      Bijdrager

      Hartelijk bedankt. In het begin is alles nog wat vreemd en moeilijk.
      Gelukkig heb ik hier echt al veel kunnen lezen en leren.

  • Anoniem

    @chaim:ik spuit kleine hoeveelheden per keer, en toch brandt het behoorlijk. Op dit moment spuit ik tijdelijk alleen snelwerkende insuline, maximaal 10E per keer. Als dat redelijk lukt, komt er weer een langwerkende insuline bij. Toen ik alleen Lantus spoot, zat ik op 18E. Deze brandde ook wel eens maar daar staat Lantus om bekend. Het deed echter nooit zo zeer als de Actrapid terwijl ik er meer van spoot. Gister ging het overigens weer goed. Wie het snapt, mag het zeggen.

    @sunny: dat nabloeden gebeurt mij ook regelmatig. De blauwe plekken storen me niet maar de bloedvlekjes in de kleding wel. Ik spuit wel eens door de kleding heen in gezelschap, dan is het risico een bloedvlek. Bij witte of lichte kleding doe ik dat dus niet meer

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Chaim; heb net op de digitale snelweg gezien dat Nova Nordisk de fabrikant is van de Levemir insuline. Wellicht dat je daar eens kan informeren of zij van productielocatie zijn veranderd?

    Pijn bij spuiten, en dat gedeeld in een aantal etappes is absoluut onplezierig (druk mij heel beschaafd uit.)

    Heb nog verder gezocht op de Nederlandse digitale snelweg, en de Medi-jector II is onbekend. Jammer maar helaas.

    Nog een ander vraagje; voordat je injecteert maak je de huid schoon met een tissue en alcohol?
    Alcohol “verdooft” de huid een beetje en kan misschien wat helpen. Ik heb alleen geen kant en klare oplossing voor de pijn tijdens en na het spuiten.

    Vind het echt sneu voor je dat je zoveel nadelen er van ondervindt, en dat ik je niet verder kan helpen.

    De klachten zoals beschreven, kom ik zeer regelmatig tegen bij de berichten op de digital highway. Je wordt dan altijd doorverwezen naar de DvK.

    @ Sunny; welkom op het forum, al zijn de omstandigheden minder. Zoals Chaim ook zei, bij vragen rustig stellen.

    Ik heb al meer dan 40 jaar diabetes en spuit dagelijks. En ja, een ongelukje is dan zo gebeurd. Geprikt, haarvaatje geraakt en voila en nieuwe versiering op je lichte blouse die er niet op zat toen je hem kocht.

    Daar is helaas niets aan te doen. Vroeger loste ik dit op door op de toilet te injecteren (als we uit eten gingen.) Daar ben ik jaren geleden van afgestapt nadat ik een keer een forse ontsteking had opgelopen.

    Mijn ervaring is wanneer ik in een vaatje zit, ik dit al merk zodra de naald in mijn huid zit. Het geeft een branderig en zeurderig gevoel, en bij injecteren van de vloeistof doet het gemeen zeer.
    Je hebt dan de keuze; opnieuw beginnen (met schone naald) of doorgaan. Omdat ik relatief gezien weinig insuline nodig heb ga ik meestal door.

    Draag je je trui/blouse in je broek/rok of hangt hij daar over heen? In zo een geval zou je kunnen proberen om discreet het kledingstuk wat op te lichten en een pleister op de injectieplek te plakken.

    Wat wel van essentieel belang is is om te rouleren. En ook niet te dicht rond de navel te injecteren. De insuline wordt dan minder efficiënt opgenomen.

    Succes, en vragen bij vragen, altijd stellen.

    • sunny
      Bijdrager

      Ik hou nu een celstofdepper en kleine pleister bij de hand in mijn materialentasje. en zaterdag was ik uitgenodigd op een feestje en ben maar in het zwart gegaan. Ik heb ook regelmatig dat de insuline brandt met inspuiten en op de spuitplek blijft het nog een paar uur zeurderig aanvoelen.
      Alleen de reactie van sommige mensen stoort me.
      Ik ging al netjes naar het toilet om daar te spuiten en had mijn dochter gevraagd alles vast te houden want het was er klein en niet zo hygiënisch. Ik kon mijn spullen nergens neerleggen. Netjes gewacht tot niemand er meer was ga ik spuiten komt er een vrouw binnen zegt ze: nou de jeugd van tegenwoordig schaamt zich nergens voor en doet het ook maar overal. Dacht zeker dat ik een junkie was ofzo. Nou met mijn 45 ben ik echt niet meer de jeugd van tegenwoordig. Ik had ook echt geen zin om me te moeten verdedigen en uit te leggen dat ik geen drugsverslaafde ben maar gewoon diabetes heb.

  • Chaim
    Bijdrager

    @racingbike

    Nog een ander vraagje; voordat je injecteert maak je de huid schoon met een tissue en alcohol?
    Alcohol “verdooft” de huid een beetje en kan misschien wat helpen. Ik heb alleen geen kant en klare oplossing voor de pijn tijdens en na het spuiten.

    Dat deed ik in het begin, maar dat is me afgeraden. Op dit forum zelfs, volgens mij. Geen ontsmetting van de spuitplek..dus braaf als ik ben (ahum) doe ik dat niet meer.

    Ik denk niet dat er een oplossing is voor pijn tijdens en na het spuiten.
    Lieve racingbike…je hoeft niet voor alles een oplossing te weten hoor.
    Het is vervelend, maar ik maak me er niet druk om.
    Pijn is een gegeven, maar ook een beleving, heb ik al jaren geleden ontdekt.
    Ik neem het maar voor lief, met dat spuiten.

    @sunny
    Ik zal me wel altijd blijven verbazen over hoe mensen kunnen reageren.
    Ik ga niet zoveel meer uit, dus ik heb het nog niet bij de hand gehad.
    Ik zou zelf niet kiezen voor spuiten in het openbaar, maar een toilet(ruimte) zie ik niet als openbaar.
    Ik heb de afgelopen jaren ook wel van die fijne opmerkingen te horen gekregen. Vooral als je in een rolstoel zit of op een scootmobiel.
    Ik heb daar maar een woord voor: “ruilen?”. Dan is het verder stil en wat men verder denkt, dat raakt me niet. Ik kan geen gedachten lezen :-)
    Onbegrip is armoede van geest. Daar hoef ik niets mee.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Chaim; dank je wel Chaim. Dat ik met mijn “Diabetes koffer” vol ervaringen helaas niet overal een antwoord op heb dat weet ik.
    Alleen prikken en dan daarna pijn ervaren zoals door jou is beschreven vind ik niet kunnen. Zoek dan net zo lang naar een oplossing (ik en vasthoudend…)

    @sunny; oja mensen kunnen echt goed “nadenken” eer er een opmerking wordt gelanceerd. Ook familieleden kunnen, terwijl ze weten dat ik Diabetes heb, ook zeer nare opmerkingen lanceren.
    Spreek uit ervaring.

    Zo was ik laatst op een feestje bij een aantal mensen en had ik wat gegeten. Standaard betekent dit voor mij “mijn setje” voorschijn te halen. Controleren en prikken doe ik niet meer in toiletten, gezien mijn eerdere ervaring.
    Controleren is easy met de FreeStyle Libre. Alleen het prikken,tja dat gaat nog ouderwets.

    Terwijl ik mij dus injecteerde maakte iemand de opmerking dat wanneer ik een “overdosis” nam ze mij aan mijn lot zouden overlaten…
    Iemand haakte daarop in en zei dat het toedienen van drugs toch wel op een aparte manier ging. Netjes in een ampul en dan met zo een pen…

    Ondertussen had ik de boel opgeborgen en keek ze aan en reageerde dat ik spuit om in te leven te blijven omdat ik Diabetes heb.
    Het was gelijk muisstil.

    En wat betreft familie; was 7 en mijn tante was jarig. Pakte iedere keer een of twee nootjes uit de bak. Een tante maakte daar een opmerking over dat het haar niet verwonderde dat ik zo een bolle toet had.
    Dat goed zeer. Ik nam dus niets meer. Het volgende wat ik herinner is dat mijn ouders druk bezig waren om Glucagon te injecteren.

    Tegenwoordig reageer ik zoals Chaim dat doet “Ruilen?”.

    • sunny
      Bijdrager

      Mij doet het toch echt wel pijn als ze me voor junkie aan zien. Ik spuit niet vrijwillig insuline en heb verder nog nooit gerookt, drink geen alcohol en ben echt anti drugs. En dan durven sommige familieleden ook nog te zeggen: ik dacht dat jij niks met drugs had.
      En de specialisten onder familie vrienden en bekenden weten het allemaal beter. Val een paar kilo af en je diabetes is verdwenen. Wat moet je daar dan nog op zeggen…….

  • Louise
    Bijdrager

    .
    Reacties van mensen. “Soms lusten de honden daar geen brood van” de meest stomvervelende reacties. Mag je dat wel eten?, als ik eens een keer van een gebakje iT te genieten of van een lekker buffet, dat maar een aantal keren per jaar gebeurt. De reactie “Ruilen?” lijkt me dan een hele goede. Ik zeg dat ook weleens tegen mijn man, als hij vindt, dat ik te weinig kijk naar wat ik wel kan, terwijl hij vrolijk door het leven gaat, alsof er weinig tot niets aan de hand is.
    Vooral familieleden hebben er een handje van om “stomme reacties” te geven. Mensen super gezond van lijf en leden, die makkelijk praten hebben. Vroeger (zo’n 32 jaar geleden) had ik daar nog meer last van. Nu denk ik vaak “ze zijn niet wijzer”. Of leg uit dat ik diabetes heb en “verslaafd” ben aan insuline. En nog een riedel erachteraan. Dat vinden ze niet leuk. Jammer dan. Ik ga ook gewoon spuiten in het openbaar en doe dat zo discreet mogelijk. Meer voor mezelf. Dan krijg ik ook geen stomme reacties.
    Spuitplekken heb ik ook. Van mijn Dvk moest ik uiterst rechts of uiterst links gaan spuiten. En ook minder. Ook de lantus moest ik in het midden van mijn bovenbenen spuiten. Ook minder. Maar dat werkt niet zo. Dus daar maar weer over bellen naar de Dvk. Zelf de lantus al verhoogd. Die reageert ook als het weer warmer(meer) of kouder(minder nodig) is. Dat lijf!!! Ik zou het zo af willen schroeven als het kon en ruilen voor een gezond lijf, waarmee ik weer alles kan doen.
    Ik zie en merk dat ik moe word en sluit af. Morgen vroeg op omdat er iemand de rail van mijn traplift komt lassen en mijn
    man vroeg weg gaat om de vierdaagse van Apeldoorn te lopen. (hij wel).

    Louise

  • Chaim
    Bijdrager

    Ik denk dat je, als je diabetes hebt en insuline spuit, er een taak bijkrijgt.

    Mensen gaan reageren als ze je zien spuiten of bloed prikken.
    Domme opmerkingen komen vaak voort uit angst, want het komt heel dichtbij zo.
    Diabetes kan iedereen krijgen. Daar hoef je niet voor te roken, te drinken of vette happen voor te eten.
    Naalden jagen angst aan en verkeerde associaties.

    Misschien aan ons, mensen met diabetes die insuline spuiten, om onze omgeving wegwijs te maken in diabetesland.

    We zijn zo druk met sociale media…we kunnen de dag niet fatsoenlijk beginnen zonder Facebook en niet eindigen zonder Twitter of Snapchat, Instagram etc.
    Laten we dat medium dan gebruiken door aan al onze “vrienden” uit te leggen wat diabetes is en dat we geen verslaafde junkies zijn, maar bezig zijn te overleven.
    Geef linken naar de videoclips zoals die op DIEP staan, bijvoorbeeld.
    Teksten lezen mensen niet, maar een videoclip wordt vaak wel bekeken.
    Of zoek een clip op YouTube.
    En zet er bij…kijk…dat is ook mijn leven. En dit is wat ik doe als ik mezelf injecteer en dit is waarom ik het doe.

    Als dat niet helpt…dan hebben we misschien de verkeerde “vrienden” en zijn we beter af in een omgeving waar begrip en desnoods stille acceptatie de norm is.

    Ik lees trouwens dat de meesten hun dvk kunnen bellen.
    Ik kan dat dus niet. Zij neemt 1x in de week contact met me op als er een nieuw spuitregime is. Anders kan ik haar alleen via de huisartsenpraktijk bereiken en ze is er maar 2x per maand.
    Via email kan ik haar ook niet bereiken, want de huisartsenpraktijk heeft besloten dat email een te onveilig communicatiemedium is. Ik kan bijvoorbeeld ook de uitlezingen van mijn meter daarom niet doormailen. Dat vindt de dvk ook niet handig, maar kan daar verder niets aan veranderen.

    @louise…dat lijf van ons…ik herken dit zo. Ik heb sinds kort de diagnose IBS (Irritable Bowel Syndrome) erbij en mijn maagfunctie is niet optimaal, maar het lijkt niet iets om zorgen op te wekken. Weer een kwaal waar je mee moet leren leven.
    Dat betekent maar hele kleine porties tegelijk, opgeblazen, pijn, misselijkheid etc.
    Geen peulvruchten, uien, koolsoorten, paprika, producten die zuivel bevatten, koffie etc.
    Producten waar polyolen (had ik nog nooit van gehoord) in zitten. Dat is een zoetstof die in heel erg veel producten zit. En vooral in natuurwinkels gaan kopen. Maar geen officieel dieet dat je kunt aftrekken als dieetkosten. Voor mijn maag geen zure dingen, kruiden en weet ik veel wat nog meer.

    En dan denk ik…geef me dan zo’n astronoutenpil. Dan ga ik toch niet mijn zeer beperkte energie verspillen om op een stukje karton te gaan kauwen, omdat daar dan weinig inzit?

    Ik ben “pas” 57. Hoeveel jaar nog dat gevecht tegen een lijf dat steeds minder wil en steeds meer beperkt?

    Zijn er geen leuke dingen meer in mijn leven? Ja..meer dan genoeg. Maar soms kost het even extra energie om die te blijven zien.

    Ik accepteer zo’n bui dan maar en denk: “morgen is er weer een nieuwe dag, met nieuwe kansen”.

    • Chaim
      Bijdrager

      Sorry mensen…zit er even doorheen vandaag. Ik ben net te laat, anders had ik het stukje weggehaald. Hier heeft niemand wat aan.
      De zon schijnt en ik klim op mijn scootmobiel en ga het bos in.
      Dan ziet het er allemaal weer wat zonniger uit.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Chaim; rustig laten staan. Ik, en vele met mij stoor mij daar niet aan. Diabetes is een takkeziekte. Normaliter speelt dat aan de binnenkant van je lijf af. En niemand die het ziet hoe beroerd jij je kan voelen.
    En als je wat er van zegt krijg je meestal van de “fijngesnaarde” opmerkingen over je heen.

    Mijn instelling is dan ook ” mensen die geen diabetes hebben kunnen er niet over mee praten. Ze ervaren het zelf niet. Zeker niet wanneer je lichaam je ook nog beperkingen oplegt. Mentaal krijg je daar ook zo’n “leuke” opkikker van…”

    Waar ik veel moeite mee is dat er ook mensen zijn die ziek zijn, maar dan gelijk “misbruik” maken van de situatie. Als ze iets niet kunnen is hun standaard excuus “dat komt door mijn ziekte.” En proberen het ook niet.
    Wanneer ik zo een opmerking plaats krijg ik direct een karrenvracht van “tactische opmerkingen” over mij heen. ” Ik stel mij maar aan”, “zo erg is het allemaal niet”, “dat valt reuze mee”.
    Een passend voorbeeld is de schoonloeder. Voor haar wordt altijd een excuus voor aangevoerd. En ik, mijn ervaringen heb ik verwoord.

    Zo, rant is over.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @sunny; met zulke mensen kan je alleen maar medelijden hebben. Het antwoord van Chaim “Ruilen?” is dan ook zeker een goede reactie.

    Zo werkte ik eens in een bedrijf wat medisch onderlegd was. Een collega van mij had DM type 2 en redde het nog met de pillen.

    Op een gegeven moment zat ze aan de koffie met suiker en de directrice had dat gezien en maakte daar de uiterst “tactische” opmerking over “geen wonder dat je DM type 2 hebt.”

    Mijn collega voelde zich opgelaten en barstte bijna in snikken uit. Ze nam koffie met suiker omdat haar bloedsuiker te laag zat. Ik had haar naar beneden geholpen en vroeg wat ze wilde hebben. Na eerst een suikerzakje droog te hebben genuttigd volgde de koffie met suiker.

    Later zijn wij weer naar boven gegaan. De directrice kwam ik later tegen en heb gezegd dat ik de gemaakte opmerking niet geslaagd vond. En legde uit waarom ze aan de koffie met suiker zat.
    Of er begrip was, geen idee, maar was blij dat ik het wel kwijt was.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Louise; Met betrekking tot DvK’s; mijn ervaring is slecht te noemen. Vroeger had eentje mij zelfs aan huilen kreeg. Dit omdat alle symptomen die ik noemde bij een hypo / hyper volgens haar niet correct waren.
    Zij vond het gesprek heel nuttig en maakte maar gelijk een nieuwe afspraak. Mijn moeder was daarbij en zag alles met lede ogen aan.
    Ze stond op en zei dat er géén vervolggesprek kwam. Gevolgd door de opmerking dat “Op het gebied van empathie was voor haar nog veel te bereiken.”

    Jaren later; een andere DvK (ander ziekenhuis) die deed alles volgens de regels. En wilde mij om de drie maanden terug zien. De Lab uitslagen waren al jaren goed. De laatste keer vroeg ze hoe ik mij voelde bij de nieuwe “hindernis” Diabetische Cheiroatropathie. Klachten genoemd en haar reactie was apart “klopt niet, want ze staan niet in de boeken vermeld.”
    Gevolgd door de opmerking dat ik over drie maanden maar moest terugkomen en ook nog eventjes voor die tijd naar het Lab gaan.
    Ik keek haar aan en zei “nee, de uitslagen zijn zoals gebruikelijk goed, dus waarom extra geld verspillen terwijl de Lab uitslagen mijn visie ondersteunen?” Ze was gelijk stil. Ik stond op en zei “tot volgend jaar.”

    Ook de DvK (de nieuwe) waar ik begin dit jaar ben geweest wilde mij ook weer om de drie maanden terug zien. Uiteraard moest ik ook iedere keer eerst naar het Lab.
    Ik bedankte voor de moeite en zei dat de uitslagen goed waren (behalve schildklier, wat ik al had aangegeven.)
    Behalve dat, hoe verkoop je dat aan je werkgever? Iedere keer te moeten verzuimen omdat het ziekenhuis je zo nodig wilt zien?
    Haar reactie was kort “er zijn ook werkgevers die daar begrip voor hebben.”

    Drie maanden later langs het Lab omdat ik nieuwe schildklier medicatie had gekregen. De dokter belde mij later op en zei dat alles weer in orde was. Voor de Schildklier ben ik op de digitale snelweg gaan zoeken en gebruik nu Kelpasan naast de Tirosint. Heb geen klachten dat mijn schildklier te langzaam zou werken.
    ==
    Insuline dosering aanpassen doe ik. Heb ruim 40 jaar op de “teller” staan, dus aan ervaring zal het niet liggen.

    Behalve dat; ik heb door mijn ervaringen met ziekenhuizen een gloedhekel gekregen aan mensen met witte jassen.
    Zo is vroeger, ongevraagd, mijn medicatie gewijzigd. Merkte dat gelijk aan mijn lichaam. Navraag leerde dat er “niets” was gewijzigd.

    Alleen later kwam de aap uit de mouw. Ze gaven toe dat het wel was gewijzigd omdat de andere insuline schoner zou zijn.
    Dat ik mij beroerd voelde werd afgedaan “je lichaam moet er aan wennen.” Uiteindelijk kwam ik toch weer terecht op de insuline die ik eerst spoot.
    Dit is twee keer gebeurd.

    Laatste keer met het schildklier onderzoek. Dosis was bepaald, en het eerste wat ik zei dat de dosis Radio Actief Jodium te hoog was.
    Reactie van de arts was “Nee, nee, anders werkt het niet.” Dat het wél te hoog was, daardoor ben ik voor de rest van mijn leven aan de Tirosint gebonden. Met alle beperkingen van dien.
    Van de Thyrax moest ik over op de Tirosint (andere medicatie kan ik niet tegen.) Met wat aandringen heb ik dus de Tirosint gekregen.

  • Chaim
    Bijdrager

    Tjee, @racingbike…wat herkenbaar.
    En wat moeten we allemaal doorstaan met behandelaars die geen tijd, geen interesse of geen kennis hebben van individuele problemen.
    Ik vecht al zo lang tegen het “tussen-de-oren-verhaal”, a-typische dit of dat, hysterische wat-anders.
    En elke keer blijkt dan na jaren dat ik toch niet zo’n aansteller en hysterica was als er in mijn dossier wordt gezet.

    Toen ik net weer in Nederland woonde heeft mijn toen huisarts een keer om 06.45 uur een laborante naar mijn huis gestuurd om nuchtere suikers te prikken.
    Want, zoals de huisarts mij later mailde, mijn intelligentie, opleiding, interesses en ervaringen rijmden niet met mijn lichamelijk klachten.
    En de reden voor die laborante was omdat ze dacht dat ik een blikje cola leegdronk voor ik me liet prikken.
    En daar moet je dan vertrouwen in hebben?
    Ik heb geprobeerd een andere huisarts te zoeken, maar andere artsen in het gezondheidscentrum namen geen patiënten aan die al in het centrum waren en de verzekering ging niet akkoord met een huisarts buiten het gezondheidscentrum dat nu eenmaal in mijn buurt ligt.
    De dvk was handjeklap met de huisarts, dus daar kon ik ook niets mee.
    Zij ontkende met stelligheid dat ik van Metformine en Januva diaree zou krijgen en andere darmproblemen. Metformine gaf geen bijwerkingen, zei ze. En Januva ook niet. Dat lag in mijn beleving.

    Ik kan nog wel even doorgaan.
    Ik heb totaal geen vertrouwen in behandelaars of huisarts (inmiddels toch een andere, omdat nummer 1 plotseling vertrok).
    Verhalen over mijn huidige dvk heb ik al beschreven.

    Nu heb ik al bijna een jaar maag- en darmproblemen.
    Van de darmen zegt men nu dat het prikkelbare darm is en van de maag…dat zit weer tussen mijn oren. Op een echo was alleen leververvetting te zien en dat is consistent met alcohol misbruik. En ik drink geen alcohol. Gewoon niet.
    Kon ook wel van al die medicijnen komen die ik slik. Dat doe ik al vier jaar niet meer.
    Ik heb 30 pillen per dag weer meegegeven aan de apotheek en slik nu nog 1 tablet, nu de Glimeperide eraf is.
    Toen ik dat aangaf werd er verbaasd met OH gereageerd. Tja..huisarts 2 had niet in mijn dossier gekeken, alleen naar de uitslag van de echo. Maar raadde me toch aan te proberen om iets minder te drinken.

    Ik accepteer chronische aandoeningen. Ik leef en accepteer chronische pijn, vermoeidheid en mobiliteitsproblemen.

    Waar ik zo verdrietig van wordt is dat een enkele behandelaar je dossier kan vervuilen en je geen kans meer hebt. Dat men gewoon niet luistert en je op de grote hoop gooit.

    Terwijl ik me ziek voel. Me dichtspuit met insuline en nog steeds te hoge waardes heb.
    Ik spuit nu 4 eenheden NoroRapid voor het ontbijt. Tegen 11.00 uur zit ik op 17 mmol/l.
    Dan zakt het weer en tegen 17.00 uur zit ik weer op 17. Ik ben op eigen intiatief maar 4 eenheden NovoRapid voor het avondeten gaan spuiten.

    Ik doe mijn best, maar het gevecht tegen behandelaars is groter dan tegen mijn protesterende lijf.

    En ik ben zo moe van een leven lang vechten.

  • Louise
    Bijdrager

    Beste Chaim,

    Dat is nogal wat, dat probleem met jouw maag. Kleine beetjes eten. Geen lekkere smaak van uien, prei en peulvruchtgerechten. Geen koffie. Er blijft weinig over. Slik je nog medicijnen voor maagbescherming zoals b.v. Pantoprozol?
    En dan nog de moed erin houden? Er wordt veel van je gevraagd als mens met diabetes.Helaas zijn dieetkosten nauwelijks meer
    af te trekken en ook de zorgkosten zijn nauwelijks af te trekken. Mij lukt het niet meer. In Zwolle kan je nog de oplaadkosten van de scootmobiel zijn nog af te trekken. Maar in totaal heb ik niet genoeg. Mijn man en ik hebben sinds 2012 alleen nog bij te betalen.
    Ik merk dat jij het niet bepaald makkelijk hebt en er soms doorheen bent. Dat snap ik. En rustig blijven uiten. Dat is goed voor jou en ook goed voor ons. Om te zien dat het leven met diabetes niet altijd makkelijk is. Niet zo makkelijk als in die “rooskleurige” verhalen in Diabc. We kunnen steun ervaren als we echt vertellen, wat er aan de hand is. Gewoon “open” zijn. Ook als het niet altijd gaat zoals je zou willen.
    Ik merk ook dat mensen zonder diabetes niet kunnen meepraten over het hebben van diabetes.

    Racingbike, jij schreef ook dat je problemen had met het schildkliermedicijn en dat je geen ander kunt verdragen dan Tirosint. En ook nog een extra medicijn. Werkt jouw schildklier te laag of te snel? Ik ken dat medicijn niet. Ik gebruik nu 150 Mg. Leverthyroxine. 26 juli moet ik naar de internist (Bilo) en hoor dan wel wat de waarden zijn. Het gaat goed en werkt goed zonder bijwerkingen.
    Wat de Dvk betreft heb ik iemand, die met mij/ons meedenkt. Heel prettig. Wat is het dan vervelend als je steeds iemand treft, die je lijkt tegen te werken. En dat je dan een hekel krijgt aan mensen met witte jassen, begrijp ik dan wel.
    En ze ook nog zeggen, dat iets niet klopt omdat het niet in de boeken staat. Dan moet deze Dvk nog maar eens een praktische stage volgen bij mensen met diabetes, want die weten uit ervaring wat wel en niet werkt. Zoals jij met 40 jaar ervaring met het hebben van diabetes.
    Ik heb een zwager, die vroeger keuringsarts was en die heeft het over de “Medische Maffia.” Zijn collega’s.
    Hij is wel meelevend, ook met mij. Juist omdat ik me niet altijd laat kisten door de situatie. Maar soms ben ik het ook wel een zat.
    By the way; Wat is diabetische cheiroatropathie trouwens?

    Ik stop nu met mijn reactie; ik wens jullie morgen een goede dag.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Chaim; Pfft, dat is knap lastig en zeer frustrerend wat je beschrijft. En dan ook die “fijngesnaarde opmerkingen”.
    Je doet aan alle kanten je best, en iedere keer lijkt het wel of je lichaam je goed dwars zit. Heb al niet genoeg in je rugzak zitten?
    Jouw lichaam bepaalt wat jij wel en niet mag doen. En als je een dag beter voelt dan doe je wat meer, maar de volgende dag krijg je wel de rekening op een dienblad gepresenteerd.

    Bewonderenswaardig hoe jij je daar door heen slaat. Naar ik vermoed zijn er weinig mensen in je omgeving die dat opmerken.

    En dan de klachten die kwamen niet overeen met jouw ervaring en opleiding… Ieder mens is uniek. En ieder mens reageert anders op klachten. Kennelijk zijn ze dat eventjes “vergeten” tijdens de opleiding.

    En als sublieme oplossing “of je toch wat minder wilt drinken” want dat zou wel eens de oorzaak van de problemen met je lever kunnen zijn… Echt “grandioos” zo een opmerking. De gevoeligheid is daarvan is ver te zoeken.
    Met andere woorden, de klachten zijn te herleiden omdat jij niet gezond zou leven…. Je maag speelt nu ook mee met als gevolg dat je je nog maar weinig kan eten, en zeer beperkt.

    Ik heb sterk de indruk dat de medicatiemix die jij hebt gekregen toch dieper zijn sporen heeft nagelaten dan men wilt erkennen.
    En als je daar over begint, dan zit het “tussen de oren”. En dossier lezen; moet dat? Je laat de patiënt (spreek liever over cliënt) gewoon zijn verhaal vertellen, je luistert wat en schudt hier en daar instemmend. Probleem ook weer geklaard.

    En dat je moe bent van een leven lang vechten tegen het onbegrip en verwijten, dat kan ik mij levendig voorstellen.

    Zoals Louise ook schreef, gooi het in de groep. Wij hebben allemaal het “pretpakket” en kennen de frustraties als geen ander.

    Nogmaals Petje af hoe jij met alles omgaat. En mag ook weleens gezegd worden.

    @ Louise; Ik had eerst een te snel werkende schildklier. Na behandeling, wat later bleek, een overdosis Radio Actief Jodium, heb ik nu een te langzaam werkende schildklier.
    Daarvoor kreeg ik eerst Thyrax, en vanaf dat moment zijn de klachten begonnen. Diverse keren aangekaart bij de de internist maar die wuifde het weg.
    Vroeger viel ik gelijk in slaap zodra mijn eierdopje de hoofdkussen aanraakte, tegenwoordig duurt het zeker een uur (als ik geluk heb.)
    Ook die klacht gemeld; werd schouderophalend op gereageerd.

    Begin dit jaar het nieuws dat Aspen (fabrikant Thyrax) zijn productielijn ging verplaatsen naar Duitsland.

    Uiteindelijk moest ik ook overschakelen op een ander medicijn, en de Leverthyroxine kwam op de proppen. Ik had mij van te voren al ingelezen en over mogelijke vervanging van de Takke Thyrax.

    Via een site kwam ik op de Tirosint uit. Dit zijn zachte capsules die je met water moet innemen.
    Gezien de vele stress waar ik onder sta had de arts geadviseerd om de dosis te verhogen; van 0,062 mg naar 0,075 mg. Omdat ik weet hoe gevoelig mijn lichaam kan reageren op een te snelle verandering van de dosis in één keer heb ik dit niet gedaan.

    De Tirosint wordt onder gemaakt in verschillende sterktes. Nu gebruik ik 0,063 mg en 1 x Kelpasan. Dit laatste is een homeopatisch medicijn.

    De grootste moeite waar ik mee heb is dat het ziekenhuis die mijn schildklier om zeep heeft geholpen door niet naar mij te luisteren, zich nooit heeft verontschuldigd voor de gemaakte fout.
    Ik moet iedere ochtend een half uur wachten eer ik mag eten. Terwijl ik vroeger opstond en gelijk kon eten.
    Echt prettig als je te laag wakker wordt.

    Behalve dat ook mijn energie huishouding is sinds het gebruik van de takke Thyrax ontregeld, terwijl de waardes volgens het ziekenhuis prima waren. Dat ik mij echter niet prima voelde, ach dat wordt genegeerd.

    Stoppen met de pillen heb ik geprobeerd, alleen dat merkte ik gelijk. Positief dat ik mijn oude energie van vroeger weer terug had. En veel meer zin om dingen te doen.
    Negatief; ik onthield niets meer. Mijn geheugen liet mij heel erg in de steek. En zodoende heb ik ontdekt dat er iets schortte aan mijn lichaam.

    Met de Tirosint is het niet veel beter gesteld. Ik ben voornamelijk kwaad dat artsen nooit echt naar je willen luisteren. Er wordt wel van je verwacht dat je om de drie maanden terug komt (en hoe je dat regelt met je werk, is hun probleem niet.) Ohh, en als je toch terugkomt ga dan eerst eventjes naar het lab.

    Met de uitslagen die ik iedere “scoor” zag ik daar de noodzaak niet van in. En iedere keer kan je weer hetzelfde verhaal ophangen. Proberen ze je de mond te snoeren “dat dat het opgestelde zorgplan is.”
    Met de nieuwe arts heb ik de afspraak dat ik hem een keer per jaar zie. En over twee maanden heb ik een afspraak en zal kijken hoe die is. Of hij voor rede vatbaar is. Probeer dan gelijk van de DvK af te komen.

    Ik doe alles zelf al ruim 30 jaar. Vroeger had ik mijn moeder die mij heel goed heeft geleerd om te luisteren naar de signalen van mijn lichaam. En hier pluk ik nu dagelijks de vruchten van.

    Ook heb ik eens een arts gehad die zei tegen mij dat ik mijn 30e levensjaar aan de dialyse zou liggen omdat de suikers volgens hem niet goed waren.

    Voor mijn nieren gebruik ik Cystone; dit omdat een aantal jaren geleden mijn nierfunctie opeens was verslechterd.
    Na een potje Cystone (1 tablet per dag) werd 3 maanden later opnieuw onder meer mijn nierfunctie gecontroleerd…. en deze was weer als vanouds. Sindsdien wordt nu ook standaard mijn nierfunctie gecontroleerd en iedere keer slaag ik met “vlag en wimpel”.

    Mijn chronische allergie voor “witte jassen” zal waarschijnlijk niet over gaan. Ik heb te veel vervelende ervaringen meegemaakt.

    Voel je gezegend dat je je sores kwijt kan bij je zwager. Dit lucht op. Ik gebruik daarvoor papier, mijn racefiets en mijn cavia’s. Zo een cavia knuffelt echt goed. En ze lijken goed te begrijpen wanneer ik er “door heen” zit.

    Diabetische Cheiroatropathie; dat is verstijving van je gewrichten in je handen. En met name in je vingers.

    Deze klacht komt niet vaak voor, maar als het voor komt is het meestal mensen die al (erg) lang het “pretpakket” hebben.
    Ook eens verteld aan een dokter, die reageerde schouderophalend.

    Dat gecombineerd met Brittle Diabetes (zeer moeilijk instelbaar.) En je hebt de “hoofdprijs” te pakken.

    In elk geval bedankt dat ik mijn verhaal kon ventileren. Dat lucht op.

    Zo rant is over, hmm de tweede in twee dagen…

  • Chaim
    Bijdrager

    @racingbike, @louise en anderen.
    Ik hoop dat ook anderen dit topic lezen en zich vrij voelen van zich af te schrijven.
    Hier blijkt maar weer dat iemand met chronische aandoeningen zoveel meer heeft te verhapstukken dan de aandoening zelf en alles wat dat met zich meebrengt.

    Dat op zich vergt veel energie, fysiek en mentaal.
    Maar de meesten lukt dat wel. Het zijn de omstandigheden eromheen die voor de grootste problemen zorgen.

    Behandelaars die je niet serieus nemen. Die domweg niet luisteren. Die jou als een dom, klein kind behandelen.
    Die met domme raadgevingen komen als: “probeer je stress te verminderen”.
    Vertel dat eens aan de gemeente die je uitkering halveert, omdat je zo dom bent om niet alleen te leven. Vertel dat aan de Belastingdienst, de Gemeentebelastingen, de supermarkt die wekelijks zijn prijzen verhoogt. Vertel dat aan je huisarts die geen idee heeft wie je bent.

    Er is geen tijd om naar je te luisteren. Er zijn teveel regels opgesteld door verzekeraars die geen idee hebben wat een aandoening is, behalve uit boekjes of internetsites.

    En mocht je kans zien toch de zon te zien schijnen, enthousiast te zijn over nieuwe invullingen in je leven, ondanks beperkingen…dan wordt dat gezien als bevestiging dat het allemaal zo’n vaart niet loopt met jou.

    Als ik dan lees wat @racingbike meemaakt en meegemaakt heeft. Mijn moeder verloor een been door een medische fout. En geen enkele kans om verhaal te halen. Niet dat ze daar haar been mee terug had gekregen.
    @racingbike mag dagelijks plezier beleven aan een andere medische fout.

    Hoeveel mensen hier die ook slachtoffer zijn en nergens verhaal kunnen halen?

    Het is schandalig.

    En toch…wie de moeite neemt om dit topic door te lezen, leest over mensen die vechten en overleven.
    Mensen die, tegen alle stromen in, invulling geven aan hun leven.
    Die kracht putten uit fietsen, een cavia. In mijn geval een website en forum en vrijwilligerswerk.

    Mensen die laten zien dat je moet blijven vechten voor je eigen lijf.
    Hoe moedeloos makend het soms ook kan zijn.

    Wij zijn de mensen waar het om gaat.
    Die door blijven gaan en de zon blijven opzoeken.

    Lang leve de overleveraars.

  • Louise
    Bijdrager

    Chaim,
    ik heb voor jou een vraag; nl. Wat eet je voor je ontbijt? omdat je 4 novorapid spuit. Dat doe ik ook, maar drink daar ook een glas karnemelk bij en spuit helemaal rechts of links in mijn buik. Als ik sport, dan spuit ik 3 novo. Zou het kunnen, dat je meer moet spuiten? Als het resultaat om 11.00 uur een te hoge bloedsuiker zou ik bij het ontbijt de volgende keer ong. 8 novo spuiten. En bij 17 mol zou ik 4 novo bijspuiten. Ik heb geleerd dat ik per 1 eenheid novo 2 mmol naar beneden ga met de bls. Ik bekijk hoe hoog ik mijn blsuikers hebben. Bv bij 17 wil ik op min. 9 uitkomen. Dat is 8 minder. Aangezien 1 eenh. 2mmol doet zakken. Kies ik dan voor 4 novo. Wat een rekensommen! Maar zo blijf ik mijn hersens kraken. Of ik het leuk vind of niet. Gewoon een tip. Msar je kunt het ook naast je neerleggen. Dat is aan jou. Je
    Behandelaars, die zeggen, dat je je stress moet verminderen, bezorgen jouzelf al stress. Door die opmerkingen al. Ook echtgenoten, die vinden dat je vooral moet kijken wat je wel kan en niet wat je niet kan, bezorgen stress. Die zelf de 4 daagde kunnen lopen, omdat ze toevallig niet de pech hebben van alles te mankeren.
    Ik had de pech dat er na een gerepareerde breuk in mijn enkel, een ontsteking volgde(geen antibiotica na een tip van mij dat ik ontstekingingsgevoelig was. 4 weken flink ziek geweest van die ontsteking met hoge koorts. Had ook nog een externe fixatie op mijn voet(een buitenboordmotor zonder benzine). En gaten aan beide kanten van mijn hiel, die vanzelf dicht moesten groeien. Nog steeds van die fijne littekens, die af en toe ook nog steken bij een hoge of lage bls.
    Ook nog aangepaste schoenen. Maar gelukkig zijn die redelijk mooi en naar mijn eigen idee gemaakt. De orthopedische schoenmaker geeft af en toe leuke tips. En ik doe er zelf de gekleurde veters bij( van rood tot groen, paars, knalgeel, blauw, paars,oranje (voetbal en Koningsdag), glitter etc. Aangepast aan mijn kleurige kleding. Als mijn lijf me niet blij
    kan maken, moeten gekleurde veters dat maar doen. En redelijk leuke schoenen. Al moeten die wel minstens 1.50 meter zijn anders zijn ze te kort.( die veters natuurlijk).
    Maar al bij al is het in jouw leven ook vaak een kwestie van voetangels en klemmen en prikkeldraad(heer Bommel v. Maarten Toonder). Dat zeggen mijn man en ik vaak als het me weer eens tegenzit. Ik kan me dan ook goed voorstellen als je er doorheen zit. Helaas is diabetes ook geen ziekte waar je vrolijk van wordt. Zeker niet als de behandelaars ook stom doen. Die moeten ook maar eens een cursus volgen, hoe ze moeten omgaan met de mensen, die hun spreekuur bezoeken. Evenals verzekeraars, die zeuren, dat je teveel van dit of dat gebruikt. Ruilen mag! Graag zelfs. Ik wil hun werk wel doen en net zo doen als zij. Of juist het goede voorbeeld geven, door me te verplaatsen in de situatie van een client.

    Racing bike, iemand, die ik ken had ook een te snel werkende schildklier, die ook met jodium werd behandeld is (al 2 keer in redelijk korte tijd), maar die werkte daarna ook niet meer en toen moest ze daar weer voor behandeld. Ook met een internist, die slecht luistert. Ze heeft ook een of andere ziekte waarbij dit voor komt. In ieder geval regelmatig problemen met medicatie en arts. Dan heb ik nog geluk met medici in mijn familie, die ik vragen kan stellen. Zoals mijn zwager.
    Artsen, soms zou je ze achter het behang plakken. Tenminste als ze slecht luisteren.
    Fijn dat je je racefiets hebt en kunt fietsen. Dan kan je je ellende eruit fietsen.
    Dat doe ik met fitness; cardio en krachttraining. Dan vergeet ik even alles.
    En met mandala tekenen en kleuren. Daar ben ik dan zo geconcentreerd mee bezig, dat ik alles vergeet, net zoals met zingen.
    Sinds januari zing ik in een koor. Heel ontspannend (en ook inspannend).

    Genoeg geschreven. Anders komen jullie niet aan het woord. Ik hoop dat ik voldoende inga op jullie verhalen. En daarbij het niet alleen maar over mezelf heb. Als dat wel zo is, dat wel kenbaar maken. Ik vind het niet goed van mezelf als ik alleen maar met mezelf bezig ben.

    Groeten van louise

  • Chaim
    Bijdrager

    @louise,
    Ik eet om 07.45 uur een krentenbol, een volkoren biscuitje in zwarte koffie met een zoetje gedoopt.
    Na een half uurtje nog een kop zwarte koffie met een zoetje.

    Ik zit nog helemaal in de startfase met de Novorapid.
    Op advies van de dvk zou ik alleen ’s ochtends vlak voor het ontbijt 4 eenheden moeten spuiten.
    Ik ben op eigen initiatief ook 4 eenheden NR voor het avond eten gaan spuiten.

    Mijn dagcurve van woensdag ziet er zo uit:
    Nuchter 9.4
    NO 16.9
    VL 10.2
    NL 14.5
    VA 17.6
    NA 14.2
    VS 17.9

    Maar die van afgelopen zondag
    Nuchter 8.7
    NO 11.0
    VL 8.1
    NL 13.1
    VA 18.2
    NA 15.9
    VS 17.9

    En dat is met 72 eenheden Levemir voor het slapen gaan en 4 eenheden NovoRapid voor ontbijt en avondeten.
    Ik zit dus veel te hoog, maar het is al lager dan het geweest is.
    Toen ik begon met Levemir zat ik makkelijk op 17 mmol/l nuchter.
    Ik heb gewoon te veel dagen dat er iets niet goed gaat met mijn lijf..zoals wij allemaal.

    kwestie van voetangels en klemmen en prikkeldraad

    Mijn oma zei dat al (in de jaren 60): “het leven is vol voetangelse ende klemmen”

    Ik vind ook rust in Mandala kleuren.
    En in een nieuw ontwerp voor de websites van de organisatie waar ik als vrijwilliger werk
    En mijn eigen website en forum.
    En lezen.
    En muziek
    En fotograferen
    En de natuur in.
    Ik heb meer interesses dan ik tijd in de dag voor heb. Gelukkig maar, want het houdt me uit een depressie, denk ik dan maar en meer dan voldoende afleiding.

    Genoeg geschreven. Anders komen jullie niet aan het woord

    Hier kun je van je afschrijven. Dat mag ook kamerbreed. Wij komen echt wel aan het woord. :-)

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Chaim; heb de vrijheid genomen om naar je waardes te kijken en daar trek ik voorzichtig de volgende conclusie uit:

    Nuchter sta je redelijk op. (Woensdag beetje te hoog, maar je zit in ieder geval onder de 10.)

    Na het ontbijt ga je de lucht in (je bloedje..). Als ik jou was zou ik proberen of je ontbijt wat aan te passen. In zoverre; een krentenbol is prima, alleen daar zitten veel vruchtensuikers in van de rozijnen en dat is een ideaal middel om je bloedje te laten stijgen.
    Je kan in overweging nemen of om voor een krentenbol meer te spuiten (niet te veel, voor hetzelfde geldt schiet je dan in een hypo.) Of een krentenbol met kaas te eten.
    De grootste uitdaging is om voor jou de ideale mix te vinden.

    Wanneer het lunchtijd is zit met met 8,2 goed. 10.2 is ietwat verhoogd. Alleen na de lunch zit je te hoog. Ik ben bang, gebaseerd op de twee gegevens dat je mogelijk ook voor de lunch insuline moet gaan gebruiken.

    Voor het avondeten zit je te hoog, je eet en spuit wat je moet spuiten. Alleen je bloedjes laten zien dat je niet voldoende spuit. voor het slapen zit je te hoog. Ik vermoed dat je niet extra spuit om dat naar te beneden te krijgen. De dosis Levemir lijkt correct te zijn want je staat nuchter redelijk op.

    Om de irritante hoge waardes weer gecorrigeerd te krijgen kan je overwegen om je dosis bij het avondeten rustig aan te verhogen. Een en ander is uiteraard afhankelijk van wat je eet.

    Hoe reageert je lichaam op de insuline? Ook belangrijk; spuit je vóór of ná het eten? Ook dit heeft invloed.
    Hoe is je maagontlediging?

    Mij is geleerd om voor het eten te spuiten. Hiermee voorkom je hoge pieken na het eten. Echter met hard vallen en opstaan ben ik er achter gekomen dat ik juist ná het eten moet spuiten. Een en ander is wel afhankelijk van wat ik eet. Mijn alltime favorite brood met Speculoos pasta vraagt juist om te spuiten voor het eten.

    Mijn ervaringen met DvK’s zijn bekend. De grootse uitdaging voor hen is om eens niet te denken in cijfers maar te kijken naar de mens achter de cijfers.
    Ieder mens reageert anders op de medicatie.

    De Lantus spuit ik nu 13 jaar en mij werd geadviseerd om direct maar 4e eenheden minder te gaan spuiten. Omdat deze insuline 24 uur zou ik dus in feite constant insuline in mijn lichaam hebben.
    Dat idee had ik gelijk verworpen en gevraagd hoe zij bij dat getal kwam. Reactie was hilarisch; zou moeten kunnen volgens de fabrikant…. en om te zorgen dat ik ochtends normaal wakker zou worden.
    Wel nu; ik begon met 1 eenheid. En via de nuchtere waardes ben ik er achter gekomen wat voor mij goed werkt.

    Door het fietsen reageert mijn lichaam behoorlijk fel op veranderingen in de dosering. En zondags is de dag dat het bij mij goed fout gaat. Zo ervoer ik diverse malen dat ik binnen 30 minuten van bijvoorbeeld, 6.2 rond de 19 zat. (Aan de andere kant bespaart geld voor de Achtbaan..)

    Gelukkig voel ik een en ander goed aankomen en participeer ik daar zo goed mogelijk op.

    Verklaringen hebben artsen en DvK’s mij nog nooit kunnen geven. Ik heb geaccepteerd (via vallen en opstaan) dat dit kennelijk bij mij hoort.
    De rest van de dagen gaat normaal.
    De nieuwste hindernis is momenteel de nuchtere waarde; deze ligt te wederom te laag. Om de Lantus maar eventjes te wijzigen heb ik gedaan op advies van de vorige DvK. Resultaat was belabberd.
    Daar werd zeer “begripvol” op gereageerd; je lichaam heeft tijd nodig om daar aan te wennen.
    Verhip, dat wist ik niet… Pfft, ik word soms zo moe van die mensen.

    Het “leukste” was dat na een week van gewenning de waardes nog even laag waren nuchter als met de oude dosis.
    Moest ik maar weer gaan verlagen. Kon op een gegeven moment bijna niets meer. En had 24 uur per dag knetterende hoofdpijn.
    Weer dat “briljante” advies van “wennen”. (nieuwe aflevering voor Klussen met kijkers; hoe strijken wij grote bobbels weg in het behang veroorzaakt door mensen die er achter geplakt zitten??)

    Sindsdien spuit ik weer de oude dosis; alleen dat werkt een maand niet geheel perfect meer. Krijg ik dan eindelijk toch de dividend uitkering van Coca Cola terwijl ik geen aandelen heb?!

    Ach ja, Diabetes is en blijft een puzzel. Gelukkig vind ik dat leuk om te doen.

    Met betrekking tot je moeder; ronduit schandalig. Bij mijn tante hadden ook zo een “geintje” uitgehaald. Ze was gevallen en haar been / heup waren gezet. Met als gevolg dat een been verkeerd was gezet en de voet naar binnen wees.
    Lopen ging dus zeer moeilijk en beperkt.

    @ Louise; gelukkig heb je diverse manieren om je frustraties te verdrijven en kan je daar echt in opgaan.
    Dat is belangrijk om te hebben.

    En gebruik de gelegenheid om de sores van je af te schrijven; doe wij ook en bij mij lucht het op. Wij zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Zoals bij ons thuis werd gezegd “problems shared is problems halfed.”
    Hier spreek je met lotgenoten die precies begrijpen wat het betekend als je bloedje weer eens een geheel andere kant opgaat. Of de Belastingdienst die nieuwe manieren van “besparen” probeert. Een en ander komt wis en waarachtig van het Binnenhof vandaan.

    Gelukkig schijnen de weersverwachtingen goed te zijn;

  • Louise
    Bijdrager

    Chaim,

    Ik las dat racing bike al wat tips en oorzaken had gegeven voorbode hogere bls. Ik weet niet of je weleens naga, bij wat je eet, hoeveel koolhydraten dat heeft en hoeveel je daarvoor moet spuiten. Zelf ga ik uit van de basishoevelhrid, die ik eet bij ontbijt, lunch en avondeten. Vandaaruit bekijk ik wat ik wijzig en wat ik dan ga spuiten. Vooral bij uitgaan en in hotels eet ik meer en pas mijn insulinebehoefte aan of varieer mijn koolhydraten. B.v. Ipv 1 boterham 2 beschuiten of toch meer eten en meer insuline. In die periode zit ik vaak te hoog met mijn bls. Alsook veel loop heb ik minder nodig.
    Ik heb een aardig goed geheugen en weet uit mijn hoofd waarmee wat gelijk staatsveiling een appel met een schaaltje yoghurt met een beetje muesli. Of een croissantje. Soms is het gewoon multiple gok. Ik weet ongeveer wat ik bij moet spuiten nl. Per 2 mmol naar beneden 1 eenh. Novo Rapid. Dat is voor mij wel handig om te weten. Het duurt soms wel even, voor die bls echt gezakt is( trage maagontlediging), daarom prik ik na 2 uur weer een bls. tot ik op het gewenste niveau zit.
    Zoals racing bike aangeeft, zou ik bij de lunch enger avondeten ook meer insuline spuiten,afh. van wat je eet .
    Jammer dat je niet in de Isalakliniek onder controle bent, want dan zou ik wel een aardige Dvk voor Ke weten. En ook een aardige internist.
    Racing Bike Het weer is nu uitstekend, al wordt het woensdag toch wel warm. Dan heb ik in ieder geval meer Lantus nodig.
    Als het buiten kouder is, heb ik minder lantus nodig.
    Toch wel apart. Maar warm weer is goed voor mijn spieren. Dus die dag niet teveel doen, maar wel genieten. Danzijnwe’s middags met prettige mensen samen, met wie we praten over onze eigen relatie, die ook niet altijd gladjes verloopt.
    Mijn man en ik hebben ooit een Marriage Encounterweekend gevolgd, waar binnen je ook op velerlei onderwerpen je relatie bespreekt. Dat WE praatten we alleen met elkaar op de dialoog methode. Schrijven en praten over wat je geschreven hebt.
    Dat doen we regelmatig, maar ook met andere mensen.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Louise;

    Gelukkig wordt het weer beter. Alleen… je hebt twee dagen dat je normaal buiten bezig kan zijn en dan woensdag en donderdag weer extreme hitte. Met die dagen ga niet fietsen. Via de harde les geleerd dat dat te warm voor mij is.

    Zo eerst de lunch en daarna pak ik mijn racefiets. Gisteren de ketting provisorisch gereinigd en ingevet dus dat moet ik merken met fietsen.

    Wat je schreef; klopt het is belangrijk dat je kan praten met mensen in je omgeving over het “pretpakket”.
    Te vaak heb ik ervaren dat mensen totaal NIET begrepen dat het betekent om het te hebben. Alle dingen waar je constant op moet letten.
    En wanneer het “pretpakket” weer eens boomstammen door je spaken smijt waardoor je dingen niet op dat moment kan… is het onbegrip groot. Heb zelfs opmerkingen over mij heen gekregen dat ik mij maar aanstelde.
    En dat deed echt gemeen zeer.
    Omdat je het mij niet aan de buitenkant ziet, geloven mensen je ook niet.

    Tegenwoordig pak ik of mijn cavia of mijn racefiets of ik schrijf het van mij af. En wanneer de nood het hoogst is doe ik alle drie.

    Uit eten gaan is altijd een uitdaging. Ik heb geen zin om een weegschaal te vragen om een en ander na te wegen. Dit principe heb ik nog nooit gehanteerd en zal het ook nooit hanteren ook.
    Ik bekijk wat ik heb gegeten, hoe ik mij voel, wat mijn waarde is, en nog belangrijker wat ik na het eten ga doen.
    Wanneer ik ga wandelen of fietsen spuit ik minder.

    Sowieso trek ik er altijd op uit met een rugtas met proviand. En ook mijn telefoon, zodat ik in geval van nood kan bellen. Tot nu toe, slechts eenmaal hoeven te doen.

    De DvK’s bedoelen het waarschijnlijk goed, ben alleen van mening dat meestal hun opmerking er soms zo ongevoelig overkomt.
    Zo moest ik eens een vragenlijst gaan invullen of ik wel wist hoeveel KH een boterham bevatte. En wat ik moest doen als ik een hypo/hyper heb. En onderkende ik de symptomen en de gevolgen.
    Ik keek er naar en gaf de vragenlijst terug met de opmerking dat ik niet kwam om mijn tijd te verdoen.

    Dit had tot gevolg dat ik geen vragenlijsten meer hoefde in te vullen. Nee, op alle wel ingevulde lijsten scoorde ik maximaal.
    Bedoeling was goed bedoeld, kwam op mij over dat ik niet wist hoe mijn lichaam reageerde op insuline en KH wat ik at/dronk.
    Daarbij komt dat ik ook zeer moeilijk instelbaar ben (Brittle Diabetes) en via de harde weg heb ik een middenweg gevonden.

    En met mijn eerdere ervaringen in de ziekenhuizen kom ik daar zo min mogelijk.

    Met betrekking tot Chaim; ze heeft type 2 en dat wordt via de huisarts gedaan. Dit briljante idee is van onze huidige minister van Volksgezondheid. Want ja, de hoge zorgkosten daar moet wat aangedaan worden…
    De houding van haar DvK vind ik verre van professioneel. En dat alleen telefonisch contact mogelijk is.

  • Chaim
    Bijdrager

    @louise en @racingbike
    Ik heb jullie gelezen, maar heb even de energie niet om te antwoorden.
    Mijn excuses.

  • Louise
    Bijdrager

    Chaim,
    Dat hoeft ook niet. Ik hoop dat je energie weer verbetert, maar meer voor jezelf, zodat je je prettiger voelt.
    Ik hoop dat je ook wat van de zon kunt genieten

    Louise

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Chaim; antwoorden is geen verplichting. En als je iets niet kunt omdat je lichaam weer zijn “eigen spelregels” hanteert, niets aan te doen.

    Ik had vanochtend een score van 2,1 op de FSL dus echt veel energie heb ik vandaag ook niet.

    So no worries please.

  • Chaim
    Bijdrager

    @racingbike….
    Fijn he…
    Ik moet meer NovoRapid spuiten en nu heb ik dus elke dag een hypo.
    Ik ben nu zelf aan het uitvinden welke dosis ik bij mij vind passen, want zo gaat dat niet.
    Omdat ik al zo lang zo veel te hoog zit, begin ik bij 5.7 mmol/l al te hypo-en.

    Hoe je je dan met 2,1 moet voelen…Bleh.

    Ik heb ook COPD en dit weer is niet fijn. Zolang er wind staat is het te doen. Valt die weg, dan heb ik het knap benauwd.

    Volgens mij hebben veel mensen hier ook aandoeningen die niet het gevolg zijn van diabetes.

    Mijn handen verkrampen van het typen…ik kom op jullie berichten terug.
    Even bijtanken.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Chaim; jammer dat je de DvK niet kan inruilen. Het probleem is dat de DvK alleen adviezen kan geven, en of die goed zijn tja dat moet je zelf letterlijk en figuurlijk aan den lijve ondervinden.

    Doe je wel rustig aan? En daarmee bedoel ik niet iedere dag de Novorapid met veel eenheden gaan verhogen c.q. verlagen. Op die wijze kan je lichaam er niet aan wennen.
    Met het warme weer van de afgelopen dagen heb je normaliter minder insuline nodig. Alleen…. er is geen handboek die zegt hoeveel, dat zul je, letterlijk met vallen en opstaan, zelf moeten ontdekken.

    In elk geval doe het rustig aan en als je later reageert op een post. So be it.

    Heel veel sterkte en succes!

    Tja, 2,1 laat ik het zo zeggen; al heb ik geen aandelen Coca Cola; ik draag op mijn wijze een steentje ( 1,5 liter flessen) bij aan een leuke omzet.

  • Louise
    Bijdrager

    Beste mensen,

    Pijn bij het spuiten is inderdaad vervelend. Dat heb ik meestal als ik de lantus in mijn bovenbeen spuit. Daar heb ik geen huidplooien. En dan vooral midden op mijn bovenbeen, want daar had ik nog geen spuitplekken. Mijn huid is best dun daar.
    Maar ik zie daar regelmatig blauwe plekken en denk dan”volgende keer beter”. Wel prik ik nog weleens bloed bij het spuiten, maar dan ben ik nog niet echt aangekleed. Dat doe ik bewust, want dan kan ik overal fatsoenlijk bij, tenminste voor het ontbijt(ik eet dan een boterham) net na het spuiten van novorapid. Beneden drink ik dan een glas melk.
    Ook in mijn buik heb ik blauwe plekken, maar die zienlijk niet. Bij de lunch en avondeten zorg ik meestal (als ik thuis ben), dat ik makkelijk bij mijn blote buik kan. Alleen elders licht ik mijn kleding even op onder tafel, zodat ik er wel bij kan. De lantus spuit ik ’s morgens al. Ik gebruik geen alcohol voor het spuiten. Allemaal gedoe, vind ik. En niet echt nodig. Aangezien ik nog weleens pijn heb in spieren of mijn linkervoet, is pijn bij het spuiten voor mij toch te
    verwaarlozen. Reacties van sommige mensen, ja dat is vervelend. Doe je al je best om dat bescheiden en afgezonderd te doen, zijn er toch nog zeurkousen, die er niets van begrijpen. Misschien een tip; je zou kunnen zeggen” ik heb diabetes.ruilen?”.
    Ik spuit dan ook gewoon in het openbaar. En meet ook in het openbaar. Ze mogen zo met me ruilen. Die is niet van mij, maar ik geloof dat die van Racing Bike of Chaim komen.

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.