Forums / Zorg en behandeling / Spuiten en spuitplekken: beginnersvraagje

Chaim
Bijdrager

Spuiten en spuitplekken: beginnersvraagje

Sinds bijna twee weken spuit ik ’s avonds Levemir.
Ben begonnen met 10e en zit nu op 20e.
Ik spuit in de bovenbenen, op verzoek van de dvk. Dit in verband met nuchter bloedsuiker prikken.

Nu merkte ik gisterenavond dat na het spuiten, de spuitplek branderig voelde en dat spreidde zich langzaam uit over mijn bovenbeen.
Natuurlijke reactie is om dan te wrijven en zo ontdekte ik dat ik van de laatste drie dagen onderhuids bulten heb op de spuitplekken.
De plek van gisterenavond is nog steeds gevoelig.

Ik verwissel de naalden, steek de pen er loodrecht in en trek die ook weer loodrecht uit.
De naalden zijn 5mm.

Is iemand hier bekend met deze bulten en het branderige gevoel en is er iets dat ik zelf kan doen om het te verminderen of te voorkomen?

  • Louise
    Bijdrager

    Beste Chaim,

    Het vervolg op mijn poging van 30 Mei j.l. Momentheel veel pijn aan overbelaste linkerschouder, dat ik nu met ijs behandel en oefeningen om een goede houding te krijgen en vooral te houden. Daarnaast de medische fitness 1x per week van 5 tot 6 uur ’s avonds.
    Werken aan mijn gezondheid blijft nodig, ook al heb ik er niet altijd zin in.
    Nieuwe internist, een vrouw. Aardig iemand, met aandacht voor de situatie. Ook door haar voel ik me begrepen, net als door dokter Bilo. Ik denk dat mijn ik en man goed met haar kunnen. Ook zij is reeel. En met begrip. Tegenwoordig heb ik ook gekoppelde afspraken voor de Dvk, de bloedsuikermeting en de internist. Voorheen meed ik de dvk’s,want dat vond ik zeurpieten, die nauwelijks aandacht hadden voor mijn situaties. Sindsdien huidige Dvk heb ik wat met hun zorg, omdat deze ook aandacht heeft voor mij, als mens met diabetes. Ook daarom ben ik blij, dat ook jij je,naar mijn idee, goed voelt bij jouwe handeling.
    Mijn bloedsuikers zijn ook naar mijn tevredenheid.
    Laatst was ik bij een avond, verzorgd door het Diabetesfonds,waarbij ik en mijn man informatie over de kunstmatige alvleesklier, die vermoedelijk in 2019, op de markt kan komen. Heel interessant. Op die avond hoorde ik ook van diabetes. Nl

    Chaim
    Bijdrager

    Lieve Louise,
    Die schouder wil niet hard helen…hoe komt dat?
    Ben blij dat je behandelaars hebt die je kunt vertrouwen.

    Ik heb inmiddels weer een waardevolle les geleerd.
    Anderen schrijven het al: je kunt geen vakantie nemen van de diabetes.
    Ik ben een week weg geweest en had gehoopt dat ik alleen maar hoefde te prikken als ik het niet vertrouwde en niet 4x per dag.

    Nou…een andere omgeving en je bloedsuikers gaan alle kanten op, behalve de goede.
    De ene hypo na de andere. Tot 2.3 mmol/l toe…midden in een observatorium.
    En toch zoveel mogelijk op tijd gegeten en niet echt veel anders dan thuis gegeten.
    Wel meer beweging omdat mijn scoot bij aankomst kapot bleek te zijn. Dus meer gelopen dan ik thuis doe, maar dus ook veel meer pijn en vermoeidheid.
    En ook wat minder gegeten, omdat ik een zweer op mijn tong kreeg. Dat eet niet handig.

    Ik heb op een gegeven moment de NovoRapid maar laten staan, anders was ik alleen maar cola aan het drinken om hypo’s op te vangen.

    Dus moet je blijven prikken om te zien of dat verantwoord blijft.
    Uiteindelijk prikte ik vaker dan thuis.
    Je leert dat ook heel discreet te doen.
    Ik heb een grote handtas en daar kan ik mijn prik-etui in open leggen en zo heel discreet mijn bloed testen. En anders op het toilet. In een leeg strippotje past precies een paar gebruikte strips, een paar lancetten en een insulinenaald.

    En dan ben je weer thuis en ik spuit nu weer gewoon 2x per dag NovoRapid.
    De waarden stijgen langzaam weer, dus de eenheden ook.

    Diabetes reist met je mee. Daar neem je dus geen vakantie van.

    De vorige vakantie slikte ik nog Glimeperide.

    Nou ja…het is wat het is. Het hoort nu bij mij.

    Louise
    Bijdrager

    Beste Chaim,

    Je hebt inderdaad geen vakantie met diabetes. Dus als ik uit ben,probeer toch te genieten, doordat anders of extra’s te eten. Dus af en toe een lekker gebakje bij de koffie op een terras of een lekker speciaal biertje, bv Mc Choef blond. Daar moet ik dan wel extra voor spuiten, maar als ik toch moet spuiten, kan ik netzogoed wat exta

    Chaim
    Bijdrager

    Zo leer ik steeds weer bij over leven met diabetes. En dan vooral als je insuline moet spuiten.
    Ik heb al jaren diabetes. Ik weet niet eens meer wanneer ik de diagnose kreeg.
    Maar de eerste jaren had ik alleen dieetmaatregelen.
    Pas na twee longontstekingen moest ik aan de pillen en dat heb ik 7 jaar gedaan ofzo.
    Sinds een ruim jaar insuline en dan gaat leven met diabetes er heel anders uitzien.
    Ik was nog niet op vakantie geweest met de hele kit.

    Ik wil het liefst zo mijn mogelijk spuiten, dus probeer ik mijn zondigen te beperken.
    Vandaag een stukje appeltaart gegeten. Had ik niet moeten doen. Ik zat voor de lunch opeens op 13.5 mmol/l, terwijl ik nu al weken netjes onder de 10 blijf.
    Dat is me zo’n stukje appeltaart echt niet waard, dus dat doe ik niet meer.

    Wel krijg ik soms het gevoel dat hoe meer NovoRapid je in je lijf spuit, hoe hoger je komt te zitten.

    Ik zou graag willen weten hoe het komt dat ik in Engeland geen insuline nodig had.
    Actiever dan thuis, maar niet zodanig dat het tot voortdurende hypo’s zou moeten leiden. Maar een reden vinden komt op pure speculatie neer.

    Chaim
    Bijdrager

    Ik ben geen beginner meer, dus eigenlijk is de titel niet meer relevant.
    Ik dacht ook dat ik van de spuitplekken afwas, maar ik heb er nu toch een op mijn bovenbeen.

    Sinds ik Tresiba spuit, kan dat weer in mijn been. Dat is minder agressief, kennelijk, en geeft dus ook niet het gevoel dat je been in brand staat.

    Tresiba leek te zorgen voor prachtig stabiele bloedsuikers en dat in pakweg 3 weken tijd.
    Toen ging ik voor een week je naar Engeland en daar had ik zoveel hypo’s dat ik op een gegeven moment ben opgehouden met de NovoRapid. Wel bij elke maaltijd mijn bloedgeprikt.

    Eenmaal weer thuis liepen de bloedsuikers weer langzaam op.
    Waar ik het punt had bereikt dat waarden onder de 10 mmol/l normaal waren, zit ik nu weer ruim erboven op weer dezelfde struikeltijden: voor het avondeten en voor het slapen.

    Ik heb, in principe, een vast menu waar ik niet vanaf wijk. Dat heb ik in overleg met de diëtiste zo opgesteld. Binnen wat ik kan eten, varieer ik, maar mijn ontbijt is altijd hetzelfde en mijn lunch eigenlijk ook.

    De tijd heeft geleerd dat ik met “zondigen” niets opschiet. Dat betekent alleen maar meer insuline spuiten voor iets wat het niet meer waard is voor mij.

    En dan heb ik nette, stabiele waarden rond de 8/9 mmol/l.
    Mijn vorige dvk zou er niet blij mee zijn geweest. Die hield van waarden tussen de 4 en de 7 maximaal.
    Mijn huidige dvk is daar een stuk flexibeler in.

    Ik doe echt mijn best.

    En dan eet ik spaghetti (zonder saus uit een zakje/potje/pakje, allemaal vers) en dan heb ik een mooie waarde na het eten van 8.x mmmol/l.
    En dan vandaag opeens met dezelfde lunch, zit ik op de 13 mmol/l en met de spaghetti die nog over was, op 11.5 mmol.

    Waarom nou?

    De porties zijn niet groter, de ingrediënten niet anders. Ik beweeg binnen mijn kunnen en mijn grenzen te buiten gaan doe ik geregeld. Met ook wisselend resultaat. Soms veel te laag en zit ik te hypo-en met 2.3, soms zit ik dan opeens op 16. mmol/l.
    En met de Trisiba leek het zo mooi stabiel nu.

    Ik roep al zo lang dat het niet aan mijn dieet ligt maar met alle processen in mijn lijf.
    Spijsvertering, pijn, benauwdheid, stres (ook positieve), vermoeidheid.

    Wat doen jullie nou met zo’n dag of meerdere dagen?
    Ik zie niet als oplossing om mezelf langzaam weer dicht te spuiten met NovoRapid.
    Maar als ik per maaltijd verschillende hoeveelheden insuline spuit, in de hoop de waarde naar beneden te krijgen, dan schieten de suikers helemaal alle kanten op.
    Ik reageer beter op vaste hoeveelheden voor de maaltijden, die op vaste tijd wordt gespoten.

    Natuurlijk kan ik mijn dvk dinsdag mailen.
    Spreadsheetje met de waarden van de laatste weken en dan krijg ik een goed advies van haar. Dat weet ik.
    Maar ik wil het, waar mogelijk, zelf uitvogelen en vraag daar de hulp van wat meer “doorgewinterde” insuline spuiters bij.

    Wat doen jullie daar nou mee.

    Ik voel me zo ontzetten machteloos boos.
    Ik doe mijn best. Wat nou nog meer dan?

    Leren accepteren dat geen dag hetzelfde is en dat 13.3 mmol/ beter is dan 3.3?
    Leren accepteren dat dat ook erbij hoort?
    Dat je best doen niet altijd tot het gewenste resultaat leidt, maar er met de pet naar gooien zeker niet?
    Dat het is zoals het is?

    Ik begin maar eens met dat spreadsheetje naar mijn dvk te sturen, dinsdag. Misschien dat zij er chocola van kan maken.

    Louise
    Bijdrager

    Chaim, ik kan me voorstellen dat je hier boos van wordt
    Probeer je goede bloedsuikers te houden en doet je lijf vervelend. Het zijn allerlei factoren, die het moeilijk maken om je bloedsuikers goed te houden. Helaas weet je vaak niet meer welke factoren een rol spelen. Dat is het verwarrende. Ook ik wordt dan vaak boos en reageer ’t dan vaak af op echtgenooot. Wordt dan sjagreinig. Zie overal tegenop en hebdan nergens zin in. Zeker als je weet dat je Dvk goed reageert, zou ik het haar mailen. Geen dag is hetzelfde, zoals je gemerkt hebt. En soms zou je je spuit driehoog het raam uit willen gooien. Maar ja, dat is ook niet de oplossing.
    Zoals je dacht met treshiba goed uit de “voeten” te kunnen, lijkt het nu weer anders te werken. Je krijgt er een punthoofd van. De laatste dagen heb ik weer hoge bloedsuikers. Maandag j.l. heb ik van de huisartsen cortisonspuit gehad omdat ik nog steeds last heb van mijn schouder. Pijn is een stuk minder(bijna niet), maar mijn bls schieten omhoog. Daar krijg ik een “sik” van. Steeds maar moe en weinig zin. Dinsdag begint mijn man aan de vierdaagse van Apeldoorn. Tot en met vrijdag. Ik hoop dat ik me dan goed voel en weinig tegen iets opzie. Als ik ga zuchten omdat ik het gevoel heb dat ikmhet zwáar heb, schiet onze schoonzoon in de gordijnen. Ik ben liever helemaal alleen. Maar ja, als onze dochter werkt passen wij op en krijgen onze schoonzoon er gratis bij. Hij helpt wel het een en ander, maar alsik of hij niet goed in onze vel zitten, botst het soms nogal.
    Mijn man man kan goed met hem maar ik heb soms moeite als hij wegwil en onze kleinzoon bij ons achterlat

    Louise
    Bijdrager

    Vervolg.;
    Zeker als mijn man er niet bij is. Ik vind dat vervelend, omdat ik dan niet goed kan reageren als onze kleizoon valt. Die is nog al wild soms. Vraagtveel aandacht.
    Daarover later meer. Voel me warm worden en transpireren. Dat betekent meten.

    groeten louise

    `

    DiaWeet
    Bijdrager

    Ik had ook blauwe en pijnlijke plekken toen ik levemir gebruikte. Ben na korte tijd overgestapt naar Lantus en heb daar vrijwel geen last van.
    Wel schijnt Lantus het risico op kanker (iets) te verhogen op de lange termijn. Dit risico kan dan weer beperkt worden door niet meer dan 30 eenheden per dag te nemen.

    Naar mijn weten zijn alleen Levemir en Lantus beschikbaar als langwerkende insulines. Daarom blijf ik maar bij Lantus. Een lotgenoot zei eens: ‘zonder Lantus hadden we een nog groter probleem’. Wat een true story is.

    Overigens heb ik zelf minder last van reacties als ik in de buik injecteer. Behalve bij Levemir, dat kon ik nergens verdragen.

    Chaim
    Bijdrager

    Dag Diaweet,

    Ik spuit nu Tresiba. Dat is ook langwerkende insuline en heeft wonderen gedaan voor het zakken van mijn bloedsuikers.

    De Tresiba kan ik in mijn been spuiten, omdat de insuline geen branderig gevoel en bulten geeft, zoals de Levemir deed. Die verdroeg ik ook niet. En het deed ook heel weinig voor het reguleren van de bloedsuikers. Ik moest die in mijn been spuiten van de dvk, maar dat was echt te onaangenaam. In mijn buik ging het nog.

    Ik ben uiteindelijk verwezen naar de internist en een geweldige dvk in het ziekenhuis hier. Die heeft me gelijk overgezet op Tresiba. En je hoeft dat niet bij te betalen, zoals mij eerder verteld was. De dvk in het ziekenhuis heeft, waar ik bij zat, naar de fabrikant gebeld en die verzekerde dat dit ook in de toekomst niet hoeft. Ik heb het gesprek kunnen volgen.

    De huid van mijn bovenbenen is inmiddels ook hier en daar beschadigd, net als delen van mijn onderbuik.
    Dat heeft niets te maken met niet genoeg roteren, dat is mijn huid. De huid wordt donker, zoals je dat hebt met een blauwe plek en dat trekt niet meer weg. Ik kan al niet meer spuiten bovenop mijn bovenbenen of in mijn onderbuik.

    De NovoRapid spuit ik in mijn buik. Die is inmiddels groot genoeg om nog onbeschadigde plekken te hebben. De Tresiba nu aan de zijkanten van mijn bovenbenen.

    Overigens is er ook nog Toujeo, langwerkend.
    Daar heb ik geen ervaring mee, maar elders op dit forum wordt daar ook over gepraat.

    Louise
    Bijdrager

    Chaim,

    He, he daar ben ik weer eens! Ik reageer op een schrijven van jou over Treshiba. Dat stond in mijn mailbox op de IPad. Ik heb daar zelf geen ervaring mee. Ik spuit Lantus als langwerkende insuline. En ik heb een kei van een Dvk. Toen ik insulinepen nr 5 wilde hebben, omdat je dan kunt zien dat je insuline gespoten hebt, belde ze rechtstreeks de fabrikant. De volgende dag kon ik de pen al ophalen bij de poli. En eerder ook met een nieuwe bloedsuikermeter van accu-check, deed ze dat ook. Bij de laatste controle constateerde doorligwondjes aan beide hielen. Riep de arts erbij en nam meteen contact op met de wondpoli en maakte de afspraak dat ik meteen.

    Louise
    Bijdrager

    Vervolg: kon komen. Ze hebben de wondjes behandeld, mijn man laten zien hoe hij dat kon doen en een controleafspraak gemaakt. We kregen ook verband etc. mee.
    Grandioos. Het kost dan wel veel tijd, maar dan heb je ook wat.
    De afgelopen kerstperiode ben ik, ondanks de griepinjectie behoorlijk ziek geweest. In november had ik al nierbekken- en blaasontsteking. Ik was daar behoorlijk beroerd van. Ook van de hoge bloedsuikers, vanwege de anti-biotica, die ik via infuus kreeg.
    Later, na enkele weken, begon ik weer veel te hoesten.
    Mijn man heeft toeb

    Chaim
    Bijdrager

    Louise…fijn je weer te lezen. Ik vroeg me af hoe het met je ging, omdat je zo lang al niet meer schreef. Wat heb jij weer veel mee moeten maken! Meid, ik hoop dat je weer een beetje opgeknapt bent. Ik lees je en ik hoop ook anderen hier.

    Louise
    Bijdrager

    Vervolg: mijn man heeft toen spoedeisende hulp gebeld,die me onderzocht hebben en weer antibiotica hebben voorgeschreven, waardoor de bloedsuikers weer omhoog schoten.
    Ze zijn nu weer (ongeveer 3 weken) op aanvaardbaar niveau tussen 6 en 10mmol.
    Ik voel me nu oké en fit genoeg om allerlei dingen weer op te pakken, zoals medische fitness.
    Ik ga ook naar koor. We hebben een goede groep. Daar ik nog de enige ben met een rollator, heeft men een rooster opgesteld met data waarop ik wisselend door een van de koorleden wordt opgehaald. De repetitielocatie is voor mij nu niet meer op loopafstand.
    Verder zit ik nog in een handwerkgroep. Daarnaast doe ik de boekhouding. Ik ben wel achter met de administratie. En straks de belasting nog.
    Maar dat komt wel goed. Even wat extra aan het werk. Dat gaat wat beter nu ik fitter ben.

    Kan ik ook wat meer doen op Dit

    Louise

    Louise
    Bijdrager

    Ik heb net, voor het eten 60 min. gesport onder begeleiding. Ik had 3 maanden niet gesport, dus de warmingu

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.