Vicieuze rondingen

Ik werk sinds 2008 bij DVN.

IngeOlivier
Moderator

Vicieuze rondingen

Tuurlijk, ik hou gewoon veel meer van toastjes met paté, dan van tomaatjes of komkommer. Een patatje mét vind ik nu eenmaal lekkerder dan een salade. Maar ik neem mijn gezondheid wel serieus. Dus eet ik braaf mijn fruit en drie maaltijden per dag en meet ik me suf aan bloedsuikers en koolhydraten. Hoe kom ik dan aan een BMI van 37? Nou…

‘Dat is niet de bedoeling!’, heb ik al heel vaak gedacht

Een beetje aanleg, stoppen met roken (+5 kg), een beroerde scheiding (+10), een nieuwe liefde die ook van wijntjes en kaasjes houdt (+10) en een insulinepomp (+veel) zijn mijn excuses. Oh ja, en slaapapneu en een traagwerkende schildklier helpen ook niet echt mee.

Ronder
Met de komst van mijn pomp, is mijn HbA1c een stuk lager dan vroeger. Maar alle suikers die ik voorheen uitplaste, worden nu met de voldoende aanwezigheid van insuline opgenomen in mijn cellen. Gevolg: met dezelfde inname van lekker eten word ik veel ronder. Ik zweet sneller, voel me minder fit en zie al op tegen het sjouwen met de stofzuiger naar de zolder. Dus beweeg ik minder. En minder bewegen maakt me ronder.

Gaan met die banaan
‘Dat is niet de bedoeling!’, heb ik al vaak gedacht. En dan snor ik toch weer mijn sportschoenen op, zet mijn pomp lager en neem voldoende koolhydraten in. Gaan met die banaan. Door het bewegen wordt mijn insuline beter opgenomen. Nog uren later blijven mijn bloedsuikers zakken. Midden in de nacht blijkt mijn zorgvuldige koolhydraat/insulineplan van geen kant te kloppen.

En dan? Eten om twee uur ’s nachts en het wegwerken van hypo’s leidt tot directe opname in de cellen. En dus word ik nog ronder. Ik heb diep respect voor mensen die hun diabetes perfect met topsport kunnen combineren, maar ik snap het niet zo goed.

Sonjaën!
Dan Sonja Bakker maar eens proberen; 18 kilo eraf in een jaar. Dat voelt goed. Eenmaal op mijn streefgewicht, neem ik steeds vaker een dag ‘vrij’. Toch blijf ik met een beetje meer en anders eten op gewicht. Even. Om vervolgens 25 kilo aan te komen. Mijn poging Sonja weer op te pakken strand in een wirwar aan goede voornemens. Zonder resultaat.

Dat wil ik ook…
In Diabc lees je vaak prachtige verhalen over mensen die hun leven omgooiden en van alle klachten verlost raakten. Als dartele veulentjes huppelen 50+ers weer door het leven met strakke lijven en een rugzak vol vijgen, havermout of groenten. Dat wil ik ook!

Dus ga ik aan de slag met een diëtist. Ik volg leefregels, eet genoeg groente en fruit, vezels, eiwitten, koolhydraten en houd calorieën bij. Ik wandel, fiets of sport dagelijks. Maar als ik na een half jaar de touwtjes wat laat vieren, ben ik in no time zwaarder dan voordat ik met die diëtiste begon.

Insuline maakt dik
En dan die insulinebehoefte. Ik ben ervan overtuigd: insuline is een dikmaker. Hoe dikker ik word, hoe meer insuline ik nodig heb. Hoe meer insuline ik nodig heb, hoe dikker ik word. Vicieuze cirkels dus. Of eigenlijk vicieuze rondingen…

Ben ik nou de enige die hiermee worstelt?

Deel deze post:
  • Markpompje
    Bijdrager

    Je kunt zoveel smoesjes verzinnen als je zelf wil, maar het feit is dat als je het niet binnenkrijgt je er ook niet van aankomt.

    streng dieeten heeft het avenrechtse effect, hard sporten met als gevolg ’s nachts laag zitten en je te goed doen aan allerlei snoepgoed, yep bekend probleem.

    dus afvallen moet langzaam, net als het eraan gekomen is.
    een van de dingen die erbij kan helpen is https://mijn.voedingscentrum.nl/nl daar kun je bijvoorbeeld zien hoeveel er in een bepaald product zit.

    En doorzetten, geen smoesjes verzinnen, want pas na lange tijd wil het lichaam niet meer zoveel mogelijk vettigheid naar binnen hebben, het lichaam heeft gewoon tijd nodig om zich er op aan te passen.

    Succes

  • jako
    Bijdrager

    De afgelopen jaren kwam er elk jaar een kilootje (of twee) bij en dat resulteerde in een bmi van ruim 31. Ik had al jaren het excuus dat afvallen met type 1 heel erg lastig en moeilijk was. Je moet namelijk eten bij hypo’s en alle min of meer bekende (en onbekende) diëten letten niet op koolhydraten, maar op calorieën. Onbegonnen werk dacht ik jaren lang, en dat kwam me ook wel goed uit, want in moeite doen om af te vallen had ik niet zo’n zin.
    Tot vorig jaar, zomaar op een morgen in januari. Ik stond op de weegschaal en ineens dacht ik….DIT WIL IK NIET MEER, IK WIL NIET STEEDS ZWAARDER WORDEN. En vanaf die dag ben ik minder gaan eten, minder ontbijt, geen boterham als tussendoortje maar een volkoren cracotte. geen drie maar twee boterhammen tussen de middag, met mager beleg. En een stuk komkommer en snacktomaatjes erbij. Maar een stuk fruit i.p.v. twee, geen beker chocolademelk meer als ik zin in iets had, maar een kopje bouillon. Geen halve zak drop meer, maar af en toe een paar. Veel minder borrelnootjes en chips….enz. enz. En ik ben blijven sporten, twee keer per week krachttraining.
    En nu, bijna een jaar later…..16 kilo eraf!!!! Het kan wel! En ik ben diverse keren uit eten geweest, heb wijn gedronken, feestjes gehad, op vakantie geweest in een all-inclusive resort. Ik heb van alles wat ik heb gegeten en gedronken genoten. Maar wel heel bewuste keuzes gemaakt, wat wil ik wel en wat wil ik niet eten.

    Ik heb heel veel gehad aan de diverse columns van Veerle Huigen en aan de blogs van Mieke Kosters. De boodschap die ik voor mezelf daaruit heb gehaald is: Je hoeft niet alles te eten, ik mag van mezelf alles eten, maar ik wil niet alles eten. En ik ben NIET, ik herhaal NIET op dieet. Ik maak keuzes wat ik wel en wat ik niet eet.

    Succes!

    Janetta

  • Anoniem

    Zeker herkenbaar.

    Als ik suiker/snelle kh nuttig, vraagt mijn lijf om meer. Sinds ik dat weet, ben ik mijn eetpatroon aan het verleggen naar kh beperkt. Sinds een maand met het eerste resultaat. Maar wat moeilijk om dan vol te houden. En geen smoesjes bedenken, zoals @markpompje zegt, dat vind ik eigenlijk wat kort door de bocht. Wat voor de een als vanzelfsprekend gaat, is voor de ander een hele strijd. Mensen zijn nu eenmaal verschillend.

  • gerardloeffen
    Bijdrager

    hoi Inge,
    Interessant om jouw verhaal te lezen
    Zelfs als je veel sport is het moeilijk om af te vallen, vooral als je regelmatig hypo’s hebt.
    Gevolg: even snollen met als gevolg dat je hyper wordt. Sinds ik de FSL gebruik ben ik me dit pas echt goed gaan realiseren en
    bemerkte al gauw dat een aantal glucose tabletten al voldoende zijn om mijn bloedsuiker weer op peil te krijgen.
    Dus geen koeken, bananen of twixen meer. De pijltjes bij de gescande waardes geven me veel houvast.
    Ben gedaald met mijn Hba1c van 60 naar nu 45 mmol.( sinds ik de FSL heb )
    Het blijft een worsteling , zelfs met de FSL,
    P.s. nog bedankt voor de fijne diabeteskampen in Bergeyck.
    Overigens ben ik erg benieuwd naar de resultaten van de gastric bypass.
    Sterkte toegewenst.
    Sportieve groeten Gerard Loeffen

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.