Forums / Behandelaren / Wat te doen als je niet tegen insuline of de andere stoffen uit een prikpen kunt

Elsje
Bijdrager

Wat te doen als je niet tegen insuline of de andere stoffen uit een prikpen kunt

Ik heb 3 weken ’s avonds 6 tot 8 eenheden insulatard gebruikt. Dit was voorgeschreven omdat ik na jaren van proberen mijn diabetes type 2 onder controle te krijgen de handdoek in de ring moest gooien.
Echter na gebruik van de insuline werd ik zieker en zieker tot het punt dat ik niet meer kon.
Bij 8 eenheden was het helemaal hopeloos, bij 6 eenheden al echt beroerd. In overleg besloten te stoppen. Ik ben waarschijnlijk allergisch voor de insuline of 1 van de hulpstoffen. Nu heb ik de volgende opties gekregen:
of ik probeer het opnieuw en nu met een middel genaamd Lantus, of ik laat mij doorverwijzen naar een specialist.

Wie heeft ervaringen met dit verhaal? Ik voel er niets voor om mezelf weer zo ziek te spuiten, dus reacties worden zeer gewaardeerd.

  • Mel83
    Bijdrager

    Mag ik weten wat je klachten precies waren ? Ik ben zelf ook Insulatard gebruiker, zit inmiddels op 35 eh. Ben zelf in het begin ook erg beroerd geweest.

  • Elsje
    Bijdrager

    Dag Mel, alles zeer, maar anders als griep, totale vermoeidheid, hoofd werkte niet goed meer, voelde zwarte wolk in mijn hoofd, depressief gevoel, zere gewrichten, misselijk, hartkloppingen, zicht was moment heel eng, net kaleidoscoopeffect.
    Heeft me een week gekost om weer normaal te voelen.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Elsje; de klachten die jij omschrijft herken ik ook. Vroeger werd er, zonder dat ik dit wist, besloten dat ik op een andere (lees: schonere) insuline moest overstappen.

    Vrij snel na het injecteren werd ik misselijk, hoofdpijn en was hondsmoe. Voelde mij beroerd.
    Ik vroeg aan de verpleegster (lag toen in het ziekenhuis) wat voor insuline ik had gehad.
    “Wat je altijd spoot.” was het antwoord.

    De volgende dag hetzelfde verhaal; later kwamen mijn ouders en toen vroeg ik het aan mijn ouders. Het gezicht van mijn moeder sprak boekdelen. Mijn vermoedens werden bevestigd. Er was van insuline gewisseld.

    De derde dag weer hetzelfde verhaal; alleen ik hield toen mijn mond, ondanks de algemene malaise, waarom vragen als er toch niet werd geluisterd? De arts was enthousiast en ik mocht weer naar huis.

    Ik heb het een week volgehouden maar toen stortte ik finaal in. Ik kan mij nog herinneren dat mijn vader in de avonduren speciaal mijn “oude vertrouwde” insuline had gehaald.

    Na een kleine 1,5 week knapte ik weer op.

    Lantus spuit ik ook als 13 jaar. Ben blij dat die insuline er is. Nu ben je de gehele dag “gecoverd”.
    Na de injectie de naald eventjes laten zitten zodat de insuline zich goed kan verspreiden. Zeer rustig injecteren. Mijn man injecteert de Lantus altijd in mijn achterwerk, tijdens het lopen/fietsen wordt dit dan automatisch gemasseerd.

    Bij te snel injecteren kunnen er hardere plekken ontstaan en dat is niet prettig. Ik wrijf er dan over heen en dan helpt goed.

    Hopelijk heb je hier wat aan.

    In elk geval heel veel succes!

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.