Forums / Nieuw met diabetes / Meer mensen zoals ik? Type 2 accepteren

Hummie
Bijdrager

Meer mensen zoals ik? Type 2 accepteren

Ik vind het verschrikkelijk om te zeggen, maar ik kan mijn Diabetes (type 2) gewoon niet accepteren.

Ik spuit inmiddels 54 EH en slik 2 keer per dag Metformine 850.

Ik eet veel te vaak veel te slecht (net bijv een half bakje chocoladepinda’s op). Ik ga weleens naar de Mac. Op verjaardagen gewoon taart en andere lekkere hapjes. Ik check bijna nooit mijn bloedsuiker, alleen als ik van de DVK een curve moet prikken.

Ik kan niet accepteren dat ik bepaalde dingen niet meer mag doen qua eten. En ben daardoor (on)bewust bezig met m’n lichaam verknallen. Ik voel nog niks qua complicaties, maar eigenlijk kan het zo niet verder.

Maar wat moet ik doen? Zijn er meer mensen die zich er zo tegen verzetten? Die het niet kunnen accepteren?

  • marit
    Bijdrager

    Spuit je meerdere malen per dag? Als dat zo is zou je in principe alles kunnen eten als je er maar voor spuit. Ik heb een koolhydraten app op mijn telefoon zodat ik kan zien hoeveel er in de voeding zit.
    Verzetten tegen de diabetes? Ik heb het jaren gedaan maar nu wel complicaties. Nu probeer ik me er wel aan te houden maar blijf het een rotziekte vinden. Probeer er zo goed mogelijk mee om te gaan. Je mag bezt wel eens zondigen maar besef je dat je er zelf de gevolgen van draagt.

  • Chaim
    Bijdrager

    Hallo Hummie,

    Weet jij voor jezelf waarom je je zo verzet tegen de diabetes?
    Want het antwoord geeft ook inzicht waarom je te vaak slecht eet (je eigen woorden).
    Misschien herken je dat verzet van andere dingen die je in je leven zijn overkomen?

    Elke aandoening heeft tijd nodig om te leren accepteren.
    Dat is normaal en de ene dag zal dat beter gaan dan de andere.
    Maar jij lijkt te rebelleren en daar is een reden voor.

    Dat je alleen prikt als de dvk erom vraagt, past in het niet accepteren.
    Een hoge bloedsuikerwaarde zal je diabetes bevestigen.
    Meten is weten. Niet meten is het ook niet onder ogen hoeven te zien.

    Je bent nu zover dat je inziet dat je jezelf geen dienst bewijst met te rebelleren.
    Dat je nog niets voelt, wil niet zeggen dat de schade er niet langzaam insluipt, maar dat weet je zelf ook.

    Het antwoord op waarom je je diabetes niet kunt accepteren, kan de eerste stap zijn op weg naar acceptatie. Een stap op weg naar zorgen voor jezelf en je gezondheid.

    Ik wens je kracht en wijsheid.

  • Hummie
    Bijdrager

    Ik spuit 1 keer per dag langwerkende insuline. Begon met 8EH, maar zit nu dus al op 54. Ik twijfel om er kortwerkende bij te vragen.

    Er zijn weleens dagen dat ik me gewoon netjes aan de regels hou.

    Ik weet ergens wel de reden waarom ik zo rebelleer, maar wat erachter zit is niet 1 2 3 opgelost.

    Ik moet vandaag curve prikken en ik schrok van die van na het ontbijt: 21. Dus extra metformine genomen en wat bijgespoten. Dat mag eigenlijk niet, maar ik moet ‘m toch naar beneden krijgen.

    Ik sport soms, als ik er zin in heb, vind het niet zo leuk. Ik heb wel zo’n buiktrainingsding gekocht, ga ik van de week mee beginnen.

  • Chaim
    Bijdrager

    Hummie,
    Jij hebt, en dat besef je zelf ook zo te lezen, een probleem dat veel dieper gaat dan je diabetes.

    Dat dat niet zo 1 2 3 is op te lossen, snap ik. Wat het ook is, het zit heel diep en het zorgt ervoor dat je niet voor jezelf zorgt en je daar ook van bewust bent.

    Een extra Metformine nemen werkt niet en dat weet jij ook.
    Metformine bouwt een bloedspiegel op over een langere tijd.
    Het werkt niet zoals Paracetamol dat na een half uurtje werkt om de hoofdpijn te verlichten.

    Dat extra langwerkende insuline spuiten niet werkt, weet je ook.
    Je bewijst jezelf en je lijf geen dienst met het bijspuiten. Het is een ander soort insuline.
    Overigens is 54 eenheden niet schokkend.

    Ik ben geen arts, maar ik vermoed dat je meer schade aan je lijf doet door extra pillen en insuline te gebruiken, dan je lijf die 21 mmol/l te laten bevechten.

    Ik krijg het idee dat je wel hulp krijgt voor de diabetes en die ook aanvaard.
    Misschien dat je via de huisarts ook hulp kunt krijgen voor de reden waarom je zo rebelleert.

    Ik krijg het gevoel dat je daar wel open voor staat, maar op dit moment geen overzicht meer hebt waar te beginnen?

    Blijf schrijven hier. Niemand oordeelt. We helpen elkaar waar we kunnen.

  • maariz
    Bijdrager

    Hummie,

    Waarom ga je niet mee doen aan een activiteit van de DVN ?

    Misschien gaat de acceptatie beter als je samen met lotgenoten erover
    kan praten.
    Tips uitwisselen etc.

    https://www.dvn.nl/dvn/activiteiten

    Of naar een bijeenkomst ?
    https://www.dvn.nl/dvn/dvn-in-uw-regio

    Succes.

  • Chaim
    Bijdrager

    Hummie,
    Ben je bij de dvk geweest?

  • Marieke81
    Bijdrager

    Heel herkenbaar hoor!
    Ik heb diabetes type 1 sinds mijn tiende (nu 35) en heb er denk ik ruim 15 jaar over gedaan om het verzet op te geven. In periodes ging het goed, maar vaak was ik woest en inderdaad dwars. Heb een behoorlijke batterij therapie gehad (acceptatie kwam niet letterlijk ter sprake), maar pas toen ik zwanger wilde worden ging de knop om, toen hoefde ik het niet meer voor mezelf te doen (op korte termijn merk je niet zoveel) en ging het eindelijk meer vanzelf. Ik ontdekte vervolgens dat ik me ook veel beter voelde en dat is nog steeds de beste stimulans om m’n best te doen. Nog steeds heb ik gemiddeld twee keer per jaar de diabetes-baaldagen, waarbij een stevige huilbui regelmatig voorkomt. Bij mij heeft het lang geduurd, dat hoeft bij jou niet zo te zijn, maar zorg goed voor jezelf in psychische zin, zoek hulp voor alle emoties die er ook bijhoren en wees maar niet te streng voor jezelf. Je kunt iedere dag opnieuw je voornemen om je best te doen en meer dan je best kun je niet doen.

  • marmar57
    Bijdrager

    Hoi! Ja ik heb dat ook wel.
    Beetje opstandig dat een ander bepaalt hoe en wat ik mag/moet eten.
    Ik spuit geen insuline maar gebruik Victoza sinds november.

    Het blijft een strijd net altijd met eten.

    Ik weet het allemaal wel hoe en wat maar soms heb ik zoiets van laat mij.

    Gelukkig heb ik dat niet constant maar ik herken het wel hoor.

    Sterkte!

  • Eve69
    Bijdrager

    Beste Hummie,

    IK weet dat het tegenstrijdig klinkt maar ik was zo opgelucht te lezen dat jij precies hetzelfde ervaart als ik. Ik zorg ook helemaal niet goed voor mezelf terwijl ik al een hele tijd diabetes heb. Sommige perioden gaat het ontzettend goed (inderdaad vaak als er een bezoek aan de internist of dvk gepland staat) en andere perioden doe ik alsof ik het niet heb. Ik spuit 3 x daags novorapid (voor elke maaltijd) en in de avond een langwerkende insuline. Ik probeer dat wel altijd goed te doen maar ik moet bekennen dat dat er soms ook bij inschiet.
    Ik ben het ook eens met de reactie van Chaim dat er inderdaad een heel ander probleem aan ten grondslag ligt. Ook mijn gewicht neemt steeds meer toe door de insuline terwijl ik erg let op wat ik eet. Daardoor ook heel vaak een dip. Ik kom niet in aanmerking voor andere insuline (zoals victoza) die het gewicht kunnen verminderen omdat mijn BMI (nog) niet hoog genoeg is.
    Ik weet niet waar je woont maar misschien kunnen we af em toe hier met elkaar over van gedachten wisselen??
    Eve

  • marmar57
    Bijdrager

    Oké ik gebruik Victoza, maar dat is een heel
    Ander principe dan insuline.
    En helaas behoor ik tot de groep die niet spectaculair afvalt.
    Er was 5 kilo af maar ik kom weer langzaam aan.
    Mijn waardes zijn wel spectaculair gedaald dus dat is fijn.
    Eve je zegt dat je bmi nog niet hoog genoeg is voor Victoza.
    Maar bij mijn internist zetten ze iedereen op 35 of meer (zoals ik helaas) want stel je voor dat je er wel van afvalt, dan zou je het niet meer krijgen.

  • Miepie
    Bijdrager

    Heel herkenbaar, Hummie, ik had ook heel lang dat ik net deed alsof de diabetes er niet was, toen gebruikte ik ook alleen medicijnen, en dan at en dronk ik ook alles waar ik zin in had. Sinds april moet ik nu ook insuline spuiten, ’s avonds om 22.30 uur 14 EH Levemir, mijn eerste reactie was meteen: zie je nou wel, eigen schuld dikke bult, ik ben er intussen wel achter dat het zo niet werkt.
    Ik heb ook geen complicaties, ook nooit gehad, daardoor merkte ik ook niets van mijn diabetes en kon ik net doen of er niks aan de hand was.
    Sinds ik spuit en zelf regelmatig meet heb ik meer inzicht in wat er gebeurt als ik te veel snoep en daardoor te hoog zit, maar soms heb ik ook gewoon zin in iets lekkers en dan accepteer ik die hogere waarden, bijv. een avond per week als ik ga volksdansen, dan zit ik van te voren vrij hoog, maar als ik na afloop thuis weer meet is die waarde gezakt tot een normale waarde voor de nacht.
    Maar wat Chaim en Eve ook al zeggen, misschien eens met iemand praten over waarom je het niet accepteert en rebelleert?
    Als je daar inzicht in hebt, kun je er misschien beter mee omgaan.

    Miepie

  • mgjdre
    Bijdrager

    Precies mijn verhaal van paar jaar geleden..ik heb helaas januari 2015 mijn wakker schud moment gehad..hoge waardes?? Zou kunnen..spuiten?? Ja zo af en toe…alles onder controle..nergens geen last van..Geen complicatie aan de lucht..januari ziekenhuis opname..ontregelde suikers zeker rond de 70!!!.op de i c gelegen, kid’s zwaar overstuur en nu anderhalf jaar later de ene complicatie na de ander…waarom schrijf ik dit?? Ik hoop dat ik jou kan laten voorkomen om in mijn situatie terecht te komen..
    Ik ben nu aan de pomp en dit helpt me om de boel op regel te houden…ja ik eet nog steeds teveel en heb heus nog hoge suikers maar het is beter te doen als 5x spuiten op een dag..leef het goede leven…maar dan in iets mindere mate als dat je gewent bent..ik wens je heel veel succes en gezondheid toe…dit kon echt mijn verhaal zijn..wat herkenbaar

  • Peeter
    Bijdrager

    Hummie,

    Je maakt er een behoorlijke strijd van. Die strijd moet je omdraaien. Je moet je successen bereiken door het niet nemen van een slechte hap, door je bloedsuikerwaarden goed te houden en te meten. Dat zijn de echte overwinningen. Echt accepteren zal waarschijnlijk nooit lukken, dat is mij nu na 30 jaar type 1 ook nog niet gelukt. Maar je zult het met de diabetes moeten doen. Haal het beste er uit en wordt gezond oud. Na 30 jaar komen bij mij de eerste complicaties, maar geloof me het is de moeite waard om er voor te zorgen dat je dit zo lang mogelijk kan uitstellen. Veel succes.

  • marmar57
    Bijdrager

    Wat een heftig verhaal van mgjdre 😱

    Maar ik denk ook dat er meer mensen zijn zoals Hummie.

    Verder denk ik ook dat de voorlichting nog steeds niet goed is.

    Toen ik mijn diagnose kreeg dacht ik nou en dan neem ik een pilletje.

    Later heel jaren later kwam het besef over de complicaties pas.
    Volgens mij heb ik nooit enige begeleiding en voorlichting gekregen behalve het meten wegen en oogfoto’s.

    Dus als ik dat heb zijn er meer.
    Er kan dus een slag gemaakt worden bij beginnende diabeten.
    Dan kunnen deze langer zonder spuiten blijven.

    Dat is volgens mij ook een punt van besef. Als je moet spuiten ben je officieel voor jezelf ook pas ziek.
    Terwijl je dat dus al die tijd al was.

    Verder is er ook een verband tussen psyche en diabetes.
    En de frustratie van aankomen en moe zijn spelen ook een grote rol.
    Wat mij hielp was erover lezen, en fora’s volgen.
    En zelfs dan gaat het nog steeds niet vlekkeloos.
    Maar dat zal voor iedereen anders zijn.

  • Sjaan55
    Bijdrager

    Ik herken het,ben ook dol op snoepen,en soms of eigenlijk vaak ,steek ik maar de kop in het zand.Erg dom

  • margaret
    Bijdrager

    Jeetje, ik dacht dat ik de enige was die zo dacht. Maar jij dus ook.
    Ik heb sinds 2001 diabetes II, eerst heb ik gewoon metformine geslikt, later nog andere medicijnen. Sinds mei 2015 spuit ik insuline en in het begin heb ik gliclazide erbij geslikt, en na verschillende soorten insuline heb ik nu een langwerkende Tresiba 44 E. En voor de maaltijden 10 E Humalog. Nu ben ik wel in de VU-Amsterdam met onderzoeken bezig, want ik ben allergisch voor de langwerkende insuline.
    Maar al met al dringt het nog niet altijd tot me door. Ik snoep nog en drink nog gewone cola. Erg toch. Ik heb gelukkig ook nog nooit in het ziekenhuis gelegen.
    Maar ik weet altijd wel hoe ik het aan iemand anders moet vertellen. Echt niet normaal toch.
    Sterkte met alles jij.

  • Chaim
    Bijdrager

    Hummie,
    Zie je wat er gebeurt?
    Je ben niet de enige. Lang niet, zelfs.

    Er zijn veel meer mensen die een gevecht leveren tegen het feit dat ze diabetes hebben en vooral wat dat met zich meebrengt.

    Je bent niet de enige. Echt niet.

    Iemand schrijf hier dat de informatie nog steeds niet toereikend is.
    Dat niet alleen, maar de begeleiding is ook minimaal.
    Ja…om de nummertjes van de bloedjes, het cholesterol of de bloeddruk mooi laag te houden.
    De weg erheen is jouw zorg, jouw strijd of jouw acceptatie.

    Daarom zijn er fora zoals deze.

    Zodat je weet dat je je heel eenzaam kunt voelen in je strijd, maar dat je niet alleen bent. Niet veroordeeld wordt of alleen maar preken krijgt over hoe het wel moet.

    Laat je weten hoe het met je gaat? We lezen je.

  • Paulus
    Bijdrager

    Je bent zeker niet de enige. Ook ik vind het heel moeilijk om de discipline op te brengen om niet meer te snoepen.
    Ik weet dat het slecht is, maar van de andere kant kan het me soms ook niet schelen.

    • Chaim
      Bijdrager

      @paulus,
      Misschien kun je voor een compromis kiezen?
      Van een zak chips in een kwartiertje naar binnen werken, jezelf een handjevol gunnen en dan morgen weer een handje. Chipszakje weer in de kast en jij hebt toch je chips gehad, hebt het jezelf niet ontzegd, maar je bent ook niet te ver gegaan door de hele zak leeg te eten?
      Dan baal je vaak van jezelf en bent misschien geneigd om te denken: “ach bekijk het ook maar” en dan nog iets nemen dat je eigenlijk niet zou moeten doen?

      Ik heb voor mezelf ontdekt dat ik me niet iets moet ontzeggen, want dan bestaat het gevaar dat ik ga rebelleren.
      Ik heb niet zoveel met chips. Mij te zout, maar ik houd dan weer van pure chocolade.
      Door te investeren in goede chocolade met 85% cacao, heb ik aan 1 blokje genoeg.
      Dan hoef ik niet een uurtje later nog een blokje. De volgende dag is dan vroeg genoeg.

      Zo heb ik toch mijn chocolade, maar wel onder controle.

      Niet een schaaltje pinda’s, maar een eierdopje? Het gaat tenslotte om het principe dat je toch die pinda’s wilt en niet om de hoeveelheid.

      Diëtisten raden altijd aan om niet alles overboord te gooien, maar 1 ding laten staan of te minderen. Verder niets. En als dat geen moeite meer kost, laat je iets anders staan of minder je. Net zolang tot je eigenlijk natuurlijk eet en drinkt wat het beste voor jou is.

      En dan is een blikje fris heel af en toe opeens geen probleem meer.

  • Sjaan55
    Bijdrager

    Ik was gisteren bij de internist,en daar kreeg ik ook al een grote mond .Hij zei ,je bent nu nig jong zonder complicaties,let op je gezondheid

    • Anoniem

      @hummie: allereerst bedankt dat je dit deelt. Ik zie veel herkenning bij anderen en herken zelf veel bij jouw verhaal en in de reacties. Voelt meteen een stuk minder alleen.

      Als de achterliggende reden waardoor je diabetes niet kunt accepteren, niet 1 2 3 is op te lossen, zijn er dan misschien wel manieren te vinden om je leven met diabetes makkelijker te maken?

      Is er bijvoorbeeld iets wat je doet/laat vanwege diabetes, en wat je veel moeite kost maar weinig oplevert? Dan zou je alternatieven kunnen overwegen, daar evt. je dvk naar vragen.

      En als je nieuwe adviezen krijgt: geef het aan als het je niet aanspreekt, licht toe waarom het je tegenstaat. Spreekt het je wel aan? Eerst uitproberen en als het rendement hoog genoeg is om het ervoor over te hebben, kun je dit aspect van je leefstijl aanpassen.

      Diabetes is in jouw leven, jouw leven is niet van de diabetes geworden, ook al voelt dat misschien soms wel zo. Maar het is jouw leven en jij kiest hoe je op diabetes en alles daaromheen aan richtlijnen en adviezen, reageert. Ik vind dat elke dag opnieuw een uitdaging, maar mij lukt het alleen als ik er zo naar kijk.

  • marmar57
    Bijdrager

    Sjaan,
    En vroeg hij ook of jij wist wat de complicaties zijn?
    Mij wad vrij weinig bekend over het ziekte verloop en mijn invloed daarop.
    Dat bedoel ik dus.
    Verder erger ik mij een ongeluk aan de eenduidige aanpak.
    Ik hoorde laatst van een praktijk ondersteuner dat als je binnen hun praktijk met diabetes werd gediagnostiseerd je gelijk. Metformine, een bloeddrukverlager en een cholorestol verlagen kregen.
    Sorry maar ik kan dat niet normaal vinden.
    Alles heeft bijwerkingen.
    Daarom denk ik dat goede voorlichting het bewustzijn vergroot.
    We zijn de tijd van klakkeloos een pil slikken toch echt wel voorbij.

  • Chaim
    Bijdrager

    Ik hoorde laatst van een praktijk ondersteuner dat als je binnen hun praktijk met diabetes werd gediagnostiseerd je gelijk. Metformine, een bloeddrukverlager en een cholorestol verlagen kregen.
    Dat is, vermoedelijk, EU beleid. Ik heb de diagnose in de UK gekregen en daar geldt nog steeds hetzelfde protocol als hier.
    Je slikt de bloeddrukverlager en de cholesterolverlager preventief. Althans..dat wil men je graag wijsmaken.
    Ik heb het allemaal gedaan en weiger het nog langer.
    Ik slik wel Glimeperide, maar dat is geen eerste keus van behandelaars.

    Ik ben van mening, maar dat is persoonlijk, dat de farmaceutische industrie heel blij is met diabetes, want ze kunnen er allerlei pillen aan vastkoppelen. Lang leven de winstmarge.

    Ik heb drie jaar cholesterolverlagers geslikt en telkens werd de dosis verhoogd, het merk gewijzigd etc. En mijn cholesterol is er nog geen punt van gedaald. Dat was allemaal marginaal.

    Moet je kijken wat de farmacie aan iemand met diabetes verdient:
    * Pillen om de bloedsuikers te verlagen. Vaak meer dan een soort en meer dan 1 per dag
    * Insuline. Vaak een combi van lang- en kortwerkend en de naaldjes
    * Bloedsuiker meters en alle toebehoren daarvan
    * Cholesterolverlagers
    * Bloeddrukverlagers
    * Griepprik
    * Maagbeschermers
    En dan hebben we het nog niet over alle troep die de meesten met diabetes al slikken, spuiten of inhaleren omdat er al andere gezondheidsproblemen waren voor de diagnose diabetes.

    Maar weiger je alles en let je niet op je gezondheid, dan betaal je ook de prijs. En hoe.

    Dus ergens moet je je gezond verstand gebruiken en op jezelf vertrouwen.
    Je niet alles door je strot laten duwen, maar ook niet eigenwijs zijn en niets willen doen aan de diabetes.

  • marmar57
    Bijdrager

    Het kon mijn verhaal zijn. Pfff

  • Maria1612
    Bijdrager

    Hallo

    Ook ik had moeite met alles
    Heb nu bijna 10 jaar diabetes
    Spuit insuline 4x per dag plus metformine 1000 Mg 2 x per dag

    Sinds vorig jaar zijn mijn ogen opengegaan. Heb het boek diabetes voor dummie’s gekocht en weet heel vel nu
    Ook over voeding en ja je kan toch nog friet. Gebak ed eten maar niet overdreven
    Kijk in de bieb of je dat boek kan vinden of op internet. Je doet er goed ervaring mee

    Succes

    • Sjaan55
      Bijdrager

      Dank je wel voor de tip,ga zeker kijken voor dat boek.Zo met z’n allen komen we er wel .Jij ook sterkte met alles,groetjes Jeannette

  • Chaim
    Bijdrager

    Hallo Jeanette,
    Ik heb dat boek een poosje te leen gehad en het is de moeite waard, als je probeert je weg te vinden in al die tips en adviezen.

  • irene
    Bijdrager

    ik spuit 4x per dag en denk ach het zal wel goed komen, maar schrijf het wel op en als het te hoog is vraag ik me zelf af wat ik gedaan heb. 2 jaar lang heb ik het naast me neer gelegt, maar de dvk heeft mij op een speelse manier het leren accepteren ben er nu blij om en denk mee.
    hoef maar 1x in het half jaar naar de dvk en 1x per half jaar naar de internist.

    probeer in de zien wat de gevolgen zouden kunnen zijn voor jou, als je het niet doet.
    vroeg of later kom je erachter.
    lieve groetjes van irene sterkte ermee

    • sunny
      Bijdrager

      Ook ik heb moeite met het accepteren van de diabetes en alles erom heen. Ik ben nieuw hier en heb al langer diabetes zoals het achteraf schijnt. Mijn oude huisarts maakte zich er makkelijk vanaf en zei let maar op je voeding want je hebt al genoeg andere medicijnen. Mijn huidige dokter zei 2 maanden geleden het wordt tijd om de diabetes medicijnen bij te stellen. Welke medicijnen?? Nooit gehad. Gevolg: neuropathie, zeer slechte ogen die steeds verder achteruit gaan. vroeger werd er vaker gezegd ach het zit tussen je oren en dan kon je gaan. Hierdoor stelde ik doktersbezoeken steeds maar uit. Ik ben altijd al veel ziek geweest, maar altijd werd er gezegd stel je niet aan. Nu heb ik medicijnen voor de longen, hoge bloeddruk( ook pas sinds ik in 2009 flauw viel en met spoed op de ehbo terecht kwam) omeprazol voor de maag, kalmeringsmiddelen en nog maar iets om te slapen en 2 X p.d metformine en 3 gliclazide. Niks werkt en suiker blijft te hoog. Nu moet ik vanaf dinsdag insuline erbij gaan spuiten ( lantus). Ik heb gisteren alles opgehaald en zie hier echt tegenop. Vooral omdat ik van de metformine doodziek en kotsmisselijk ben. De hele dag diarree en overgeven. Mijn vader is aan diabetes overleden.

      Ik ben 45 en alleen maar ziek. Ik heb een actief leven en probeer elke dag er iets van te maken zodat anderen niet zien dat mij iets mankeert, en niemand ziet het ook. Maar zodra de buitendeur dichtgaat kan ik mezelf zijn en voel ik me ellendig en beroerd. Ik ga tussendoor op bed liggen en hoop dat de misselijkheid zakt. Ga ik naar de Albert Hein kan ik 3 keer op een half uur de sleutel vragen omdat ik naar het toilet moet. Het huishouden valt me ook met de dag zwaarder en ik overweeg zelfs al een tijd om voor mijn geliefde vogels een goed tehuis te zoeken, omdat ik bijna de puf en de kracht niet meer heb om goed voor ze te zorgen.
      Ik probeer zo gezond mogelijk te eten, gebruik geen drugs, rook niet en drink geen alcohol.
      Ik zit op dit moment op 19 soorten medicijnen, per dag en daar komt vanaf dinsdag nog insuline bij.
      Mijn relatie van 16 jaar staat op het punt kapot te gaan omdat ik alsmaar zieker wordt en ik moet steeds vaker zeggen, ga maar ik kan niet mee. Het is al zover dat ik het langzaam niet meer zie zitten en af en toe stiekem hoop dat ik gewoon morgen niet meer wakker wordt. Want het ziek zijn wordt me teveel en daarbij ben ik bang voor naalden e.d en zie ik bij insuline spuiten de horror voor me van vroeger bij oma met lange botte naalden en blauwe plekken.
      Uiteraard hoop ik dat ik me door de insuline beter ga voelen maar veel vertrouwen heb ik er niet in want de hoeveelheid medicijnen zijn in korte tijd zoveel geworden en tot nu heeft het nog niet veel geholpen.

  • marit
    Bijdrager

    Sunny als je nog bij de huisarts loopt zou ik verwijzing naar de internist vragen. Met hem zou je dan misschien naar medicijnen kunnen zoeken waarvan je je niet zo beroerd voelt. Wat een verhaal, ik wens je heel veel sterkte.

  • anoniem
    Bijdrager

    Hoi Sunny. Inderdaad wat een verhaal zeg. Misschien moet je er juist aan toegeven dat je zo ziek bent. Vooral naar de buiten wereld toe. Als mensen niet weten dat je ziek bent vragen ze meer van je dan dat jij kunt geven en dan loop je natuurlijk een keer vast. Ga ook eens met je huisarts hier over praten misschien kan hij je door sturen naar iemand. Volgens mij heb je hulp nodig om je leven te accepteren zoals het komt. Dus niet alleen maar mooi weer spelen naar de buitenwereld, maar laat ze ook eens zien hoe het werkelijk is. Ik wil je heel veel sterkte wensen, het is niet makkelijk voor jou. Heel veel succes.

    • sunny
      Bijdrager

      Dank jullie wel. Ik ben blij hier dingen te kunnen leren.
      Ik ben niet zo,n grote schrijver maar lees wel dagelijks mee.

  • Chaim
    Bijdrager

    @sunny
    Ik herken een aantal dingen uit jouw ervaringen.
    Vooral de Metformine en een grote handvol pillen per dag en steeds zieker worden.

    Als je naar je dvk of huisarts gaat en aangeeft dat je de hele dag misselijk bent en altijd een wc bij de hand moet hebben, dan krijg je te horen dat dat geen bijwerking van de Metformine kan zijn. Tenminste dat werd mij verteld.
    Tot ik me bij ging lezen en ontdekte dat het de meest voorkomende bijwerking van Metformine was.
    Ik slikte 30 pillen op een dag en daar zaten pillen bij om de bijwerkingen van andere pillen op te heffen.

    Op een gegeven moment werd mij aangeraden een Baxter-rol aan te vragen. Dan krijg je de pillen in zakjes per dagdeel. Leek mij handig. Elke week werd er een gigantische rol met witte en soms gekleurde pillen en pilletjes bezorgd.
    Ondertussen werd ik steeds zieker.

    En toen op een dag is er een knop omgegaan.
    Ik besefte dat ik met die Baxter-rol totaal geen overzicht meer had wat ik slikte. Ik herkende sommige medicijnen niet meer.
    Ik ben acuut gestopt met de Baxter-rol, heb een afspraak met de huisarts gemaakt en heb aangegeven dat ik verder weigerde om Metformine te slikken en cholesterolverlagers, omdat mijn bloedsuikers vooral heftig schommelden en de cholesterolverlagers geen cholesterol verlaagden, maar de bijwerkingen wel verhoogde. Ik heb ook aangegeven dat ik stopte met de rest.
    Ik heb Glimeperide gekregen en daar heb ik geen bijwerkingen van.
    Elke keer dat ik de huisarts zie begint ze over Metformine en cholesterolverlagers.
    Ik blijf standvastig en weiger.

    Aan de rest van de pillen ben ik nooit meer begonnen.
    Van 30 pillen ofzo en de hele dag bezig zijn met alarmpjes voor die pillen, slikte ik nog twee pillen.

    Het heeft een paar maanden gekost, maar ik ben met sprongen opgeknapt.
    Ik kon de deur weer uit voor een aantal uren, ik ben vrijwilligerswerk gaan doen, ben een website begonnen en binnen mijn mogelijkheden ben ik zo actief mogelijk.

    Nu zit ik in een periode dat mijn bloedsuikers veel te hoog zijn en wordt er met insuline geprobeerd om dat weer gereguleerd te krijgen. Dat wil niet lukken en ik heb geaccepteerd dat ik moeilijk ben in te stellen, maar ben nog niet klaar voor een pomp.

    Stop nooit zomaar met je medicijnen.
    Maak een dubbele afspraak met je huisarts en geef aan dat je een grondige revisie wilt van je medicijngebruik. Blijft je huisarts volhouden, maar dan een afspraak voor een medicijnconsult bij je apotheek.

    Sunny, neem de regie weer in eigen hand.
    Ik heb me, de afgelopen maanden, ook passief opgesteld met dat insulinegebruik.
    Nooit is een bijwerking of klacht bekend en het antwoord op niet ingesteld kunnen raken is niet zoeken naar de oorzaak, maar meer insuline, pillen etc.
    Ik heb het toegestaan, maar ga mijn eigen raad opvolgen: de regie in eigen hand nemen.
    Jouw lijf. Jouw beslissingen.
    Erop staan dat er naar je geluisterd wordt en dat je serieus genomen wordt.

    Ik herken jouw momenten dat je het best zou vinden als je niet meer wakker werd.
    Je bent niet levensmoe, denk ik, maar moe van het leven. Van het gevecht om menswaardig te leven.

    Geef niet op, Sunny. Vecht voor jezelf.

  • marit
    Bijdrager

    Chaim goed van je dat je het heft in eigen hand genomen hebt. Je kan inderdaad heel erg ziek worden van metformine. Een vriend van ons belandde zelfs op de ehbo in het ziekenhuis en daar was een internist die meteen zei dat het de metformine was. Hij heeft toen andere medicijnen gehad en knapte gelijk op.
    Want je zou kunnen helpen met die moeilijke bloedsuikerspiegel is koolhydraatarm eten. Mij helpt dat erg goed. Je moet het echter wel blijven doen, na een tijdje ga ik dan weer “gewoon” eten en wisselen de suikers weer.

    Sunny je zou in je gesprek met de huisarts ook aan dit forum kunnen refereren dat er meer mensen zijn die er ziek van worden, net als van de statines.

    • sunny
      Bijdrager

      Ik heb ook al aangegeven dat ik moeilijk tegen de metformine kan en er wordt nu geprobeerd om met Lantus een metformine te laten vervallen per dag. Een kon ik nog net verdragen maar 2 is een ramp.
      Ik weet vaak ook niet meer welke pillen ik waarvoor moet pakken. Soms ben ik ook het hele overzicht kwijt.
      Misschien is het inderdaad een goed idee om de pillenmassa te er-organiseren en te reduceren. Alleen de bloeddruk en diabetes medicijnen heb ik echt nodig.
      Ook probeer ik het sinds een paar dagen met koolhydraat arm eten en groene smoothies. Hoop dat het iets helpt.
      Wel fijn dat jullie zo met mij en anderen meedenken. Bedankt hiervoor.

  • Racingbike
    Bijdrager

    @ Sunny; je krijgt het flink voor je kiezen. Omdat vroeger erg nonchalant werd omgesprongen met het feit dat je Diabetes hebt, “pluk” je daar nu de vruchten van.

    Het ene medicijn krijg je om de bijwerkingen van een ander medicijn te onderdrukken. En wanneer je je veilig voelt in je eigen huis,hoef je het masker niet meer op te houden en kan je eindelijk overgeven aan hoe jij je echt voelt.

    Dat je opziet tegen spuiten, gezien je ervaringen met je andere medicijnen kan ik mij heel goed voorstellen.

    Het irritante aan alles is dat Diabetes aan de binnenkant van je lijf afspeelt en niemand kan aan de buitenkant zien hoe rot en beroerd je je voelt wanneer de boel weer eens flink uit de hand loopt. En vergeet de “mix” van andere medicijnen niet, met de vele bijwerkingen.

    Bloedsuikers die constant te hoog liggen brengen op langere termijn flink veel schade aan. Behalve dat, ook je humeur is niet constant, en alles is bijna te veel om te doen.
    Ik kan je alleen maar adviseren om wèl het spuiten van insuline in je dagelijkse schema te plaatsen.
    Zo wil je toch ook niet doorgaan? Je hebt je vogels als je hobby, daar wil je toch weer meer tijd en energie aan kunnen besteden?
    En je relatie wil je toch ook behouden?

    Het is voor buitenstanders heel moeilijk in te schatten, en te begrijpen, want het betekent om 24 uur per dag/ 7 dagen per week met je Diabetes bezig te moeten zijn. En wanneer de boel weer eens flink uit de hand dreigt te lopen, hoeveel energie dat vreet. Je kan het vertellen, maar de pijn / frustratie die jij voelt voelen zij niet.
    Dat ondanks, al je inspanningen, Diabetes weer eens dreigt de regie over jouw leven over te nemen.

    Ook ik heb wel eens momenten dat ik mijn man naar de kast zie lopen en daar een koek uitpakt. Ik ben dan best jaloers. Zeker wanneer je ziet dat het allemaal goed door zijn lichaam wordt verwerkt. Ik hoef dat niet te proberen, kan ook koek eten, moet dan wel gelijk weer controleren en eventueel injecteren. En ander later nog een keer controleren/injecteren.

    In elk geval heel veel succes! Het delen van dit soort berichten helpt. Je bent beslist niet de enige die met die dilemma’s worstelt.

  • Ivanna
    Bijdrager

    Ook ik heb soms dagen dat het me moeite kost om mijn dieet te houden. Gewoon uit een soort dwarsigheid. Maar meestal gaat het goed, vooral sinds ik me er op toegelegd heb om zelf koek te bakken ( ik ben nu eenmaal een koekiemonster). Mijn koek werd in de afgelopen jaren steeds gezonder. Tegenwoordig helemaal van volkorenmeel in combinatie met volkorenroggemeel en volkoren speltmeel. Een handje gedroogd fruit en wat noten erdoor. Geen vet, hooguit een lepel olie of een lepel appelstroop ( voor de “plak”)en wat karnemelk. Af en toe een stukje pure chocola 85 %. Ik wordt steeds creatiever, waardoor het beter vol te houden is. Mijn Suikerwaarden zijn prima nu. En op een verjaardag pak ik rustig een stukje taart en laat dan een boterham staan. Een beetje gezond verstand, en niet àl te streng worden voor jezelf, want je leven moet toch ook nog leuk blijven.
    Ga anders nog eens terug naar de diëtiste en lag uit waar je problemen mee hebt.

  • Ewoudmaijers
    Bijdrager

    Hoi Allemaal,

    Wat een verhalen hier!! ik heb sinds 4 weken de diagnose diabetes type 2 en ik merk dat ik dit wel even moet verwerken. Als 41 jarige man die van het leven hield en geregeld ging uiteten is dat ineens voorbij. Maar als wijkverpleger weet ik ook wat voor complicaties er kunnen komen als je de bloedsuiker niet onder controle hebt. Ik heb met mijn eigen ogen gezien dat (zwerende) tenen er bijna afvielen t.g.v diabetes

    Ik ben sinds de diagnose wel actief bezig om een omzwaai te maken in mijn leven. Ook al is dat niet leuk, maar ik kies voor een langdurig kwaliteit van leven. Ik ben direct op dieet gegaan en ik kies nu bewust voor een gezond leven. Ik heb daarbij wel mezelf voorgenomen om zo nu en dan wat lekkers te eten, als beloning! Toch blijft diabetes een rot ziekte je moet dingen laten staan en bewust worden wat je doet. Ik ben nu opzoek naar de juiste balans want ik wil leuk leven lijden (lekker eten ect) maar toch op een gezonde manier. ik realiseer me dat dit een proces zal zijn van vallen en opstaan en van boosheid tot verdrietigheid. Mijn weg ben ik net ingeslagen en mijn humeur is momenteel waardeloos.. maar ik moet daar even doorheen

  • marit
    Bijdrager

    Hallo Ewoud je kunt ook met je diabetes lekker uit eten hoor je moet alleen een beetje opletten wat je besteld. Ik kan me voorstellen dat je geschrokken bent vooral als je de gevolgen gezien hebt.
    Ik kan je de boeken van Hariet Verkoelen aanraden die een andere voedingswijze aanraad.
    Ik vind ze inspirerend. Ik heb net het laatste boek gekocht Afvallen met de wet van Harriet. Misschien hoef jij helemaal niet zoveel af te vallen maar dan kun je de voeding met beperkte koolhydraten proberen dat reguleert de bloedsuikers goed. Sterkte met je zoektocht wat voor jou goed werkt.

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.