Zwangerschap

iriscox
Bijdrager

Zwangerschap

Wel of niet?

Iris en haar man prijzen zich gelukkig met een prachtige zoon van 5 jaar. Een geschenk, zoals ze zegt! Maar dan komt de vraag: komt er nog een tweede? Iris vertelt over deze keuze: wel of niet?

De weg naar de zwangerschap toe ging niet zonder slag of stoot. De schrik zat er behoorlijk in, toen het eerst een paar keer mis ging. Eigenlijk durfde ik er niet echt meer voor te gaan. Ik was bang voor de volgende eventuele teleurstelling. Ik had hier nog even tijd voor nodig en die kreeg ik gelukkig van mijn man.

Groen licht?
Van de dvk kregen we groen licht. Niks romantisch, gewoon: “Het kan”. Toen ik er klaar voor was, gingen we ervoor. En met succes! Wat ik nooit zal vergeten, is dat mijn internist tijdens onze afspraak zei dat zij ons nog geen groen licht gaf. Ik kon wel door de grond zakken! Het was al zover!

Verschrikkelijk mens
Dus wat doe je dan? Door heel streng en consequent te zijn tijdens de zwangerschap, en door goede begeleiding, bleven mijn waardes goed. Maar als mens was ik verschrikkelijk! Veel last van hormonen en dat in combinatie met diabetes. De bevalling was heel heftig en eindigde in een spoedkeizersnede. Maar daar was hij dan, onze lieve zoon! Eindelijk konden we van hem gaan genieten.

“Daar gaan we niet nog eens aan beginnen. We moeten blij en tevreden zijn met wat we hebben!”

Blij met wat je hebt
Op een afspraak bij mijn internist kwam de vraag. Hebben jullie nog plannen voor een tweede kind? Mijn man had die wens wel, maar was heel resoluut. “Daar gaan we niet nog eens aan beginnen. We moeten blij en tevreden zijn met wat we hebben!” Bij mij kriebelde het nog, maar is wist inmiddels ook dat een zwangerschap voor iemand met diabetes echt heel zwaar is. Het wordt niet voor niets vergeleken met topsport!

Moeilijk in balans
Mijn zwangerschap is goed gegaan, maar daarna voelde ik pas hoeveel ik van mijn lichaam heb gevraagd. Mijn suiker kreeg ik daarna maar moeilijk terug in balans en nog steeds gaat het allemaal een stuk lastiger om goed ingesteld te zijn en te blijven. Dat in combinatie met de heftige bevalling en het feit dat ons kleine mannetje hier waarschijnlijk ook het nodige van mee zou krijgen, bracht ons tot een definitief besluit. We zijn dankbaar en blij met onze prachtige, lieve en gezonde zoon. Geen tweede dus, het blijft bij een…..

Onze conclusie
Ik heb een top prestatie geleverd en mijn man ook, het resultaat mag er zeker zijn! En er zijn momenten dat je als ouders zou willen dat er nog een broertje of zusje was, om samen mee te zijn en mee te delen. Maar dat wij vinden het niet waard om dit hele traject nog een keer te doorlopen.

 

 

Tags: 

Deel deze post:
  • JoalBetes
    Bijdrager

    Een begrijpelijke reactie, is de drang niet sterker dan de inspanning.
    Zou er wellicht een keuze zijn om een of meerder kinderen te nemen in en periode en daarna volledig toewijden aan de eigen waarden?

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.