Forums / Nieuw met diabetes / Het nieuwe jaar met een nieuwe gewoonte / Reageer op: Het nieuwe jaar met een nieuwe gewoonte

Veratype1
Bijdrager

Reactie op: Het nieuwe jaar met een nieuwe gewoonte

Jeetje, héél vreemd dat de huisarts niet meteen je bloed heeft laten prikken. Ik heb sinds een paar maanden ook diabetes type 1 en ging met vergelijkbare klachten naar de huisarts: veel dorst, plassen, moe, terugkerende schimmelinfectie, op een gegeven moment pijn in mijn mond bij het eten en 9 kilo afgevallen. Mijn huisarts heeft meteen mijn bloed laten prikken en een paar dagen later lag ik ook in het ziekenhuis met een waarde van 19 en verzuring in mijn bloed. Ik had ook geen idee wat me overkwam en wist niks van diabetes. Ze hebben mij “ingesteld” en gemonitord en mocht uiteindelijk na 4 dagen naar huis. Vond dit ook eigenlijk helemaal niet fijn want dan sta je er ineens alleen voor en moet je het zelf maar allemaal regelen. Heb hierbij wel meteen een internist en diabetesverpleegkundige toegewezen gekregen en instructies gekregen om met hun een vervolgafspraak te maken. Kan me voorstellen dat dit in verschillende ziekenhuizen anders gaat maar het klinkt echt allesbehalve fijn hoe het bij jou is gegaan. Zeker zo de eerste weken/maanden is het allemaal erg wennen en is het wel fijn als je je gesteund voelt door je artsen.
Heb je eventueel een nummer dat je kan bellen als je vragen hebt? Bij mij hebben de diabetesverpleegkundigen bijvoorbeeld elke dag een soort spreekuur waarbij je kan bellen met al je vragen. Ook je huisarts zou eventuele vragen ook moeten kunnen beantwoorden, maar kan me voorstellen dat je je daar ook niet helemaal gesteund door voelt.

Ik kan je wel vertellen dat het normaal is dat je je nu nog zo moe voelt. Jouw lichaam is waarschijnlijk gewend om met zulke hoge waarden rond te lopen (had ik ook, precies hetzelfde) en de “normale” waarden waarin ze je nu in het ziekenhuis hebben ingesteld voelen nu voor jouw lichaam waarschijnlijk als te laag. Jouw lichaam heeft op die manier eigenlijk een flinke klap gehad en daar ben je nu herstellende van. Ik had zelf ook ineens dat ik heel slecht begon te zien nadat ik uit het ziekenhuis kwam omdat ook de bloedvaatjes in je ogen een klap hebben gehad en weer opnieuw moeten scherp stellen. Schrik niet als je dit ook hebt, dit heeft bij mij 3 weken geduurd maar trekt daarna weer weg.
Inderdaad heel vervelend dat je nu in je examenjaar zit en de timing zo slecht is. Helaas snappen veel mensen niet wat diabetes inhoudt en onderschatten ze het. Ik zou je dan ook adviseren om het goed uit te leggen aan je mentor zodat ze er begrip voor kunnen opbrengen en jou zo goed mogelijk kunnen helpen om toch je examenjaar goed door te komen. Zelf kon ik helaas mijn reis naar Thailand afblazen en ook hierop kreeg ik reacties als “oh maar je kan toch gewoon op vakantie met diabetes”. Dat ging door die verzuring en alles dus niet maar mensen hebben dus soms niet door hoe ernstig het is.

Qua voeding is het echt even uitproberen ook met insuline spuiten. Heb je een soort spuit-schema meegekregen vanuit het ziekenhuis hoeveel je voor elke maaltijd moet spuiten? Na een tijdje kun je met een diëtist precies gaan berekenen hoeveel je nodig hebt maar voor in het begin is dit echt te veel van het goede omdat er al zoveel op je afkomt.

Anyway, ik herkende mij heel erg in jouw verhaal en wilde je even laten weten dat je er niet alleen voor staat ook al voelt dit nu misschien wel zo! Het prikken went ook steeds meer. Een advies wat ik van mijn schoonmoeder heb gekregen is dat je gewoon alles moet vragen en zeggen want sommige artsen staan er niet bij stil hoeveel vragen je in het begin hebt. Je kan dus inderdaad best boos worden op je huisarts en het ziekenhuis bellen om te zeggen dat je eerder een afspraak bij de internist/diabetesverpleegkundige wilt.

Succes! Hoop dat je hier iets aan hebt.